Ελληνική Κύπρος

Μονόδρομη Επαναπροσέγγιση - Λύση Διζωνικής; Ή Απελευθέρωση - Λύση - Επιστροφή;

2009-12-27T22:42:00.002+02:00

Του Ανδρέα Σταυρίδη (*)
Δεν μας ξάφνιασαν. Τις ζήσαμε και το 2004 και 2008 (Δημοψήφισμα και Προεδρικές Εκλογές αντίστοιχα). Αναφερόμαστε στις δημοσκοπήσεις φυσικά, κυλιόμενες και έκτακτες, επιστημονικές και πρόχειρες-παραπλανητικές. Εργολαβικά κατευθυνόμενες και ανεξάρτητες. Οι πρώτες πλουσιοπάροχα επιδοτημένες από την UNOPS και την USAID προς την πλατφόρμα του ΝΑΙ και άλλους το 2004 και το 2008, από γνωστά κέντρα λήψης αποφάσεων για πολιτική εξόντωση του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου και αποδόμησης της εθνοπρεπούς πολιτικής του. Επανήλθαν, λοιπόν, στο προσκήνιο δριμύτερες χρονικά και ποιοτικά αυξανόμενες, όσον προχωρούν, οι διεξαγόμενες ενδοκυπριακές συνομιλίες. Αυτό εκτιμούμε ότι δεν είναι τυχαίο.Διαβάσαμε λοιπόν στον ημερήσιο τύπο το περασμένο Σαββατοκυρίακο (19-20 Δεκ. 2009), ότι οι Κερυνειώτες δηλώνουν σε ποσοστό 1 στους 4, σε διενεργηθείσα δημοσκόπηση, παρακαλώ, ότι δεν τους ενοχλεί να επιστρέψουν στον ελληνικό, κατεχόμενο βορρά, υπό Τουρκοκυπριακή διοίκηση. Επισημαίνουμε όμως, υπό Τουρκική διοίκηση και όχι υπό Τουρκοκυπριακή όπως διατείνονται.. για να εξηγούμαστε!!! Απευθυνόμενος στους συνεπαρχειώτες μου Κερυνειώτες τους καλώ: «Να πάτε λοιπόν. Να πάτε διότι θα πάει στο Δίκωμο κι ο Πρόεδρος μας ο κύριος Χριστόφιας. Το έχει εξαγγείλει από το Φθινόπωρο του 2008, το μόνο που δεν μας είπε, είναι εάν θα πάει συν γυναιξί και τέκνοις. Γι' αυτό επαγρυπνεί, αγωνίζεται και προσπαθεί. Μόνο που διερωτούμαι....Όσοι πάτε θα σας δοθεί πίσω άραγε η δική σας περιουσία, το δικό σας σπίτι, το πατρικό σας ή θα σας πετάξουν κάπου σ' ένα σπίτι, που θα ενοικιάζετε μέσω του διαχειριστή Αχμέτ και θα είναι ίσως το ίδιο το δικό σας σπίτι, γιατί όχι, ή του Καρεφυλλίδη, της Ελένης Σταύρου, μπορεί του Λιβέρδου ή του Σολωμού του πογιατζιή, ...ποιός ξέρει; Το πρωινό σας γάλα θα σας το φέρνει ο Ταλάτ ή Φατμά, μα δεν θα σας φωνάζει πια «πε εφέντιμ» αλλά, «πε κιοπέκ» (ρε γιε του σκύλου), θα το αντέχετε; Ε, δεν θα είναι φυσικά το γάλα, σε γυάλινο δοχείο που θα τριγιαλλοκοπά, φροντισμένο με επιμέλεια από τα χέρια της κυρά Ελένης του Σταυρή του Λόρτου αλλά σ' ένα βρώμικο πλαστικό, τσακκισμένο, ελεεινό δοχείο του Ταλάτ και της Φατμά, έτοιμο να σας δηλητηριάσει. Αυτό θα είναι το ξημέρωμα σας μα και η τύχη σας. Πάτε λοιπόν. Δεν θα μπορείτε πια να καλείτε για ΤΑΞΙ τον Ευαγορή ούτε και τον Παντελή αλλά τον Αρναούτ και τον Αλή από την Ανατολία. Θα τους λέτε «Δεξιά παρακαλώ στον Αρχάγγελο» και θα παίρνετε γι' απάντηση ορθά κοφτά: «Αρχάγγελο εν έσιει πε κιοπέκ, μόνο μιναρέ τζιαι χότζια αγναντούμ;». Να πάτε μην αμελήσετε. Μην αναζητήσετε όμως ιερέα. Όχι δεν θα βρείτε. Πού παπάς για να σας λειτουργήσει; Μα πού, σε ποια εκκλησιά να ευλογήσει, εξομολογήσει εσάς, να μεταλάβει, να βαφτίσει τα παιδιά σας ,να τα παντρέψει.. Α!..και τ' εγγόνιά σας. Πού παπάς για αγιασμό κι ευχέλαιο, μνημόσυνο, κηδεία; Ποια κηδεία, σε ποιο κοιμητήριο; Θ' ανάβει κανείς από σας, του άλλου το καντήλι; Ποιους και πόσους θ' αφήσουν από εσάς γι' αυτά και για τ' άλλα;Να πάτε λοιπόν. Πάτε, για να φάτε στη μούρη αχόρταγα, την επαναπροσέγγιση, την πολυπολιτισμικότητα και την ανοχή της διαφορετικότητας. Σας ευχόμαστε λοιπόν και εις έτη πολλά, όχι χριστιανικά και ελληνικά αλλά από τ' άλλα, είπαμε, χωρίς, τα. «Σε γνωρίζω από την κόψη», «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ», «Χριστός Ανέστη» και «Χριστός γεννάται δοξάσατε». Α!! ναι ξέχασα τα παιδιά. Τα παιδιά τι θα γίνουν; Θα έχουν σχολείο; Θα το βρουν άραγε; Κι αν το βρουν μήπως θάναι πλημμυρισμένο από τουρκάκια και εποικάκια; (Δεν φταίνε φυσικά αυτά). Αλήθεια, ποιός θάναι ο δάσκαλος; Ο Κώστας Πατσαλίδης, η Γκλόρια Λοϊζίδου, ο Χιωτέλης ή ο Σολέας; Ποιος; Ποια; Τι ρωτώ!! Πόσο αφελής και ρομαντικός είμαι, μα και γραφικός ταυτόχρονα!! Ναι ξέχασα τις πραγματικότητες, έτσι δεν είναι κύριε Πρόεδρε; Σημαία μας ο σεβασμός στις πραγματικότητες. Αυτό λέει κι ο Ερντογάν εξάλλου, κι ο Γκόρντον και ο Μουν. Θα είναι οπωσδήποτε ο Τζιαφέρ. Ποιος άλλος, ο κάθε επιτήδειος Τζιαφέρ. Παλιά του τέχνη κόσκινο και δάσκαλος και πολιτικός αναλυτής και προπαγανδιστής κι εκφωνητής κι εκβιαστής και Τουρκοκύπριος αγωνιστής και μέλος της ΤΜΤ και ανακριτής αιχμαλώτων μα κυρίως εκτελεστής. Τζιαφέρ, Ντενκτάς, Ταλάτ αυτοί λοιπόν θάναι. Θα σας λένε κάθε λεπτό, «Σκάστε λοιπόν μια κι έξω. Δεν υπάρχει πια εδώ στην Κερύνεια ούτε «Ελευθερία» και «Φιλελεύθερος» ούτε «ΡΙΚ» ούτε «η ώρα του Εθνοφρουρού» όπως παλιά. Εδώ υπάρχουν μόνο Τζιαφέρ, Ταλάτ, μιναρές και ημισέληνος, Μπαϋράκ - Βολκάν και Ταξίμ. Καταλάβετέ το». Να πάτε λοιπόν. Να πάτε και σεις και τα παιδιά σας, βέβαια, εκεί στο Ελληνικό Γυμνάσιο. Μόνο που δεν θα σας υποδεχτεί ο Τάκης ο Κάιζερ γιατί είναι αγνοούμενος. Φρόντισαν βλέπετε και γι' αυτό. Καταλάβατε; Αγνοούμενος. Έχετε αγνοούμενους στην οικογένειά σας; Εάν όχι πάτε και θα καταλάβετε. Η ελληνική σημαία δεν θα κυμματίζει περήφανη στον ψηλό ιστό της. Στη θέση της ένα ασπροκόκκινο πανί με τα γνωστά σύμβολα. Όχι, σας διαβεβαιώ, δεν θα ανατριχιάσετε ποτέ ξανά, ούτε θα βουρκώσετε από εθνική έξαρση. Ποτέ ξανά. Ένα πνίχτη στο λαιμό, μια μαύρη θολούρα στη σκέψη σας, ντροπή γι' αυτή σας την πράξη κι ένας ανείπωτος πόνος πάντα θα σας βασανίζουν, κάθε στιγμή, σε κάθε σας βήμα και βλέμμα. Αυτά θάναι τα δώρα σας που εσείς επιλέξετε. Πάτε λοιπόν. Δεν θα ξαναδείτε ούτε εσείς, ούτε τα παιδιά σας και τ' εγγόνια σας, στον εξώστη του Γυμνασίου τον Αθανάσιο Μερεμέτη, τον Χρίστο Μουρούζη ούτε την Ιωάννα Ιωαννίδου και την Ελένη Σταυρόπουλου ν' αγναντεύουν την πλημμυρισμένη από ελληνόπουλα πλατεία του Γυμνασίου, αλλά κάποιες ξένες, αλλόκοτες, παράξενες φάτσες να μολύνουν κάθε ιερό, εκπαιδευτικό, χριστιανικό και ελληνικό χώρο, τον Ιμπραχήμ, την Εμινέ, την Αϊσιέ κι άλλους, κι άλλους πολλούς. Και ερωτώ, είναι δικά τους; Τα έφεραν μαζί τους κι από πού; Πάτε λοιπόν, αναγνωρίστε τους, στηρίξετέ τους. Ερινύες θα σας συνοδεύουν στον ύπνο και στον ξύπνιο σας. Τολμήστε λοιπόν. Πάτε εκεί στο Γυμνάσιο. Είπαμε και τα παιδιά και τ' εγγόνιά σας μην τα ξεχάσετε. Πάτε να μορφωθείτε όλοι για τον Κεμάλ, την ημισέληνο, τους μιναρέδες, το ναμάζι και το νέο σας πολιτισμό που θα «χαίρεστε», διότι αυτόν θα έχετε. Δεν θα χρειάζεται πια να ξέρετε ούτε για Όμηρο, Περικλή, Θουκυδίδη, '21 και Κολοκοτρώνη, '40 και Δαβάκη, 55 και ΕΟΚΑ, 74-Πραξικόπημα και Εισβολή. Γι' αυτή ειδικά θα σας εκπαιδεύσουν με μαεστρία. Αυτοί δεν εισέβαλαν, δεν σκότωσαν, δεν βίασαν, δεν κατέστρεψαν, δεν έκλεψαν, δεν εξαφάνισαν ούτε σκότωσαν αιχμαλώτους, αυτοί δεν, δεν, πόσα δεν;< Η Αϊσιέ ποτέ δεν ήλθε για διακοπές> στην Κύπρο, το ξέρετε; Αυτοί τίποτα δεν έκαναν. Για όλα φταίμε εμείς. Εμείς οι Ελληνοκύπριοι, ο Γρίβας κι ο Μακάριος. Η ΤΜΤ και η Τουρκία καθόλου δεν φταίνε. Ούτε και οι Άγγλοι φυσικά.Το Κυπριακό λένε κάποιοι, κι ο Πρόεδρος μας, είναι πρόβλημα μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και η λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους, μπράβο μας. Πείσαμε τους πάντες. Δεν υπάρχει εισβολή, κατοχή, εποικισμός, νεκροί, αγνοούμενοι, σφετερισμός και τα τόσα άλλα. Αυτές είναι πραγματικότητες, ιερές μάλιστα για κάποιους. Δεν πρέπει να τις αγγίζουμε.
Πάτε λοιπόν μην τυχόν και δεν πάτε και δεν γίνετε ήρωες. Ξέρετε οι ήρωες δεν πεθαίνουν ποτέ. Μόνο που εσείς δεν θα γίνετε ήρωες, γιατί κανένας δεν θα μείνει από εσάς, που να σας ξέρει, να γράψει κάτι για σας και την ιστορία σας. Πάτε και μην ξεχάσετε να κάνετε ένα μνημόσυνο. Ένα μνημόσυνο στον τάφο του Ανδρέα Λιβέρδου και των τόσων άλλων πεσόντων. Λέμε, αν μπορέσετε, ξαναλέμε, και μια δέηση για την τύχη των αγνοουμένων. Αν μπορέσετε, αν θα σας επιτρέψει ο Αλής. Κι αν δεν μπορέσετε, θα τ' αντέξετε; Οι ψυχές των πεσόντων θα σας περιτριγυρίζουν κι αυστηρά κι επίμονα θα σας ρωτούν, αυτό είναι το χρέος σας; Έτσι το αντιλαμβάνεστε; Μα γιατί; Γιατί; Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κύριος Χριστόφιας και κάποιοι άλλοι, καλούν όλους εμάς, ιδιαίτερα τους εκτοπισμένους να μας κάνουν μάθημα για τη λύση και τους όρους της. Για ποια λύση δεν μας είπαν. Ας μας πουν πρώτα ποια θάναι η λύση καθαρά και ξάστερα όχι με μισόλογα και εμείς θ' αποφασίσουμε τι θα ρωτήσουμε για να «μορφωθούμε», όχι ανάποδα. Δεν μπορούμε να διαβάζουμε ανάποδα. Αν είναι η Διζωνική, τότε ξέρουμε πολλά, δεν χρειάζονται σπατάλες για «ιδιαίτερα» μαθήματα μέσω της εξαγγελθείσας εθνικής παραπαιδείας.
Τρέξετε λοιπόν πρώτοι, γονυπετείς μπροστά στον Πρόεδρο Λύσης και τους άλλους ξέρετε, αυτούς, που στηρίζουν τη λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους, την χωρις ορους Διζωνικη, χωρις το σωστο περιεχομενο και της αψυχολόγητης αποδοχής και εφαρμογής μονόδρομων και δουλοπρεπών πρακτικών, της επαναπροσέγγισης, της ευελιξίας, της κατανόησης, της συνύπαρξης, της διαφορετικότητας και της πολυπολιτισμικότητας χωρίς την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων, της εξασφάλισης επαρκών εγγυήσεων, την εξασφάλιση της ασφάλειας και οπωσδήποτε της πρόταξης, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της αξιοπρέπειας. Πάρτε λοιπόν τις ευχές των πιο πάνω, λουστείτε με τα «νάματα τους» και ξεκινάτε.Μην ξεχνάτε, αύριο, μεθαύριο, προ της λύσης μη χάνετε καιρό!!! Ξεκινάτε!
Πάτε να «εξαγνιστείτε» στον ελληνικό κατεχόμενο βορρά, δίπλα στο μνημείο του Κεμάλ και του Καραογλάνογλου.Κερυνειώτες Ξυπνάτε! - Ενημερωθείτε και ενεργήστε σωστά προτού να είναι αργά! Ειλικρινα , ολοι μα ολοι θελουμε να παμε, ομως , ποτε υπο το κρατος ζυγου κι'εξευτελισμου.Αλήθεια τι σημαίνει Μονόδρομη Επαναπροσέγγιση - Λύση Διζωνικής; Μήπως «βαριά κατάρα στην ψυχή και στο κορμί το ίδιο, στον ύπνο σας, στον ξύπνιο σας, στο σπίτι σας το ίδιο;»Εσείς πάτε. Εμείς μένουμε - μένουμε και επιμένουμε!!!«Μόν' η απελευθέρωση δεν θα 'ναι πια κατάρα ποτέ, ποτέ Διζωνική,κι' ας ζούμε στην αντάρα».Σημείωση: Δεν μας χωρίζει τίποτε με τους αγνούς, φιλήσυχους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας.
Η αναφορά σε μουσουλμανικά ονόματα παραπέμπει στους εποίκους, τους εκ Τουρκίας κάθε λογής παράνομους, ένοπλους και άοπλους που έχουν κατακλείσει τον Ελληνικό Βορρά και τα Τουρκοκυπριακά εξτρεμιστικά στοιχεία που από το 1955 μέχρι σήμερα, καταδυναστεύουν τους ίδιους τους απλούς Τουρκοκύπριους με υπόδειξη της Άγκυρας.
(*) Ταξίαρχος (ε.α) - Μαχητής της Αντίστασης . Στροβολος 23 Δεκεμβριου, 2009.
ΠΗΓΗ

H συνδρομή των Ελλήνων της Κύπρου στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821.

2009-11-10T16:13:00.004+02:00

Η προσφορά των Ελλήνων της Κύπρου στους εθνικούς αγώνες της Μητέρας Πατρίδας είναι αναμφισβήτητη. Παρά το διάβα πολλών κατακτητών από τη μεγαλόνησο (Ρωμαίοι, Άραβες, Φράγκοι, Τούρκοι, Άγγλοι) σε διάφορες ιστορικές περιόδους το Ελληνικό - Ελληνορθόδοξο στοιχείο δεν εκάμφθη, αντίθετα, με ζήλο πάντα αγωνίστηκε, συμμετείχε, θυσιάστηκε στο πλευρό της υπόλοιπης Ελλάδας [ 2 ].

Στην περίπτωση της εθνικής παλιγγενεσίας του 1821 ο φόρος αίματος των Ελληνοκυπρίων (σαν των λοιπών Ελλήνων) ξεκίνησε αιώνες πριν την επανάσταση. Στα τέλη του 16ου αιώνα (1570-1571 μ. Χ.) 100.000 τουρκικού στρατού με 360 πλοία εισβάλουν στην Κύπρο και επιδίδονται σε σφαγές και λεηλασίες υπό τις διαταγές του Μουσταφά πασά. Πολλές Κύπριες για να αποφύγουν την ατίμωση σκοτώνονται πηδώντας από γκρεμούς όπως στο Ζάλογγο και στον Αραπίτσα, μητέρες σφάζουν τις κόρες τους για να μην τις αφήσουν στα χέρια των τούρκων. Σε 20.000 υπολογίζονται οι σφαγιασθέντες και σε 2.000 οι απαχθέντες δούλοι (Λεμεσός, Λευκωσία, Κυρήνεια, Αμμόχωστος). Λέγεται πως η νεαρή Μαρία Συγκλητική, την οποία είχαν αιχμαλωτίσει οι Τούρκοι στο αμπάρι μιας γαλέρας, θέλοντας να εκδικηθεί έβαλε φωτιά στην πυριτιδαποθήκη ανατινάζοντας το πλοίο καθώς και δύο άλλα πλοία που ήταν δίπλα αγκυροβολημένα. Σε αυτά τα πλοία ήταν σιδηροδέσμια χίλια κορίτσια (προοριζόμενα για τα σκλαβοπάζαρα της ανατολής) που έγιναν παρανάλωμα του πυρός όπως στο Κούγκι και στο Μεσολόγγι. Από τότε μέχρι το τελειωτικό νικηφόρο ξέσπασμα του Ελληνισμού το 1821 υπήρξαν πολλοί ξεσηκωμοί στην Κύπρο οι οποίοι πνίγηκαν στο αίμα [ 1,2 ].

Συνεχίζοντας, όσον αφορά την περίοδο εγγύς του 1821 ο ρόλος των Ελληνοκυπρίων καθίσταται εντονότερος με πολλά και συγκεκριμένα παραδείγματα. Ανάμεσα στους σημαντικότερους συντρόφους του Ρήγα Φεραίου και ένας εκ των οκτώ που τον ακολούθησαν στη θυσία (Βελιγράδι,1798) ήταν ο Λευκωσιάτης εθνομάρτυρας Ιωάννης Καρατζάς, 31 ετών. Πολλοί Κύπριοι συμμετείχαν στη Φιλική Εταιρεία και έλαβαν μέρος στην Επανάσταση. Με τον Ιερό Λόχο πολέμησαν στο πλευρό του Αλέξανδρου Υψηλάντη ο Ζαχαρίας Λεοντής, ο Φίλιππος Γεωργίου, ο Γιάννης Τσολάκης, ο Σάββας Ντιορτής και ο Ζήνων Αγγελής που αγωνίστηκαν στο Γαλάτσι και στο Δραγατσάνι. Ακόμα, πολλοί άλλοι Κύπριοι εθελοντές αφού συγκρότησαν τη Φάλαγγα των ελληνοκυπρίων αγωνιστών διακρίθηκαν σε μάχες και ναυμαχίες της επανάστασης. Ο στρατηγός Μακρυγιάννης γράφει στα απομνημονεύματά του:
''εκεί που ριχτήκαμεν στο γιουρούσι, μου πληγώθηκε βαρέως και ύστερα απέθανε ο καλός και γενναίος πατριώτης Μιχάλης Κυπραίος, απούστειλα και πήγεν εις τη αγγλικήν φρεγάτα όταν κιντυνεύαμεν εις το Νιόκαστρο.''

Ο Μακεδόνας αγωνιστής Νικόλαος Κασομούλης που είχε λάβει μέρος στην έξοδο του Μεσολογγιού στα περίφημα ''Στρατιωτικά Απομνημονεύματα'' του, βεβαιώνει ότι μαζί του στο Μεσολόγγι κατά τη διάρκεια της πολιορκίας πολεμούσε ο Κύπριος αγωνιστής Νικόλαος Χατζήσαββας, ο οποίος:
''εφτά πληγές είχεν λάβει και μου έλεγεν ακόμη ο δύστυχος ότι θα βαστάξει''.

Πάμπολλες μαρτυρίες υπάρχουν για Κύπριους αγωνιστές που πήραν μέρος στις μάχες της Πελοποννήσου, στα Δερβενάκια και στους Μύλους, στην πολιορκία της Τριπολιτσάς και αλλού. Άλλοι αγωνίστηκαν στο πολιορκημένο Μεσολόγγι ή έδρασαν στη θάλασσα, όπως ο καπετάν Ιωάννης Κύπριος. Άλλοι πολέμησαν στην Εύβοια, στη Χίο και στην Αττική. Τη δράση των Κυπρίων αγωνιστών βεβαιώνουν τα πιστοποιητικά που εξέδωσαν μετά τη λήξη του αγώνα ξακουστοί οπλαρχηγοί της επανάστασης όπως ο Πετρόμπεης, ο Νικηταράς, ο Κολοκοτρώνης, ο Μακρυγιάννης και άλλοι (χαρακτηριστική είναι η επιστολή του Αντιστράτηγου Θ. Κολοκοτρώνη προς τον αγωνιστή Νικόλαο Θησέα εκ Κύπρου στις 1/3/1841). Επίσης, ο Γιάννης Πασαπόρτης από την Κοίλη πολέμησε στην πολιορκία και στην έξοδο του Μεσολογγίου. Γύρισε μετά τη λήξη του Αγώνα στην Κύπρο, περήφανος για το ελληνικό του διαβατήριο, που του χάρισε και το επώνυμο Πασαπόρτης. Ο Χριστόδουλος Κοκκινόφτας από την Τσάδα πολέμησε στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Συγχωριανός του Κοκκινόφτα ήταν ο Χριστόδουλος Μακρής που έλαβε μέρος σε πολλές μάχες της επανάστασης και γύρισε στην Κύπρο τιμημένος, μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Επιπλέον, ο ιεράρχης Φιλόθεος Χατζής καταγόταν από τη Λευκωσία και υπήρξε για 25 χρόνια Επίσκοπος Δημητσάνας. Φυλακίστηκε στην Τρίπολη, υπέφερε τα πάνδεινα και πέθανε στη φυλακή στις 10 Σεπτεμβρίου 1821, λίγο πριν ο Κολοκοτρώνης απελευθερώσει την πόλη. Πολλά χιλιόμετρα νοτιοανατολικότερα, στην Κύπρο, στις 9/7/1821 ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός απαγχονίστηκε από τους τούρκους μαζί με 486 εξέχουσες φυσιογνωμίες της ελληνοκυπριακής κοινότητας [ 1,2,3,4,5 ].

Η μεγάλη κυπριακή συμμετοχή στον Αγώνα επί του εδάφους της ηπειρωτικής Ελλάδας, οι σφαγές και οι διωγμοί στο ίδιο το νησί, εντάσσουν την Κύπρο στην επαναστατική περίμετρο και την οριοθετούν μέσα στα σύνορα του αναγεννημένου έθνους και του κράτους που αναμενόταν ως απότοκο της επανάστασης. Οι Κύπριοι εναπόθεσαν τις ελπίδες τους στον Ιωάννη Καποδίστρια, που εκ μητρός καταγόταν από την κυπριακή οικογένεια Γονέμη που είχε μεταναστεύσει στα Επτάνησα. Ο Κυβερνήτης τον Οκτώβριο του 1827, λίγο μετά την ναυμαχία του Ναυαρίνου κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στο Λονδίνο, θα απαντήσει στον Άγγλο διπλωμάτη Wilmot - Horton, που ως εκπρόσωπος του Foreign Office, τον ρώτησε ποια γεωγραφικά όρια διεκδικούσε η Ελλάδα:
''Τα όρια ταύτα καθορίζονται υπό του αίματος του εκχυθέντος εις τα σφαγεία των Κυδωνίων, της Κύπρου, της Χίου, της Κρήτης, των Ψαρών και του Μεσολογγίου και εις τους πολλούς κατά γην και κατά θάλασσαν αγώνας, δια των οποίων εδοξάσθη το ανδρείον τούτο έθνος'' [ 3,4 ].

Δυστυχώς, τα αιτήματα του λαού της μαρτυρικής μεγαλονήσου -για λόγους που δεν θα αναλυθούν στο παρόν άρθρο- δεν ικανοποιήθηκαν. Έκτοτε, ο Κυπριακός ελληνισμός δεν χάνει ευκαιρία να διεκδικεί την ικανοποίηση των ίδιων διαχρονικών στόχων, να μάχεται στο πλευρό της Μητέρας Ελλάδας, να θυσιάζεται, να εμπνέει τους ποιητές.

''Τούτη η δίψα δε σβήνει, τούτη η μάχη δεν παύει,
χίλια χρόνια αν περάσουν, δεν πεθαίνουμε σκλάβοι.''

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ - ΠΗΓΕΣ
[1] Η Κύπρος εις τον αγώνα του 1821, Ε.Γ. Πρωτοψάλτης, Αθήνα 1971
[2] Κύπρος - Ημερολόγιο λεηλασιών και αγώνων, Αλέκος Αγγελίδης
[3] Ομιλία του Κυβερνητικού Εκπροσώπου για τις εθνικές επετείους, 26/3/05
[4] www.moi.gov.cy - Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών
[5] www. mfa.gr - Ελληνική Δημοκρατία - ΥΠΕΞ
[6] Κύπρος στα όρια του αφανισμού, Σταύρος Λυγερός, Νέα Σύνορα
[7] Η κατεχόμενη γη μας, Κυπριακή Δημοκρατία, Υπουργείο Παιδείας
[8] Famagusta area and district - Cyprus - 1985
[9] Cyprus - Plundering of a 9000 year old civilization Αγαπήνωρ ο Αρκάς...

Ολόκληρη η Πρόταση του oρθού ΝΑΙ!

2009-09-17T19:15:00.009+03:00

Με την πεποίθηση ότι πράττουμε το καθήκον μας, η Κίνηση για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ καταθέτει αυτό το έγγραφο ενώπιον του Κυπριακού Λαού...

Η Κίνηση είναι ανεξάρτητη και υπερκομματική. Ιδρύθηκε από Έλληνες της Κύπρου στις 11 Μαΐου 2008 στην Λευκωσία, με μάρτυρα των υπογραφών τους τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Β’ και με σκοπό την με κάθε θεμιτό τρόπο προώθηση των Δικαίων της Κυπριακής Δημοκρατίας, για επικράτηση των αρχών της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Δικαιοσύνης.
Ως πρώτο βήμα, η Κίνηση εξέδωσε τον Απρίλιο 2009 το δίγλωσσο Βιβλίο «Αιματηρή αλήθεια - Bloody truth», το οποίο τεκμηριώνει αντικειμενικά τα κυπριακά πράγματα κατά την περίοδο από το 1950 μέχρι σήμερα. Το Βιβλίο διανεμήθηκε διεθνώς, εξουδετερώνοντας σε μεγάλο βαθμό την ψευδή βρετανο-τουρκική προπαγάνδα κατά των δικαίων της Κύπρου.
Ως δεύτερο βήμα, η Κίνηση συντόνισε την δημιουργία του εγγράφου «η Πρόταση του ορθού ΝΑΙ», για την ετοιμασία του οποίου εργάστηκε ευρεία ομάδα επιστημόνων και τεχνοκρατών, με την πεποίθηση ότι το μέλλον κάθε ευνομούμενου Κράτους καθορίζεται ΜΟΝΟ από την ελεύθερη βούληση των νομίμων Πολιτών του, με μοναδικό στόχο το μέλλον της Κύπρου και της Νέας Γενιάς των Κυπρίων να πλαισιώνεται από Ελευθερία και Δικαιοσύνη και με την πίστη πως το Δίκαιο μπορεί και πρέπει να επικρατήσει.
Κίνηση για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Κύπρος, Σεπτέμβριος 2009

Κεφάλαιο 1: Η τεκμηριωμένη Ιστορία

Το έγγραφο «η Πρόταση του ορθού ΝΑΙ» αποτελεί τη φυσική συνέχεια της τεκμηριωμένης ιστορίας των κυπριακών πραγμάτων(1), των οποίων η επιγραμματική εξέλιξη ήταν η ακόλουθη:
• 1945: Οι Βρετανοί αρνούνται το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Κυπρίων.
• 1950-1955: Oι Βρετανοί πείθουν την Τουρκία να διεκδικήσει την Κύπρο.
• 1955-1963: Οι Τούρκοι, υποστηριζόμενοι από τους Βρετανούς, αναπτύσσουν ισχυρή τρομοκρατία στην Κύπρο και, ταυτόχρονα, οι Βρετανοί σχεδιάζουν το Σύνταγμα-παγίδα του 1960.
• 1963: Οι Βρετανοί συμβουλεύουν «επιδίωξη συνταγματικών τροποποιήσεων» εκ μέρους του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και, ταυτόχρονα, χρησιμοποιούν αυτή την αφορμή και υποδαυλίζουν ένοπλη τουρκική ανταρσία και απόσχιση-αυτοαπομόνωση των Τούρκων της Κύπρου από το νόμιμο Κράτος, με στόχο την κατάρρευση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
• 1964-1974: Ακολουθούν ποικίλες μεθοδεύσεις, με επιστέγασμα το χουντικό Πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 κατά της νόμιμης κυπριακής κυβέρνησης και, με αυτή την αφορμή, η τουρκική εισβολή κατά του κυπριακού κράτους την 20η Ιουλίου 1974, η έκτοτε κατοχή κυπριακού εδάφους και όλα τα συνεπακόλουθα.
• 1974-2004: Γίνονται επανειλημμένες προσπάθειες «επίλυσης του Κυπριακού Ζητήματος», με κύριο χαρακτηριστικό τη διαχρονική αδιαλλαξία των Τούρκων, παρά τις οδυνηρές υποχωρήσεις της ελληνικής κυπριακής πλευράς. Επιστέγασμα ήταν «το σχέδιο λύσης Αννάν»(2).
• 2004 μέχρι σήμερα: Παρά την απόρριψη του «σχεδίου Αννάν» την 24η Απριλίου 2004 και την πλήρη ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ την 1η Μαΐου2004, οι Βρετανοί και οι συνεργάτες τους ανασχεδιάζουν την προσπάθεια, οδηγώντας τις εξελίξεις προς ένα «νέο σχέδιο λύσης», με στόχο πάντοτε την αποδόμηση και κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.Για έξι 10ετίες, οι Βρετανοί και οι Τούρκοι μεθοδεύουν την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, με στόχο «η Κύπρος να καταστεί τουρκικό προτεκτοράτο, υπό μόνιμη βρετανική κηδεμόνευση».
Μέχρι σήμερα, αυτή η μεθόδευση ΑΠΕΤΥΧΕ για δύο λόγους:
1ον: Το 1963 το κυρίαρχο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕ, αλλά παρέμεινε διεθνώς αναγνωρισμένο, όπως διαμορφώθηκε το 1963.

2ον: Το 2004 το κυρίαρχο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ, αλλά εντάχθηκε στην ΕΕ όπως διαμορφώθηκε το 1963(3).

Κεφάλαιο 2: Η ένταξη στην ΕΕ και η λανθασμένη πορεία

Την 1η Μαΐου 2004, η Κυπριακή Δημοκρατία κατέστη ισότιμο Κράτος-μέλος της ΕΕ, κυρίαρχο επί ολοκλήρου του κυπριακού εδάφους, αποκτώντας τα ΙΔΙΑ δικαιώματα και τις ΙΔΙΕΣ ευθύνες με κάθε άλλο Κράτος-μέλος, με αναστολή της εφαρμογής του ευρωπαϊκού κεκτημένου στο τμήμα εκείνο του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ κυπριακού εδάφους, επί του οποίου το νόμιμο Κράτος δεν μπορούσε να ασκήσει την κυριαρχία του λόγω της τουρκικής κατοχής(4).

Από την 1η Μαΐου 2004, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει το αναφαίρετο δικαίωμα και τη σαφή υποχρέωση:
1) Να ενεργεί αυστηρά βάσει των Θεμελιωδών Αρχών της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Δικαιοσύνης, επί των οποίων εδράζεται και λειτουργεί η ΕΕ, αξιοποιώντας κάθε θετικό στοιχείο πουπροέκυψε από την ένταξη στην ΕΕ(5).
2) Να προωθεί τη μόνη ορθή πορεία για επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος, εκείνη της ομαλής επανένταξης του αποσχισθέντος τμήματος του ΝΟΜΙΜΟΥ κυπριακού λαού στο επίσημο κράτος.Από την 1η Μαΐου 2004, ο χρόνος μετρά υπέρ των δικαίων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όμως, η πορεία που ακολουθείται είναι εσφαλμένη.

Κεφάλαιο 3: Το κυοφορούμενο «νέο σχέδιο λύσης»

Από το Φεβρουάριο 2008 μέχρι σήμερα, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τους φόβους που εκφράστηκαν, τόσο για το περιεχόμενο του Κοινού Ανακοινωθέντος των δύο Κυπρίων «διαπραγματευτών» της 23ης Μαΐου 2008, όσο και του Μνημονίου Συναντίληψης μεταξύ του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Βρετανού Πρωθυπουργού της 5ης Ιουνίου 2008, που συνοψίζονται στην εξουδετέρωση κάθε προσπάθειας μετά από την 1η Μαίου 2004 για χάραξη ορθής πορείας και στην επαναφορά του «σχεδίου Αννάν» επί το χειρότερο, δηλαδή την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Κεφάλαιο 4: Η «Πρόταση του ορθού ΝΑΙ»

Ο σκοπός της Πρότασης είναι, ο Κυπριακός Λαός να γνωρίζει ΕΓΚΑΙΡΑ ποια είναι η ορθή πορεία και να κρίνει ανάλογα το όποιο «νέο σχέδιο λύσης» κληθεί στο άμεσο μέλλον να αποδεχθεί.
4.1. Η βάση της Πρότασης
1) Αποκλείεται οποιοδήποτε «σχέδιο λύσης», με φιλοσοφία ή περιεχόμενο πουήδη απορρίφθηκε.
2) Απορρίπτονται και καταργούνται, ως βρετανικά κατάλοιπα με διχαστικήσκοπιμότητα, οι χαρακτηρισμοί «δύο κοινότητες», «ελληνοκύπριοι»,«τουρκοκύπριοι» και «τουρκική μειονότητα».
3) Το Κυπριακό Ζήτημα άρχισε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ με την βρετανο-τουρκική συνομωσία του 1963 και κατέληξε με την παράνομη εισβολή της Τουρκίας κατά της κυρίαρχης Κυπριακής Δημοκρατίας και την παράνομη κατοχή ευρωπαϊκού κυπριακού εδάφους(6).
4) Με στόχο την εθνοκάθαρση και τον εκτουρκισμό των κατεχόμενων κυπριακών εδαφών, η Τουρκία προβαίνει σε διεθνώς παράνομες επεμβάσεις(7) και έχει εγκαταστήσει παράνομο καθεστώς(8), του οποίου επιδιώκει την «διεθνή αναγνώριση».
5) Η επιδιωκόμενη «Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία» θα καταργήσει τοκράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας και θα αναγνωρίσει το παράνομο τουρκικό καθεστώς, δημιουργώντας ένα «ΝΕΟ κρατικό μόρφωμα δύο ΙΣΟΤΙΜΩΝ κρατιδίων, που ΣΚΟΠΙΜΑ θα είναι οικονομικά και πολιτειακά θνησιγενές», απο-ενοχοποιώντας την Τουρκία και θέτοντας τη βάση για τον πλήρη εκτουρκισμό της Κύπρου υπό την κηδεμόνευση του Ηνωμένου Βασιλείου(9).
6) Η «Πρόταση του ορθού ΝΑΙ» μπορεί να αναληφθεί και προωθηθεί ΜΟΝΟ από τη νόμιμη Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας(10).
4.2. Το βασικό αξίωμα της Πρότασης

Η Κυπριακή Δημοκρατία(11) ΔΕΝ πρέπει να καταργηθεί, διότι τούτο σημαίνει ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ του Κράτους-μέλους της ΕΕ και ΕΚΔΙΩΞΗ τουόποιου «νέου μορφώματος» από την ΕΕ και την ΕΥΡΩΖΩΝΗ.
4.3. Η τεκμηρίωση του βασικού αξιώματος

Στο πλαίσιο της «Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας», η Τουρκία -μεταξύ άλλων- επιδιώκει 2 κράτη, 2 λαούς και 2 κυριαρχίες υπό αδύναμη «ομοσπονδιακή δομή», πολιτειακή ισότητα 50%-50% μεταξύ των δύο «ομόσπονδων» κρατών(δηλαδή μεταξύ του 18% και του 82% του νόμιμου κυπριακού πληθυσμού), μη επιστροφή της πλειοψηφίας των προσφύγων και παραμονή όλων των εποίκων, ΑΡΑ και διατήρηση του πλείστου κατεχόμενου εδάφους, χωριστή σχέση των 2 κρατών μετην ΕΕ και η «όλη διευθέτηση» να γίνει ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΟ ευρωπαϊκό κεκτημένο.Εάν όσα -ή περίπου όσα- επιδιώκει η Τουρκία περιλαμβάνονται στο «νέο σχέδιο λύσης» και εγκριθούν από τον Κυπριακό Λαό, θα πρόκειται για ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ της Συνθήκης Ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ, διότι:

Το Κράτος που εντάχθηκε στην ΕΕ το 2004 θα καταργηθεί και οι πρόνοιες γένεσης του νέου μορφώματος θα παραβιάζουν πολλαπλά και διαρκώς τις Θεμελιώδεις Αρχές της ΕΕ.Αυτή τη «διευθέτηση» η ΕΕ δεν θα την αρνηθεί μεν, ΑΛΛΑ θα οφείλει και να προστατεύσει τον εαυτό της, απαλλάσσοντας το ευρωπαϊκό περιβάλλον από το κακό προηγούμενο και διατηρώντας υγιές το ευρωπαϊκό κεκτημένο.Δηλαδή, το σήμερα ευρωπαϊκό Κράτος-μέλος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα τεθεί αυτόβουλα εκτός ΕΕ, αχρηστεύοντας ταυτόχρονα το μοναδικό ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ όπλο που σήμερα διαθέτει:

Την ισοτιμία με 500 εκατομμύρια ευρωπαίους, οι οποίοι ΟΦΕΙΛΟΥΝ να θεωρούν το Κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ΚΥΡΙΑΡΧΟ επί ολοκλήρου του εδάφους της Κύπρου.Οι άμεσες επιπτώσεις από αυτή την εξέλιξη, θα είναι η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ(12), η ΦΥΣΙΚΗ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ(13) και το ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟ ΧΑΟΣ(14), δεδομένα που θα οδηγήσουν στον εκτουρκισμό της Κύπρου, υπό την κηδεμόνευση του Ηνωμένου Βασιλείου(15).

Η ορθή πορεία είναι:

Η διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία να επιδιώξει την ομαλή επανένταξη των Τούρκων της Κύπρου στο νόμιμο Κράτος και την εναρμόνιση ολόκληρης της κυπριακής επικράτειας με τους θεσμούς της ΕΕ, με τους οποίους το ελεύθερο τμήμα της Κύπρου έχει ήδη εναρμονιστεί έναντι βαρύτατου τιμήματος.
4.4. Τα κύρια χαρακτηριστικά της Πρότασης:
Διεπόμενη αποκλειστικά από τις Θεμελιώδεις Αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Πρόταση:
• Προνοεί απόσυρση των Στρατευμάτων Κατοχής, αποχώρηση των Εποίκων και αποκλεισμό Συστήματος Ασφάλειας του τύπου των «εγγυήσεων» του 1960.
• Προνοεί επαναφορά του Κράτους σε κατάσταση πλήρους ομαλότητας και εξουδετέρωση των επιπτώσεων από την παράνομη τουρκική Κατοχή, προςόφελος όλων των ΝΟΜΙΜΩΝ Κυπρίων.
• Προνοεί αναβάθμιση και εκσυγχρονισμό του υπάρχοντος Συντάγματος, της Νομοθεσίας και των Θεσμών, με τρόπο που να εμπεδώνεται το καθολικό αίσθημα εμπιστοσύνης και ασφάλειας.
• Ενώ προσεγγίζει με τρόπο θετικό τα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα τρίτων χωρών στην περιοχή, δεν αφήνει περιθώρια εκπτώσεων προς οποιονδήποτε ως προς την κυριαρχία και τα νόμιμα συμφέροντα τηςΚυπριακής Δημοκρατίας.

Κεφάλαιο 5: Οι πρώτες ενέργειες.

51. Κατεχόμενο έδαφος: Προνοείται «η άμεση παράδοση του εδάφους στην Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών, για την ελάχιστη μεταβατική περίοδο που απαιτείται για υλοποίηση των υπολοίπων ενεργειών».
5.2. Αγνοούμενοι: Προνοείται «η άμεση άρση κάθε κωλύματος, ούτως ώστε να εξακριβωθεί η τύχη και οι συνθήκες υπό τις οποίες χάθηκαν τα ίχνη όλων των Αγνοούμενων της εισβολής του 1974».
5.3. Εγκλωβισμένοι: Προνοείται «η άμεση και πλήρης ελευθερία κινήσεων και ο πλήρης σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όλων όσων διαμένουν στο κατεχόμενο έδαφος».
5.4. Κατοχικά στρατεύματα και έποικοι: Προνοείται «ο άμεσος καθορισμός του ελάχιστου χρονοδιαγράμματος που απαιτείται, για απόσυρση των στρατευμάτων κατοχής και για αποχώρηση των Τούρκων εποίκων, καθώς και κάθε άλλου προσώπου που διαμένει παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας».
5.5. Πρόσφυγες: Προνοείται «ο άμεσος καθορισμός του ελάχιστου χρονοδιαγράμματος που απαιτείται, για πλήρη αποκατάσταση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών επιστροφής, εγκατάστασης, ανάκτησης και εκμετάλλευσης περιουσίας, για όλους τους νόμιμους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας».
5.6. Περιουσίες και αποζημιώσεις: Προνοείται ότι «ο υπαίτιος για τον σφετερισμό, την αλλοίωση, την καταστροφή ή την απώλεια χρήσης περιουσίας χωρίς την άδεια του νόμιμου ιδιοκτήτη ή κατόχου, θα καταβάλει ανάλογη και ακριβοδίκαιη αποζημίωση προς τον νόμιμο ιδιοκτήτη ή τον νόμιμο κάτοχο, για όσο χρόνο διάρκεσε η παρανομία», χωρίς να αποκλείεται το ενδεχόμενο «νόμιμου ιδιωτικού διακανονισμού, με τρόπο που να μην θίγονται η κυριαρχία και τα νόμιμα συμφέροντα του Κράτους». Όλες οι περιπτώσεις διακανονισμού, θα κριθούν από τα αρμόδια, ευρωπαϊκά κυπριακά Δικαστήρια, τα οποία είτε θα επικυρώσουν τις περιπτώσεις νόμιμου διακανονισμού, είτε θα εφαρμόσουν τις πρόνοιες του Νόμου, οσάκις ο διακανονισμός είναι παράνομος ή ανέφικτος.

Κεφάλαιο 6: Το Σύνταγμα και οι Συνθήκες του 1960

Με διαρκή αναφορά σε ολόκληρο τον ΝΟΜΙΜΟ Κυπριακό Λαό, η Πρόταση προνοεί:
• Απάλειψη των προνοιών του Συντάγματος και των συνοδευτικών Συνθηκών του 1960, των οποίων είτε η ισχύς κατέστη ανενεργή λόγω της βρετανο-τουρκικής συνομωσίας του 1963 είτε το περιεχόμενο τους παραβιάζει τις ΘεμελιώδειςΑρχές της ΕΕ ή/και τον Χάρτη του ΟΗΕ.
• Γενική αναβάθμιση του Συντάγματος, με κάθε αναγκαία προσθήκη ή τροποποίηση, με στόχο τον εκσυγχρονισμό και την πλήρη εναρμόνιση προς το ευρωπαϊκό κεκτημένο, δηλαδή τις αρχές της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Δικαιοσύνης.

Κεφάλαιο 7: Η Διακυβέρνηση και οι Θεσμοί

Με γνώμονα τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες, η Πρόταση προνοεί:
• Δημοκρατική διακυβέρνηση, με πλήρη ισονομία για κάθε νόμιμο Κύπριο έναντι του Νόμου και της Πολιτείας.
• Δίκαιη κοινωνική πολιτική, με κριτήρια επαρκών ωφελημάτων προς συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών, περιλαμβανομένης της πρόνοιας για ομαλή επανένταξη των Τούρκων της Κύπρου στο νόμιμο Κράτος και εναρμόνιση των κατεχομένων εδαφών με το ευρωπαϊκό κεκτημένο(16).
• Ισορροπημένη ανάπτυξη, μέσα στις πραγματικές και αντικειμενικά προβλεπτές δυνατότητες του Κράτους, με ιδιαίτερη φροντίδα στα θέματα δημόσιας ασφάλειας και υγείας.
• Επιμελή προστασία του περιβάλλοντος και μεθόδευση ταχείας ανάπτυξης φιλικών μεθόδων παραγωγής ενέργειας.
• Ουσιαστικά μέτρα στοργής και στήριξης της Νέας Γενιάς.
• Οικονομική πολιτική λιτότητας, χωρίς επηρεασμό της καλώς νοούμενης ευημερίας του Κυπριακού Λαού.
• Αξιόπιστη διασφάλιση χρηστής και αποτελεσματικής διοίκησης, στο πλαίσιο
Δίκαιου Κράτους.

Κεφάλαιο 8: Η Θρησκεία

Η Πρόταση ασπάζεται την αρχή, ότι «το καθήκον όλων των θρησκειών είναι να ενώνουν και όχι να διαιρούν τους λαούς» και υιοθετεί τα ακόλουθα:
• Η πλειοψηφία του Κυπριακού Λαού είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι και ο Χριστιανισμός αποδέχεται και σέβεται κάθε θρησκεία και κάθε άνθρωπο, με τιςιδιαιτερότητες και τα πιστεύω του(17).
• Η συνύπαρξη Ισλάμ και Ορθοδοξίας δεν ήταν πάντα ομαλή. Όμως, οι εκάστοτε ανταγωνισμοί ΔΕΝ οφείλονταν στη διαφορετική θρησκεία, αλλά υποδαυλίστηκαν από ένα συνδυασμό τοπικών πολιτικών σκοπιμοτήτων και συμφερόντων ξένων δυνάμεων, οι οποίες έκριναν ότι θα πετύχαιναν τους σκοπούς τους με την υποκίνηση τοπικών συγκρούσεων, επιστρατεύοντας προς τούτο και τις θρησκείες.
• Από τον 16ο μ.Χ. αιώνα που η Κύπρος κατακτήθηκε από τους Τούρκους, οι σχέσεις συνύπαρξης σε επίπεδο λαού, ήσαν πάντα καλές. Τα φαινόμενα καταπίεσης ήσαν τα αποτελέσματα της κατάκτησης και της προσπάθειας διαιώνισης της κατοχής και καμιά σχέση είχαν με τις σχέσεις των ανθρώπων(18).
• Την αγαθή συνύπαρξη των πιστών των δύο θρησκειών μαρτυρεί τόσο η συνύπαρξη στην ίδια κοινότητα, αλλά και στον ίδιο χώρο της εκκλησίας ή του τεμένους(19).
• Η θεμελίωση της επανένταξης και της ειρηνικής συνύπαρξης όλων των νομίμων Κυπρίων, μπορεί να στηριχθεί στον κοινό σεβασμό της «Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου» και, ιδιαίτερα, της ελεύθερης συνείδησης, της ελεύθερης βούλησης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
• Θρησκευτικό πρόβλημα ουδέποτε υπήρξε στην Κύπρο, όπως και ουδέποτε ενόχλησε ο διαφορετικός πολιτισμός των συνοίκων. Οι Έλληνες της Κύπρου ουδέποτε ήγειραν θέμα επιστροφής των ιερών χώρων τους, που από το 1570 μετατράπηκαν σε Μουσουλμανικά τεμένη(20).
• Οι ελληνικοί όμως χώροι λατρείας, που καταλήφθηκαν το 1974 και αλλοιώθηκαν, ερημώθηκαν ή μετατράπηκαν σε τεμένη, πρέπει να επιστραφούν στους νόμιμους κατόχους τους, έστω κι αν «η περιπέτεια τους αποδοθεί στις συνθήκες πολέμου...». Οι Χριστιανοί της Κύπρου συνδέθηκαν με ισχυρά βιώματα με τους χώρους αυτούς και μόνο με την επιστροφή τους θα μπορέσουν να επανασυνδεθούν με το παρελθόν.Η συνύπαρξη σε συνθήκες ειρήνης και δικαιοσύνης δεν σημαίνει υποβάθμιση της ταυτότητας οποιουδήποτε. Οι Έλληνες της Κύπρου αποδέχονται τους νόμιμους Τούρκους της Κύπρου ως συμπατριώτες τους, με τον πολιτισμό, την θρησκεία και τις ιδιαιτερότητές τους, όπως και οι Τούρκοι της Κύπρου αποδέχονται τους Έλληνες ως δικούς τους συμπατριώτες.Σήμερα, που όλοι οι νόμιμοι Κύπριοι είναι ισότιμα μέλη της ΕΕ και που οι άνθρωποι αναζητούν και μια θρησκευτική διάσταση στη ζωή τους, η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να φροντίσει υπεύθυνα και για την ομαλή θρησκευτική και πολιτισμική επανένταξη των Τούρκων της Κύπρου στο νόμιμο κράτος, με βάση τις σχέσεις που αναπτύχθηκαν και διατηρήθηκαν στους αιώνες που πέρασαν. Παραμερίζοντας τις προκαταλήψεις που άλλοι επεσώρευσαν κατά τις τελευταίες 10ετίες, όλοι οι νόμιμοι Κύπριοι να καταστούν παράδειγμα συνεργασίας, προς κοινό όφελος.

Κεφάλαιο 9: Η Παιδεία και ο Πολιτισμός

Η ΕΕ δέχεται τον κάθε ευρωπαίο πολίτη με την εθνική ταυτότητα και τον πολιτισμό του, χωρίς να ανατρέπει και να ισοπεδώνει τις παραδόσεις των ισότιμων Κρατών-μελών της.Με απόλυτο σεβασμό προς τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα ιστορικά αποθέματα, τον πολιτισμό και γενικά την Παιδεία όλων των Εθνών και με δεδομένο το γεγονός, ότι η μεγάλη πλειοψηφία του νόμιμου Κυπριακού Λαού είναι ελληνικής εθνικής καταβολής, η Πρόταση θεωρεί την Παιδεία ως θεμελιώδες κεφάλαιο για την επιβίωση του νόμιμου Κράτους και προνοεί:
• Απόρριψη οποιασδήποτε προσπάθειας, που σκοπό έχει την απομάκρυνση της νέας γενιάς Κυπρίων από τις εθνικές ρίζες, τη γλώσσα και την ιστορία.
• Διαφύλαξη της παράδοσης και της πολιτιστικής κληρονομιάς.
• Ελληνοκεντρική Παιδεία για τους Έλληνες της Κύπρου και αντίστοιχη δυνατότητα για κάθε άλλης εθνικής καταβολής, νόμιμο πολίτη της ΚυπριακήςΔημοκρατίας.
• Διδαχή της ιστορίας και περιφρούρηση της ιστορικής συνείδησης, με ίσο σεβασμό προς την ιστορία όλων των εθνών.
• Ανάπτυξη διαλόγου και χρησιμοποίηση της τεχνολογίας για τη διαμόρφωση κοινής πορείας, επωφελούς για ολόκληρο τον Κυπριακό Λαό.
• Ισορρόπηση και εξύψωση κοινών ιδεωδών.
• Εκπαίδευση κοινής ψυχικής αναβάθμισης.Παιδεία παροχής αξιών, που να δημιουργεί νέους πολίτες ευθείς, δημοκρατικούς, αληθινούς, θαρραλέους και ευθαρσείς, οι οποίοι θα σέβονται τον εαυτό τους και την παράδοση τους, θα έχουν αυτοπειθαρχία και αυτοπεποίθηση και θα εκτιμούν τους συνανθρώπους τους, σε μία ευνομούμενη πολιτεία που θα τους παρέχει ισονομία και ίσες ευκαιρίες προόδου.

Κεφάλαιο 10: Η Ασφάλεια

Τα Κράτη, για την επιβίωση τους, οφείλουν να διαθέτουν αξιόπιστο Σύστημα Ασφάλειας, για την προστασία των πολιτών και των συμφερόντων τους, την αντιμετώπιση απειλών και την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων τους.Λαμβάνοντας υπ’ όψη, ότι η δημιουργία συνθηκών ασφάλειας και η αμυντική ικανότητα του Κράτους κατά πάσης απειλής αποτελεί προϋπόθεση για τηνεύρυθμη λειτουργία και τη βιωσιμότητα του, ότι η γεωγραφική θέση της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο αυξάνει τις απαιτήσεις ασφάλειας, ότι τα βιώματα από το σύστημα ασφάλειας του 1960 ήσαν τραυματικά(21), ότι οι εμπειρίες από το σχέδιο Ανάν ήσαν αρνητικές(22), ότι από τη δεκαετία του ‘50 μέχρι σήμερα η Τουρκία έχει ως στρατηγικό στόχο «τον πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου»(23) και ότι η Κυπριακή Δημοκρατία εντάχθηκε στην ΕΕ και το περιβάλλον ασφάλειας έχειαλλάξει διεθνώς, η Πρόταση υιοθετεί ένα νέο Σύστημα Ασφάλειας ευρωπαϊκών προδιαγραφών, που καλύπτει τη διαφύλαξη των κεκτημένων δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ισότιμου και κυρίαρχου Κράτους-μέλους της ΕΕ και, μεταξύ άλλων, προνοεί τα ακόλουθα:
• Πλήρη άσκηση του δικαιώματος αυτοάμυνας και διάθεσης ιδίων ΕνόπλωνΔυνάμεων, κατά την κρίση του Κυπριακού Κράτους(24)
.• Αποκλεισμό του ενδεχομένου «πλήρους αποστρατιωτικοποίησης»(25).
• Αποκλεισμό των «Συνθηκών Εγγύησης & Συμμαχίας του 1960»(26) και άλλων αποικιοκρατικών κατάλοιπων, που αντίκεινται προς το ευρωπαϊκό Κεκτημένο και τη συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ)(27).
• Κανένα περιορισμό της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας επί ολοκλήρουτου εδάφους της Κύπρου (ξηρά, θάλασσα, αέρας).
• Αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής και των εποίκων(28).
• Συμμετοχή ή/και σύναψη συμφωνιών ασφάλειας και συνεργασίας και με άλλους Οργανισμούς Συλλογικής Ασφάλειας πέραν του ΟΑΣΕ29, όπως ο Συνεταιρισμός για την Ειρήνη της ΕΕ (PfP) και η Βορειο-ατλαντική Συμμαχία (ΝΑΤΟ).
• Πλήρης εφαρμογή των προνοιών της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας(Montego Bay, 1982).
• Κατάργηση των Βρετανικών Στρατιωτικών Βάσεων και αποκλεισμό τέτοιου ενδεχομένου προς όφελος οποιασδήποτε Χώρας.
• Ενδεχόμενο εγκατάστασης Βάσεων ΜΟΝΟ προς όφελος Συλλογικών Οργανισμών, στους οποίους η Κυπριακή Δημοκρατία θα συμμετέχει ή/και θασυνάψει συμφωνία ασφάλειας και συνεργασίας, υπό τους ίδιους όρους πουισχύουν στην υπόλοιπη ΕΕ και χωρίς να θίγονται τα κυριαρχικά και άλλα νόμιμα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
• Αποκλεισμό της διασύνδεσης της επίλυσης του Κυπριακού Ζητήματος με την πορεία της Τουρκίας για ένταξη στην ΕΕ.

Κεφάλαιο 11: Η Οικονομία

Λαμβάνοντας υπ’ όψη, ότι η διαδικασία εναρμόνισης της κυπριακής οικονομίας με το ευρωπαϊκό κεκτημένο ήταν πολυετής και επίπονη, ότι η σημερινή ευρωπαϊκή μορφή και δομή της οικονομίας παρέχει -με ορθή εσωτερική πολιτική- τη δυνατότητα για ποιοτική και διατηρήσιμη οικονομική ανάπτυξη, που να συμβάλλει στην πρόοδο και ευημερία όλων των νομίμων πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας και ότι η λειτουργικότητα και οικονομική βιωσιμότητα του κράτους επηρεάζει απόλυτα την πολιτική βιωσιμότητα της όποιας επίλυσης της Κυπριακού Ζητήματος, η Πρόταση υιοθετεί τη βασική αρχή, ότι:

Η τελική εξέλιξη για το Κυπριακό Ζήτημα οριοθετείται, αφ’ ενός από το ότι «οι κατεχόμενες περιοχές ανήκουν στην Κυπριακή Δημοκρατία και είναι εκτός του ελέγχου της επίσημης Κυβέρνησης λόγω της τουρκικής κατοχής»(30), αφ’ ετέρου από το ότι «η επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος πρέπει να είναι συμβατή με ορθολογιστικές οικονομικές αρχές, ιδιαίτερα εκείνες που διασφαλίζονται από το ευρωπαϊκό κεκτημένο».Κατά συνέπεια, η Πρόταση προνοεί τις ακόλουθες οικονομικές αρχές, οι οποίες λειτουργούν προς όφελος όλων των νομίμων πολιτών και είναι απόλυτα συμβατές με λύση βασισμένη στη συνέχιση της ευρωπαϊκής Κυπριακής Δημοκρατίας:
• Διατήρηση του συστήματος μεικτής οικονομίας με κρατικό παρεμβατισμό, ο οποίος να βασίζεται ΜΟΝΟ σε οικονομικά και κοινωνικά κριτήρια και όχι σε πολιτικά ή φυλετικά.
• Γενικότερη οικονομική πολιτική, η οποία θα εφαρμόζεται στα πλαίσια πουκαθορίζονται από την ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Συνθήκης Σταθερότηταςκαι Ανάπτυξης(31) και της Συνθήκης της Λισσαβόνας(32), τα οποία διασφαλίζουν τη λειτουργικότητα της οικονομίας, τη βελτίωση των συνθηκών απασχόλησης και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του συνόλου της οικονομίας.
• Ενδυνάμωση του κοινωνικού ρόλου του κράτους, για υποβοήθηση τηςομαλής επανένταξης των Τούρκων της Κύπρου στην ενιαία οικονομία(33). Στα κέντρα λήψης των σχετικών αποφάσεων, θεωρείται σκόπιμη η επαρκής εκπροσώπηση και των Τούρκων της Κύπρου.
• Διατήρηση ενιαίας οικονομίας και αγοράς, ως μέλος της ΕΕ και τηςΕυρωζώνης, με ελεύθερη και χωρίς περιορισμούς διακίνηση αγαθών,υπηρεσιών, εργατικού δυναμικού και κεφαλαίου σε όλη την οικονομία(34).
• Διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας των θεσμών του κράτους, των οποίων η δομή να διασφαλίζει την απρόσκοπτη λειτουργία τους. Ιδιαίτερης σημασίας είναι η εύρυθμη λειτουργία των ανεξάρτητων θεσμών, όπως της Κεντρικής Τράπεζας, των Δικαστηρίων, του Γενικού Ελεγκτή και του Γενικού Εισαγγελέα, στη δομή των οποίων θεωρείται σκόπιμη και η επαρκής εκπροσώπηση των Τούρκων της Κύπρου. Όπου, τα πλαίσια λειτουργίας των θεσμών καθορίζονται από το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τούτο είναι απαραβίαστο.
• Διασφάλιση της διαχρονικής βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών,γεγονός ιδιαίτερης σπουδαιότητας κατά τα πρώτα στάδια της επανένταξης των Τούρκων της Κύπρου στην ενιαία οικονομία, διότι τόσο η επανένταξη αφ’ εαυτής, όσο και η εναρμόνιση των κατεχομένων περιοχών με το ευρωπαϊκό κεκτημένο θα έχουν οικονομικό κόστος, το οποίο θα κληθεί να χρηματοδοτήσει σε μεγάλο βαθμό το Κράτος. Συνεπώς, η διαχείριση της χρηματοδότησης της επανένταξης πρέπει να γίνει με ιδιαίτερη επιμέλεια.Οι πιο πάνω αρχές διασφαλίζουν την ευρωστία και λειτουργικότητα της ενιαίαςοικονομίας, συνάδουν απόλυτα με την συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας (όπως εντάχθηκε στην ΕΕ το 2004 και στην Ευρωζώνη το 2008) και ικανοποιούν τις όποιες ανησυχίες των Τούρκων της Κύπρου, προβλέποντας επαρκή εκπροσώπηση στη διαχείριση της οικονομίας και τις θεσμικές δομές, καθώς και επαρκή κοινωνικο-οικονομική ενίσχυση, ώστε να υπάρξει γρήγορη σύγκλιση εισοδημάτων όλων των νομίμων Κυπρίων, στο πλαίσιο της ενιαίας ευρωπαϊκής οικονομίας.Ασπίδα για την κυπριακή οικονομία αποτελεί το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Τυχόνπαρεκκλίσεις θα είναι καταστροφικές, για όλους τους νόμιμους πολίτες τηςΚυπριακής Δημοκρατίας.

Κεφάλαιο 12: Η υλοποίηση της «Πρότασης του ορθού ΝΑΙ»

Προσβλέποντας ότι ο κίνδυνος από το κυοφορούμενο «νέο σχέδιο λύσης» θα αποσοβηθεί, η Πρόταση μπορεί να υλοποιηθεί ΜΟΝΟ από τη νόμιμη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, με γνώμονα τα νόμιμα συμφέροντα του Κράτους και τα δικαιώματα όλων των νομίμων, ευρωπαίων Κυπρίων πολιτών.

Προς τούτο, η υπεύθυνη Κυβέρνηση πρέπει:
1) Να υιοθετήσει την Πρόταση.
2) Να επεξεργαστεί λεπτομερώς όλες τις παραμέτρους, δημιουργώντας το πλήρες έγγραφο της Πρότασης Λύσης.
3) Να καλέσει όλους τους νόμιμους Κύπριους Ψηφοφόρους να εγκρίνουν την Πρόταση σε ΕΝΑ, κοινό Δημοψήφισμα.
4) Να πείσει τους ισότιμους εταίρους της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ για την ορθότητα της Πρότασης.
5) Να καταθέσει την Πρόταση Λύσης στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, όπου να την υποστηρίξει ως την ΟΡΘΗ και ΑΠΑΡΑΒΙΑΣΤΗ γραμμή πλεύσης προς επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος.Το ισχυρότερο επιχείρημα για την επικράτηση της Πρότασης είναι το γεγονός,πως «οτιδήποτε άλλο συμ βεί στην Κύπρο, είναι ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΟΚΟ της παράνομης Εισβολής και Κατοχής, ΑΡΑ ευρωπαϊκά και διεθνώς παράνομο και απορριπτέο».

Επίλογος

Η διαδικασία της υιοθέτησης, επεξεργασίας, προώθησης και επικράτησης της Πρότασης ως η ορθή λύση για το Κυπριακό Ζήτημα προβλέπεται επίπονη, με αναμενόμενα πολιτικά και άλλα κωλύματα και πιέσεις.Χρειάζεται μεγάλων διαστάσεων και υπεράνω προσωπικών, κομματικών και άλλων σκοπιμοτήτων και συμφερόντων ΒΟΥΛΗΣΗ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ, ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ και ΕΠΙΜΟΝΗ, ιδιαίτερα από τον ηγέτη προς τον οποίον ο Κυπριακός Λαός θα δώσει την εντολή.Ο χρόνος που θα απαιτηθεί για επικράτηση της Πρότασης είναι άγνωστος, καθόσον ΔΕΝ δοκιμάστηκε μέχρι σήμερα πρόταση, η οποία να προέρχεται υπεύθυνα και αποκλειστικά από τον Πρόεδρο του επίσημου ευρωπαϊκού κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας και να αφορά όλο τον νόμιμο Κυπριακό Λαό.Το βέβαιο είναι πως, όσος χρόνος και εάν χρειαστεί, θα είναι ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ χρόνος επένδυσης προς την ορθή κατεύθυνση, νοουμένου ότι ΔΕΝ θα υπάρξει λιποψυχία και επάνοδος σε εκπτώσεις.Εάν ο Κυπριακός Λαός πιστέψει στην «Πρόταση του ορθού ΝΑΙ», την αναγάγει σε ΑΠΑΡΑΒΙΑΣΤΗ ΕΝΤΟΛΗ, την παραδώσει προς άξιο Ηγέτη και αγωνιστεί για την επικράτηση της, η Πρόταση θα αποδειχθεί ως η μόνη ευρωπαϊκά νόμιμη, έντιμη, αξιοπρεπής, δίκαιη και βιώσιμη κατάληξη για το Κυπριακό Ζήτημα.

YΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
(1) Κίνηση για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ «Αιματηρή αλήθεια» - 2009.
(2) Το «σχέδιο Αννάν» (11 Νοεμβρίου 2002) μεθοδεύτηκε από τους Βρετανούς και τους συνεργάτες τους, υπογράφτηκε από τον τότε Γ.Γ. του ΟΗΕ Κόφφι Αννάν και υποβλήθηκε για αποδοχή από τους Έλληνες και τους Τούρκους της Κύπρου σε δύο χωριστά δημοψηφίσματα (24 Απριλίου 2004). Το 64% των Τούρκων ψηφοφόρων, η μεγάλη πλειοψηφία των οποίων αποτελείτο από Τούρκους στρατιώτες και παράνομους εποίκους, αποδέχτηκε το Σχέδιο. Το 76% των Ελλήνων της Κύπρου το απέρριψε.
(3) Το Κράτος που διαμορφώθηκε το 1963, μετά από τη βρετανο-τουρκική συνωμοσία, την απόσχιση- αυτοαπομόνωση των Τούρκων της Κύπρου και την αυτοκατάργηση της Συνθήκης Εγγυήσεως, είναι το δημοκρατικά διοικούμενο από τη φυσική πλειοψηφία του 82% του νόμιμου Κυπριακού Λαού κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό είναι το Κράτος, που την 1η Μαΐου 2004 εντάχθηκε στην ΕΕ, ως ισότιμοκράτος-μέλος, κυρίαρχο επί ολοκλήρου της νήσου Κύπρος.
(4) Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, Κοπεγχάγη 12/13 Δεκεμβρίου 2002.
(5) Το βασικό θετικό στοιχείο είναι η δυνατότητα για ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟ των «προνοιών παγίδευσης» του θνησιγενούς Συντάγματος 1960, των αντι-ευρωπαϊκών προνοιών που περιέχουν οι «συμφωνίες» 1977 και 1979, των ευρωπαϊκά ασυμβίβαστων προνοιών που περιέχουν τα κατά καιρούς ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, του «σχεδίου λύσης Αννάν» και κάθε άλλης προσπάθειας για κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
(6) Κίνηση για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ «Αιματηρή αλήθεια» - 2009, Κεφ. Δ.
(7) Κύρια παραδείγματα παράνομων επεμβάσεων: Η εισαγωγή 100δων χιλιάδων εποίκων από την Τουρκία για αλλοίωση του δημογραφικού χάρτη της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο σφετερισμός, ηεκποίηση και η καταστροφή ελληνικών περιουσιών, ο αφανισμός της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς των Ελλήνων της Κύπρου, η αλλαγή των τοπωνυμίων κλπ.
(8) Η ούτω καλούμενη «Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου-ΤΔΒΚ».
(9) Βλ. Κεφ. 1 «Για έξι 10ετίες,...».
(10) Βλ. Κεφ. 12 «Η υλοποίηση της Πρότασης».
(11) Βλ. Κεφ. 1 «υποσημείωση 3».
(12) Έξοδος από την Ευρωζώνη και αντικατάσταση του ΕΥΡΩ, με άλλο νόμισμα ευτελούς αξίας.
(13) Η Κύπρος θα κατοικηθεί απ’ άκρου εις άκρον από Τούρκους εποίκους.
(14) Διακυβέρνηση ρατσιστικής διαρχίας με διττό δικαίωμα αρνησικυρίας, μέσω της «εκ περιτροπήςπροεδρίας κλπ».
(15) Βλ. Κεφ. 1 «Για έξι 10ετίες,...».
(16) Βλ. Κεφ. 11 «Οικονομία - Ενδυνάμωση του κοινωνικού ρόλου του κράτους».
(17) Απ. Παύλος, Πρ. 17 24-26 «ο Θεός ο ποιήσας τον κόσμον και πάντα τα εν αυτώ… εποίησεν εξ ενόςαίματος παν έθνος κατοικείν επί παν το πρόσωπον της γης».
(18) Τις καλές σχέσεις μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες, μαρτυρεί και ο Βασίλης Μιχαηλίδης: Ακόμα και στη μελανότερη στιγμή της Τουρκικής κατοχής, τις σφαγές της 9ης Ιουλίου 1821, ένας Μουσουλμάνος Τούρκος, ο Κιόρογλου, προσπαθεί απεγνωσμένα και με κίνδυνο της ζωής του να φυγαδεύσει και νασώσει τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό.
(19) Παράδειγμα μέχρι και σήμερα η κοινότητα Περιστερώνας Μόρφου. Επίσης: Ο Αρχιεπίσκοπος και ο Μουφτής επισκέπτονταν αλλήλους και υπέβαλλαν τα συγχαρητήρια τους κατά τις γιορτές του Μπαϋραμιού και του Ραμαζανιού και, αντίστοιχα, κατά τις γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα(επίσημο περιοδικό της Εκκλησίας της Κύπρου «Απόστολος Βαρνάβας»). Τόσο ο ιερέας όσο και ο χότζας θεωρούνταν από όλους πρόσωπα εξ ίσου ευυπόληπτα και καλούνταν ως διαμεσολαβητές γιαεπίλυση διαφορών μεταξύ των κατοίκων κλπ.
(20) Η αρπαγή αποδόθηκε «στις συνθήκες του πολέμου», γι’ αυτό και από το 1974 οι Έλληνες σέβονταικαι συντηρούν αυτούς τους χώρους ως μουσουλμανικά ιερά.
(21) Οι «Συνθήκες Εγγυήσεως & Συμμαχίας του 1960» αποδείχθηκαν μόνιμη πηγή ανωμαλίας καικηδεμόνευσης και, με ενθάρρυνση του Ηνωμένου Βασιλείου, εξυπηρέτησαν το στρατηγικό στόχο τηςΤουρκίας για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου (βομβαρδισμοί Τυλληρίας-1964, εισβολή-1974, κατοχή,εποικισμός κλπ). Επιπλέον, το άρθρο IV της Συνθήκης Εγγυήσεως περί «μονομερούς επεμβάσεως»παραβιάζει τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, του οποίου το Άρθρο 2(4) καθορίζει ότι«Όλα τα Μέλη στις διεθνείς τους σχέσεις θα απέχουν από την απειλή ή τη χρήση βίας, που εκδηλώνεταιεναντίον της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε κράτους, ή με οποιανδήποτε άλλη ενέργεια, ασυμβίβαστη προς τους Σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών».
(22) Είναι «Η συνολική Διευθέτηση του Κυπριακού Προβλήματος από τα Ηνωμένα Έθνη, Μάρτιος 2004 (5η έκδοση)», με την οποίαν η μεν Τουρκία επεδίωξε ενίσχυση των επεμβατικών δικαιωμάτων και του ρόλου κηδεμονίας επί της Κύπρου, επέκταση κυριαρχικών δικαιωμάτων στον θαλάσσιο καιεναέριο χώρο της Κύπρου, περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων και αφοπλισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας και νομιμοποίηση του εποικισμού, η δε Βρετανία επεδίωξε νομιμοποίηση και μονιμοποίησητης κυριαρχίας των Βάσεων και μεγαλύτερη πρόσβαση στον θαλάσσιο χώρο της Κύπρου.
(23) Κίνηση για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ «Αιματηρή αλήθεια» - 2009, Κεφ. Β8,Β10 Εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ (1956), Σχέδιο «Ανάκτηση Κύπρου» Γραφείου Ειδικού Πολέμου τουρκικούΓενικού Επιτελείου (1958) και Κεφ. Β8, Β30-Β32.
(24) Καταστατικός Χάρτης ΟΗΕ, άρθρο 51: «Καμιά διάταξη αυτού του Χάρτη δεν θα εμποδίζει το φυσικό δικαίωμα της ατομικής ή συλλογικής νόμιμης άμυνας...».
(25) Όχι μόνο για λόγους αξιοπρέπειας του Κράτους, αλλά και λόγω της μεγάλης γεωστρατηγικήςσημασίας και αστάθειας που χαρακτηρίζουν την περιοχή στην οποία βρίσκεται η Κύπρος, της αδυναμίας άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων του Κράτους, των επεκτατικών βλέψεων της Τουρκίας και των σκοπιμοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου επί της Κύπρου.
(26) Εξ άλλου, οι Συνθήκες του 1960 αυτο-καταργήθηκαν με τη βρετανο-τουρκική συνωμοσία κλπ του1963 (βλ. Κίνηση για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ «Αιματηρή αλήθεια» - 2009, Κεφ.Β27 και Γ1), με τους τουρκικούς βομβαρδισμούς του 1964 (βλ. Κίνηση για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ «Αιματηρή αλήθεια» - 2009, Κεφ. Γ7-Γ9) και με την παράνομη τουρκική εισβολή του 1974και όλα τα συνεπακόλουθα (βλ. Κίνηση για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ «Αιματηρήαλήθεια» - 2009, Κεφ. Δ1-Δ5).
(27) Η ΚΕΠΠΑ θεσπίστηκε και διέπεται από τον τίτλο V της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.Έχει αντικαταστήσει την Ευρωπαϊκή Πολιτική Συνεργασία (ΕΠΣ) και προβλέπει τον καθορισμό μιαςμελλοντικής, κοινής αμυντικής πολιτικής, η οποία στον κατάλληλο χρόνο θα μπορούσε να οδηγήσει σεμια κοινή, ευρωπαϊκή άμυνα.
(28) Ο εποικισμός που διενήργησε η Τουρκία είναι διεθνές έγκλημα (Συνθήκη Γενεύης 1949). Οι έποικοι,που εισήχθησαν για αλλοίωση του Δημογραφικού Χάρτη της Κύπρου, ανέρχονται σε τουλάχιστον200.000 (δήλωση Ντερβίς Έρογλου, 1η Ιουλίου 2009) και αποτελούν ισχυρή πλειοψηφία έναντι τωννομίμων Τούρκων της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίοι έχουν συρρικνωθεί από 118.000 (1974) σε88.000 (Δημογραφική Έκθεση Στατιστικής Υπηρεσίας Κυπριακής Δημοκρατίας, 2006). Βλ. και Κεφ. 5«Οι πρώτες ενέργειες».
(29) Οργανισμός για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη, στον οποίο η Κυπριακή Δημοκρατίασυμμετέχει.
(30) Πρωτόκολλο 10 της Πράξης Προσχώρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
(31) Είναι το Κανονιστικό Πλαίσιο συντονισμού των εθνικών δημοσιονομικών πολιτικών των χωρών πουσυμμετέχουν στην ΕΕ, με σκοπό τη διασφάλιση της ευρωστίας των δημοσίων οικονομικών, γεγονόςπου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ομαλή λειτουργία της ενιαίας, ευρωπαϊκής οικονομίας.
(32) Αποτελείται από ένα σύνολο διαρθρωτικών οικονομικών μεταρρυθμίσεων, που βασίζονται στησυνεργασία μεταξύ των Κρατών-μελών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με στόχο την επιτάχυνση τουρυθμού οικονομικής ανάπτυξης και την αύξηση της απασχόλησης στην ΕΕ.
(33) Τα μέτρα υποβοήθησης πρέπει να έχουν τη μορφή μεταβιβάσεων ή ενισχύσεων (λ.χ. αυξημένεςκοινωνικές παροχές ή εκπαιδευτικά και άλλα προγράμματα κλπ) και όχι τη μορφή περιορισμών καιστρεβλώσεων (λ.χ. ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση), τα οποία παρεμποδίζουν τη λειτουργία τηςαγοράς, αντιστρατεύονται το γενικότερο συμφέρον και παραβιάζουν το ευρωπαϊκό κεκτημένο
(34) Εχέγγυα του συστήματος είναι το ενιαίο νόμισμα (ΕΥΡΩ) και η ανεξάρτητη, ενιαία Κεντρική Τράπεζατης Κύπρου (μέλος του Ευρωσυστήματος). Σ’ αυτό το πλαίσιο, η Κυβέρνηση θα μπορεί να ασκείαποτελεσματική κοινωνική πολιτική και θα μπορέσει να υποβοηθήσει τις σήμερα κατεχόμενες περιοχές να βελτιώσουν την αναπτυξιακή υποδομή τους.

Το μέγα θέμα της λαθρομετανάστευσης και η ποσόστωση.

2009-09-03T01:05:00.005+03:00

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΜΠΙΛΛΗΣ *

Με όσα συμβαίνουν στη χώρα μας ξεχάσαμε το λαθρομεταναστευτικό. Το θυμήθηκα υποχρεωτικά βλέποντας αργά το βράδυ στο κανάλι που μας αποκαλεί <<ελληναράδες>>, τον γνωστό συνεργάτη του Σόρος (συνημμένο και κατωτέρω) κ. Παύλο Τσίμα να συνομιλεί με τον απασχολήσαντα πρόσφατα το Πανελλήνιο σκηνοθέτη Γαβρά που ως <<γνωστόν>> είχε πρόσφατα σε φίλμ του <<περγράψει>> τους κυρίως υπαίτιους της καταστροφής του Παρθανώνα.
Στην χθεσινή νυκτερινή εκπομπή οι κ.κ. Τσίμας και Γαβράς εκάθοντο σε ένα καφενείο πλήρες Αφρικανών λάθρο ή σκετο μεταναστών, δεν μπορώ να γνωρίζω. Οι πλείστοι των Αφρικανών, σε ένα απίθανο σκηνοθετικό ντεκόρ, υποθέτω του κ. Γαβρά, εκάπνιζαν ναργιλέ με τουμπεκί ή με άλλα χρησιμοποιούμενα στον ναργιλέ για κάπνισμα. Η εξακρίβωση του χρησιμοποιούμενου για κάπνισμα υλικού ήταν δυστυχώς αδύνατη μέσω της εικόνας της τηλεόρασης.
Μόνον υποθέσεις μπορούσε να κανει κανείς από το ύφος της μεγάλης ή μικρής ευδαιμονίας στα πρόσωπα των καπνιζόντων Αφρικανών.
Στο ντεκόρ αυτό οι κ.κ. Τσίμας και Γαβράς περιέγραφαν πόσο δυστυχείς είναι οι μετανάστες με επιπλέον τον κ. Γαβρά να θυμίζει υποκινούμενος από τον κ. Τσίμα πώς και αυτός όπως και πολλοί Έλληνες υπήρξε μετανάστης και να περιγράφει τις δυσκολίες που πέρασε με εξαγόμενο συμπέρασμα ότι πρέπει και εμείς να είμαστε φιλάνθρωποι σε όποιον κτυπήσει την πόρτα μας (μάλλον δεν την κτυπάνε μπαίνουν με το έτσι θέλω), έστω και εάν ακόμα (το συμπέρασμα είναι δικό μου και οφείλεται στο όχι ποσοστώσεις στους λαθρομετανάστες) ολόκληρο, το Πακιστάν, ή το Ιράκ, ή το Αφγανιστάν, κτλ., θελήσουν να τους φιλοξενήσουμε στην ωραία και φιλόξενη χώρα μας.
Δεν είχα την υπομονή ούτε το άντεχα να ακούσω όλην την μελοδραματικά σκηνοθετημένη τους εκπομπή και έτσι δεν γνωρίζω τι διημείφθη στη συνέχεια. Ούτε σκοπός του παρόντος ήταν να ασχοληθώ με τους σεβαστούς αυτούς δύο κυρίους.
Σκοπός είναι να δούμε μερικές λεπτομέρειες του λαθρομεταναστευτικού και να συμπεράνουμε πού οδηγείται η Ελλάδα.
Και όπως θα φανεί μάλλον οδηγείται εκεί που επιθυμούσαν και επιθυμούν οι δύο ανωτέρω αξιότιμοι κύριοι και οι έχοντες ταυτόσημες αντιλήψεις.
Μέσα στο Αύγουστο είχα την τύχη να παρακολουθήσω στο ελληνικό Κανάλι τηλεόρασης10, μίαν ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Προέδρου του Ινστιτούτου μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Αλεξάνδρου Ζαβού.
Σημειώνω κατωτέρω τα συμπεράσματα όπως μπόρεσα να τα συγκρατήσω μέχρι σήμερα, με μικρή πιθανότητα κάπου να μην είμαι απόλυτα ακριβής:
1. Όλοι οι λαθρομετανάστες για ευνόητους λόγους καταστρέφουν άμα τη εισόδω τους στην Ελλάδα (δια ξηράς ή δια θαλάσσης) οποιοδήποτε έγγραφο δηλώνει τη καταγωγή τους.
2. Εάν όμως το κράτος μας με κάποιο τρόπο διαπιστώσει ή υποψιαστεί την καταγωγή ενός λαθρομετανάστη, θα πρέπει να ακολουθήσει την εξής διαδικασία, αφού η χώρα από όπου ήρθε, η τουρκία, δεν τηρεί την συμφωνία να τους δεχεται πίσω.
Έτσι ακολουθείται, πχ. για έναν Ινδό (ή και για οποιονδήποτε άλλον) η εξής διαδικασία.
Τον φωτογραφίζουν και δίδουν στην Ινδική πρεσβεία την φωτογραφία του, αναφεροντας επίσης το όνομα του και χωρίο του.
Η Ινδική Πρεσβεία αποστέλλει στο Νέο Δελχί τη φωτογραφία και τις πληροφορίες για τον λαθρομετανάστη (όνομα, χωρίο στην Ινδία, κτλ.)
Από το Νέο Δελχί αποστέλλονται τα ανωτέρω σχετικά στη επαρχιακή κυβερνηση όπου υπάγεται το χωριό του δράστη, από εκεί, δεν ξέρω στην Ινδία πώς ονομάζονται, στην αντίστοιχη Νομαρχία της Ινδίας, στον αντίστοιχο δήμο, στην αντίστοιχη κοινότητα, στο αντίστοιχο χωριό όπου γίνεται ο έλεγχος.
Ακολουθεί η αντίστροφη πορεία και μετά το έλάχιστον ένα χρόνο (η εκτίμηση είναι δική μου) φτάνει η συνήθως αρνητική απάντηση ότι είναι άγνωστος.
Και στη απίθανη περίπτωση θετικής απάντησης προφανώς έχουν χαθεί τα ίχνη του λαθρομετανάστη.
Φανταστείτε τη διαδικασία αυτήν για δύο έως τρία εκατομμύρια λαθρομετανάστες για αντιληφθείτε ότι πρόκειται για μία τρύπα στο νερό.
3. Με βάση τις κοινοτικές αποφάσεις ο λόγος δύσκολης οικονομικής κατάστασης σε μία χώρα δεν αποτελεί λόγο παροχής ασύλου ή πολιτογράφησης ενός μετανάστη (σημειώνω ό,τι συνεκράτησα με κάποιο κίνδυνο μικρού λάθους).
4. Εάν από την Ελλάδα ένας λαθρομετανάστης μεταβεί σε άλλη χώρα της Ε.Ε. σύμφωνα με τις υπάρχουσες συμφωνίες στην Ε. Ε. Η χώρα αυτή μας τον επιστρέρει και είμαστε υποχρεωμένοι να τον δεχθούμε πίσω.
5. Οι εκ τουρκίας με βάρκες προερχόμενοι λαθρομετανάστες μόλις αντιληφθούν το ελληνικό θαλάσσιο περιπολικό βυθίζουν τη βάρκα τους για να τους περισυλλέξει και να τους σώσει το περιπολικό μας.
6. Οι υπάρχοντες και αναγγελθέντες υπό κατασκευή χώροι υποδοχής τους είναι ανεπαρκέστατοι και συνεπώς προς το θεαθείναι. Πολύ μικρό ποσοστό από αυτούς είναι δυνατόν να φιλοξενηθεί με προφανή τα επακόλουθα πέραν και της κοροίδίας του Ελληνικού λαού.
7. Σε ερώτημα για τις ποσοστώσεις ή όχι, δηλαδή αν πρέπει να δεχόμαστε χωρίς κανένα περιορισμό οποιονδήποτε έρχεται όπως υποστηρίζουν ΣΥΝΣΥΡΙΖΑ (δεν ξέρω τί γίνεται στο κόμμα αυτό γι αυτό το γράφω έτσι και να με συγχωρήσουν) και ΚΚΕ ή αν πρέπει να καθορίσουμε ένα ποσοστό που αναφέρεται στον πληθυσμό των Ελλήνων, κ. Ζαβός μειδιώντας απάντησε ότι μακάρι η Ελλάδα να ήταν μία τεράστια και πλούσια χώρα ώστε να μπορεί να δεχθεί όλους τους δυστυχείς του πλανήτη. Σημείωσε δε ότι σύμφωνα με μελέτες τους, με την είσοδο στην αγορά εργασίας 300.000 επιπλέον μεταναστών , θα μειωθεί κατά 52% περίπου το εισόδημα των ήδη απασχολούμενων μεταναστών.
Για τις επιπτώσεις στους Έλληνες εργαζομένους, ουδέν ανέφερε.
Εξάλλου γνωρίζουμε καλά ότι η Ε.Ε. δεν ενδιαφέρεται για τους πολίτες της αλλά για αύξηση μόνον των κερδών των επιχειρήσεων, ακόμα και αν μείνουν χωρίς εργασία αντικαθιστάμενοι από φτηνότερους εισαγόμενους, όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες.
8. Λόγω του μεγάλου προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα μας, που μετατρέπεται σίγουρα βαθμιάια σε μουσουλμανικό Ελλαδιστάν, ζητήθηκε από όλες τις χώρες της Ε.Ε. να μοιραστούν μαζί μας το πρόβλημα δεχόμενοι η κάθε μία αναλογούντες λαθρομετανάστες. Επειδή όμως <,οι άθλιες>> αυτές χώρες << δεν έχουν τον φιλανθρωπισμό>> των δικών μας πολιτικών, αρνήθηκαν όλες.
9. Αποτέλεσμα.
Αφού δεν είναι δυνατόν λόγω της φιλανθρωπίας μας, να φρουρήσουμε τα σύνορα μας και να τους εμποδίσουμε να έρχονται με πλοιάρια από τη χώρα του κουμπάρου μας, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε και καταδίκάζουμε σε καταστροφή τον Ελληνικό πολιτισμό.
Βέβαια έχω πεί και άλλη φορά ότι είναι η καλωσύνη του μεγάλου μας κουμπάρου που τον έκανε να μην μας στείλει δια της ιδίας οδού δύο τρία εκατομμύρια ή και περισσότερους τούρκους στα νησιά μας, ώστε να πάψει να υπάρχει και ελληνοτουρκικό πρόβλημα στο Αιγαίο. Ή μας στέλλει και δεν το πήραμε μυρουδία;
Τέλος επί χρόνια είναι γνωστόν ότι ο Ελληνισμός θα εξαφανιστεί με μαθηματική ακρίβεια λόγω της υπογεννητικότηας στην χώρα μας. Και τί κάνουν οι αξιότιμοι πολιτικοί μας όλα αυτά τα χρόνια για να λύσουν δήθεν το πρόβλημα; Δίδουν σε αυτούς που τους ξέφυγε και έκαναν τρίτο ή τέταρτο παιδί ένα επίδομα για να απαλύνει τις δυσκολίες του λάθους στο οποίον υπέπεσαν. Το επίδομα αυτό δεν είναι κίνητρο για αύξηση του αριθμού των Ελλήνων. Είναι ένα είδος συμπαράστασης σε άτομα που έσφαλλαν
Πραγματικό κίνητρο είναι αυτό που άκουσα ότι εφάρμοσε ή θα εφάρμοζε στην Κύπρο ο αείμνηστος Πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος (ένας μεγάλος πολιτικός είναι φαίνεται μεγάλος σε όλα). Έτσι θα έδινε ένα ποσό της τάξης των 20.000 για κάθε παιδί. Δεν ενθυμούμαι τη λεπτομέρεια του σε ποίες περιπτώσεις θα το έδινε.
Η κοινή όμως λογική λέει ότι αν δοθούν πχ., 10.000 ευρώ για κάθε δεύτερο παιδί, 15.000 για κάθε τρίτο, 20.000 για κάθε τρίτο, 25.000 για το τέταρτο, 30.000 για το πέμπτο και για τα τα επόμενα ίσως λύναμε το πρόβλημα της υπογεννητικότητας, τουλάχιστον στην επαρχία.
Οι πολιτικοί μας όμως που δεν είναι <<εθνικιστές>> και δεν τους ενδιαφέρει η σίγουρη στο μέλλον εξαφάνιση των Ελλήνων και του ελληνικού μας πολιτισμού, προτίμησαν, και όλα δείχνουν ότι συνεχίζουν να προτιμούν, την αθρόα εισαγωγή λαθρομεταναστών που βαθμιαία θα υποκαταστήσουν τους Έλληνες. Να σημειώσουμε άλλη μίας φορά ότι οι λαθρομετανάστες είναι και φτηνότεροι και για τις επιχειρήσεις σύμφωνα και με το πνέυμα της Ε.Ε. από τους <<κακομαθημένους>> δαπανηρούς εντόποιους Έλληνες.
Κατά τα άλλα τα δύο <<υπέρ των εργατών>> αριστερά με εισαγωγικά ή όχι κόμματα είναι φανερά εναντίον των ποσοστώσεων όσον αφορά του εισαγόμενους λαθρομετανάστες.
Το ΠΑΣΟΚ είναι επίσης το ίδιο φανερά εναντίον των ποσοτώσεων, όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του τέως υπουργός και Χρυσοχοϊδης.
Τέλος η Νέα Δημοκρατία είναι σεμνά και ταπεινά, όπως το συνηθίζει σε όλα, όπως το απέδειξε τα χρόνια που κυβερνά, εναντίον των ποσοστώσεων.
Και ο Θεός μόνον μπορεί πλέον να σώσει τον Ελληνισμό.

*Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

H προσφώνηση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου στο συνέδριο των Αποδήμων.

2009-08-25T20:20:00.006+03:00

Χαιρετίζω με ιδιαίτερη πατρική αγάπη τα συνέδρια του Κεντρικού Συμβουλίου της ΠΟΜΑΚ και της ΠΣΕΚΑ καθώς και το Παγκόσμιο Συνέδριο της Νεολαίας της ΠΟΜΑΚ που έχουν γίνει ένας ευχάριστος θεσμικός δροσερός σταθμός μέσα στην αύρα του Κυπριακού Αυγούστου.

Ίσως καταντά κοινότυπο, αλλά είναι ανάγκη να το επαναλάβω σε όλους σας, αγαπητοί απόδημοι, ότι η Εκκλησία ποτέ δεν σας ξεχνά. Και μόνον η καθημερινή προσευχή μας «υπέρ των εν θαλάσση μακράν» (διαβιούντων), κατά το αρχαίο λεκτικό και την αρχαία ορολογία, δείχνει πόσο σας σκεπτόμαστε και πόσο επενδύουμε σ’ εσάς.

Σκέφτομαι πως είναι μεγάλο προνόμιο, πραγματική ευλογία Θεού να έχει ο άνθρωπος δική του πατρική γη. Να μπορεί να προφέρει σαν το πιο φυσικό των πραγμάτων τον μεγάλο λόγο «Είμαι στον τόπο μου. Ή πηγαίνω στον τόπο μου». Όσοι από σας, ή από μας, δεν μπορούμε ελεύθερα να πάμε στο χωριό ή την πόλη μας, ή κι όταν καταφέρνουμε υπό τις ανελεύθερες συνθήκες που μας επεβλήθηκαν να πάμε, ως επισκέπτες, νιώθουμε πως δεν ήταν ο τόπος μας που ξέραμε, καταλαβαίνετε τι θέλω να πω. Και καταλαβαίνουμε τη μεγάλη σημασία αυτών των συνεδρίων. Θέλουμε να κατοχυρώσουμε τη δυνατότητα συνέχισης της παρουσίας μας στην Κύπρο (και ας μη φανώ υπεραπαισιόδοξος. Δεν είναι πλέον απόμακρο το αντίθετο ενδεχόμενο)• αλλά θέλουμε να κατοχυρώσουμε και την προοπτική απελευθέρωσης των κατεχομένων μας. Δεν είναι δηλαδή μόνον ο βαθιά ανθρώπινος προσωπικός συναισθηματικός δεσμός με τον τόπο μας που μας κάνει να τον βλέπουμε ως μοναδικό και ανεκτίμητο. Είναι και ο κίνδυνος απώλειάς του που κατευθύνει τα βήματά μας κάθε χρόνο εδώ για ενημέρωση αλλά και για συμπροβληματισμό.

Τριάντα πέντε χρόνια από τα τραγικά γεγονότα του 1974, κι όμως δεν μπορούμε να πούμε πως διακρίνουμε έστω και αμυδρό φως στο δρόμο επίλυσης του προβλήματός μας. Αντίθετα μάλιστα. Έχω την αίσθηση ότι συρθήκαμε σε ατραπούς σκοτεινές και σε λαβύρινθους δαιδαλώδεις από τους οποίους μόνο με αποφασιστικά άλματα μπορούμε να ξεφύγουμε κι όχι με τις συνηθισμένες συμβατικές κινήσεις.

Το πρόβλημά μας ήταν και είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Είναι πρόβλημα εδαφικής επέκτασης μιας χώρας έναντι άλλης. Κι ενώ στην αρχή έτσι το αντιμετωπίζαμε, αρνούμενοι την προσέλευση σε συνομιλίες χωρίς την τήρηση κάποιων θεμελιωδών προϋποθέσεων, σιγά – σιγά διολισθήσαμε στις θέσεις των Τούρκων. Δεχθήκαμε δικοινοτική ομοσπονδία, όταν ακόμα δεν υπήρχε ούτε ένας έποικος, περάσαμε στη διζωνική, δεχόμαστε την παραμονή κάποιων εποίκων, κι όμως καμιά πρόοδος. Εξισώσαμε το 18% με το 82%, προτείναμε την εκ περιτροπής προεδρία, κι όμως δεν παρατηρήθηκε μετακίνηση των Τουρκικών αδιάλλακτων θέσεων. Και δεν διαχειρίστηκε το εθνικό μας θέμα ένας μόνον πρόεδρος ή μια κυβέρνηση. Υπήρξαν κυβερνήσεις από όλα τα φάσματα του πολιτικού μας κόσμου. Από τη δεξιά, το κέντρο, την αριστερά. Όλοι οι πρόεδροι από του αειμνήστου Εθνάρχου Μακαρίου μέχρι και του προέδρου Χριστόφια κατέβαλαν το άπαν το δυνάμεών των προκειμένου να εξευρεθεί μια βιώσιμη λύση για τον λαό μας. Καταλαβαίνουμε ότι στα πλαίσια αυτών των φιλότιμων προσπαθειών έγιναν και όλες οι υποχωρήσεις – πολλές από τις οποίες ως υποχωρήσεις αρχών θα έπρεπε να είχαν, κατά τη γνώμη μας, αποφευχθεί -.

Κι όμως, τόσα χρόνια μετά, βρισκόμαστε σε πολύ χειρότερο σημείο απ’ ό,τι αμέσως μετά την εισβολή. Είναι ξεκάθαρο πως δεν φταίει η πλευρά μας γι’ αυτό, και κανένας από τους μέχρι σήμερα προέδρους. Ήταν όλοι πρόεδροι λύσης. Δεν βρήκαν, όμως, ανταπόκριση από τον κατακτητή.

Όταν ο αείμνηστος αρχιεπίσκοπος Μακάριος εξήγγελλε μακροχρόνιο αγώνα δεν έκανε μιαν απλή επιλογή ανάμεσα στις πολλές. Διέβλεπε ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος αγώνα. Ο μακροχρόνιος αγώνας μας επεβλήθη. Θα πρέπει όμως να τον προγραμματίσουμε ορθά για να μπορέσει να αποδώσει. Κι εκφράζοντας την αγωνία της Εκκλησίας, θα ’θελα να θέσω, αγαπητοί απόδημοι, στο συνέδριό σας τις θέσεις μου με πολλή συντομία. Οι αναφορές μου δεν έχουν καμιά αιχμή για κανένα. Είναι έκφραση αγωνίας για τα αδιέξοδα που μας κυκλώνουν και οριοθετούν την ευθύνη μου από το δισχιλιόχρονο θεσμό που εκπροσωπώ.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα συμφέροντα Ανατολής και Δύσης εστιάζονται σήμερα στην Τουρκία. Η γεωγραφική της θέση πάντα την έκανε περιζήτητο στρατιωτικό σύμμαχο, ενώ ο μεγάλος πληθυσμός της ελκύει το οικονομικό ενδιαφέρον κρατών αλλά και οικονομικών οργανισμών. Η πρόσφατη μάλιστα αναδόμηση της αξίας της με το πέρασμα αγωγών φυσικού αερίου από το έδαφός της και η επίσκεψη των δύο κοσμοκρατόρων εκεί, μας εμπεδώνουν ένα ανεπιθύμητο μεν, αλλά συγκεκριμένο, υπαρκτό δεδομένο.

Στο σύγχρονο κόσμο αξίες και αρχές σχετικοποιούνται. Είναι η εποχή – και πότε δεν ήταν τέτοιες οι εποχές; - των ωμών συμφερόντων. Γι’ αυτό και θα πρέπει να εδράσουμε τον αγώνα μας σε παγκόσμια αποδεκτές και αυτονόητες αρχές, τις οποίες δύσκολα κάποιος θα μπορέσει να παραβλέψει και ουδέποτε θα μπορέσει να αμφισβητήσει. Όταν η Ευρώπη, π.χ., θεωρεί αυτονόητο και εκ των ων ουκ άνευ δικαιωμάτων του ανθρώπου, το δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης, ελεύθερης εγκατάστασης και απόκτησης περιουσίας σε όλες τις χώρες της, ποιο ηθικό έρεισμα θα έχει κάποιος για να αρνηθεί τούτο για μας; Όταν όλοι κόπτονται για κατάργηση των κάθε είδους διακρίσεων και υπερπρονομίων, είναι δυνατόν να αποδεκτούν την κατάργηση της αρχής ένας άνθρωπος, μία ψήφος, αν εμείς δεν απεμπολήσουμε για τον εαυτό μας αυτό το δικαίωμα; Αν οι διεθνείς συμβάσεις θεωρούν έγκλημα πολέμου τον εποικισμό, ποιος θα τον αποδεχτεί αν δεν του δώσουμε εμείς κάλυψη;

Αυτά, βέβαια, προϋποθέτουν μιαν ευθαρσή τοποθέτησή μας απέναντι στην κατοχή. Τοποθέτηση ηγεσίας και λαού. Η δικαιολόγηση ενεργειών της κατοχής (όπως έγινε με την εκβάθυνση του λιμανιού των Κοκκίνων) και η μη αντίδραση σε απαράδεκτες ενέργειές της, η αποσιώπηση και η συγκάλυψη εγκλημάτων που οι ίδιοι οι Τούρκοι ομολογούν, ή αποδεικνύεται περίτρανα ότι διέπραξαν εις βάρος αθώων πολιτών, για να μη διαταραχθεί, τάχα, το κλίμα των συνομιλιών, αποδυναμώνουν τη φωνή μας στο εξωτερικό και ισοπεδώνουν το ηθικό του λαού μας. Κάθε κατακτητής, και περισσότερο η Τουρκία, δεν συγκινείται από αβρότητες. Τις εκλαμβάνει ως απροθυμία αντίδρασης και τις αξιολογεί ως αδυναμία δράσης, με αποτέλεσμα να σκληρύνει τη θέση του. Μια πορεία 35 χρόνων θωπειών προς τον κατακτητή, πρέπει να μας έχει πείσει για το ατελέσφορο αυτής της μεθόδου. Δεν πρέπει να θωπεύουμε αλλά να εκθέτουμε τον κατακτητή σε κάθε προσφερόμενο βήμα και για κάθε ενέργειά του.

Ακόμα το ότι ανεχόμαστε τον Βρετανό ύπατο αρμοστή να υποτιμά όχι μόνο την αξιοπρέπεια αλλά και τη νοημοσύνη μας, να συμπεριφέρεται ως αποικιακός κυβερνήτης, να προαναγγέλλει εξελίξεις και να υποδεικνύει τρόπους δράσης, δεν συνιστά έκπτωση από τα επιθυμητά επίπεδα αγώνα;

Μια τέτοια τοποθέτησή μας προϋποθέτει, ασφαλώς, με τη σειρά της, και προθυμία για θυσίες. Σημεία κόπωσης και κάμψης υπάρχουν, δυστυχώς, στο λαό μας και είναι εμφανή. Οι πιέσεις για εξασφάλιση μικροεξυπηρετήσεων της καθημερινότητας (όπως για διάνοιξη οδοφραγμάτων) ανεξάρτητα από το κόστος στις θέσεις αρχών που διακηρύττουμε, υπονομεύουν τον αγώνα μας. Κι η συνεχιζόμενη οικονομική ενίσχυση της κατοχής, με επισκέψεις δίκην τουριστών στην κατεχόμενη γη μας, η θέα της οποίας μόνο άφατη θλίψη και οδύνη θα ’πρεπε να μας προκαλούν, υποδηλώνουν εθνική μυωπία και αξιολογικό δαλτωνισμό. Τι να πει κανείς και για την αυξανόμενη τάση αποφυγής της στράτευσης για υπεράσπιση της πατρίδας; Ντροπή!

Είμαστε σίγουροι πως όλα τα πιο πάνω κι άλλα, ακόμα, πολλά απασχολούν αλλά και ενοχλούν πολύ περισσότερο εσάς, αγαπητοί απόδημοι. Εσείς δεν ισοπεδωθήκατε από την καθημερινή σας επαφή με την εισβολή. Ούτε και σας ξεγελά η «άνετη προσωρινότητα». Για σας το ρολόι για την Κύπρο σταμάτησε την ώρα του ξενιτεμού, τη στιγμή της αναχώρησης. Πιστεύω πως θα αναφερθείτε σ’ αυτά, στα συνέδριά σας. Κι ότι θα συζητήσετε τρόπους συντονισμού με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση που χειρίζεται υπεύθυνα το θέμα.

Δεν θα ήμουν ειλικρινής αν δεν εξέφραζα και την απογοήτευσή μου για την αδυναμία συντονισμού των κατά τόπους οργανώσεων των αποδήμων μας. Χωρίς την αταλάντευτη εμμονή μας σε αρχές, χωρίς την ακατάπαυστη ετοιμότητα ψυχής και πνεύματος, αλλά κυρίως χωρίς συντονισμό, όσο μεγάλες κι αν είναι οι προσπάθειες, όσες κι αν είναι οι θυσίες, δεν φέρουν αποτέλεσμα. Μοιάζουν με άλματα επί τόπου που, μπορεί να κουράζουν αλλά δεν φέρουν αποτέλεσμα• που αναλώνουν δυνάμεις αλλά δεν συνιστούν πρόοδο• που παρουσιάζουν κινητικότητα αλλά με μηδενικό έργο, αφού δεν παρατηρείται μετακίνηση. Κι έτσι συμβαίνει, δυστυχώς με σας. Αναμφίβολα κουράζεστε, εργάζεστε, αγωνιάτε. Ποιο όμως είναι το αποτέλεσμα;

Οι Εβραίοι απόδημοι, πολύ λιγότεροι σήμερα από τους Έλληνες αποδήμους, μπόρεσαν με το συντονισμό μεταξύ τους και την προγραμματισμένη δουλειά τους να συντονίσουν την πολιτική των χωρών, στις οποίες διαβιούν, με τα συμφέροντα της χώρας τους. Μπορούν όχι μόνον να εκλέγουν βουλευτές, γερουσιαστές, δημάρχους, πολύ περισσότερους από την αριθμητική αναλογία τους, αλλά και να επιβάλλουν πολιτική στις χώρες όπου διαμένουν. Εμείς, κι όταν εκλέγουμε κάποιους βουλευτές ή τοπικούς άρχοντες – πάντως σε πολύ μικρότερο αριθμό, συγκριτικά με τους Εβραίους - , δεν επηρεάζουμε, λόγω μη συντονισμού, κανένα. Είναι ένα μεγάλο μειονέκτημά μας.

Το μειονέκτημα αυτό γίνεται μεγαλύτερο, αν αναλογιστούμε και το ανάδελφο του ελληνικού έθνους στον κόσμο. Όλα τα έθνη, λίγο – πολύ, έχουν τους συγγενείς τους, τα φυσικά τους, κατά κάποιο τρόπο, στηρίγματα: Οι Λατίνοι, οι Αγγλοσάξωνες, οι Άραβες, οι Σλάβοι, είναι οικογένειες κρατών. Όσο κι αν αυτές οι συγγένειες περνούν κάθε τόσο από δοκιμασίες, παραμένουν ένα βασικό γι’ αυτούς τους λαούς πλεονέκτημα. Εμείς είμαστε μόνοι, ανάδελφοι, χωρίς αδελφό έθνος. Κι αυτό επιβάλλει περισσότερο τον μεταξύ μας συντονισμό.

Αν συντονιστούμε κι αν δείξουμε αποφασιστικότητα για αγώνα, είναι ακόμα καιρός. Μπορούμε να σωθούμε. Όχι απλώς να επιβιώσουμε αλλά και να μεγαλουργήσουμε.
Σας καλωσορίζω και πάλι στην πατρίδα κι εύχομαι κάθε επιτυχία.

Τουρκική προπαγάνδα στην Ελληνική Βικιπαίδεια για την Κύπρο.

2009-08-23T22:54:00.010+03:00

Στο λήμμα της ελληνικής Βικιπαίδειας για το Κυπριακό Πρόβλημα (http://el.wikipedia.org/wiki/Κυπριακό_πρόβλημα) περιλαμβάνεται και το ακόλουθο απόσπασμα από ομιλία που υποτίθεται έδωσε ο Μακάριος στις 4 Σεπτεμβρίου 1962 στην Παναγιά.

"Μέχρις ότου εκδιωχθεί η μικρή αυτή τουρκική κοινότητα, ούσα τμήμα της τουρκικής φυλής, του φοβερού αυτού εχθρού του Ελληνισμού, το καθήκον των ηρώων της ΕΟΚΑ δεν θα μπορεί να θεωρηθεί ως περατωθέν."

Τέτοια ομιλία όμως δεν έγινε ποτέ.

Το απόσπασμα αποτελεί απλή επανάληψη ενός ισχυρισμού που περιλαμβάνουν εδώ και χρόνια οι Τούρκοι στις προπαγανδιστικές τους ιστοσελίδες χωρίς καμιά τεκμηρίωση.

Για πηγή η Βικιπαιδεία επέλεξε να βάλει μια επιστολή που έστειλε το 2004 στην Επιτροπή Εξωτερικών της Βρετανικής Βουλής κάποιος Michael Stephens, τουρκόφιλος άγγλος πρώην βουλευτής, όπου μεταξύ άλλων ακραίων φιλοτουρκικών θέσεων, αναμασά, χωρίς καμιά τεκμηρίωση, και τον πιο πάνω ισχυρισμό. Ο Stephens είναι επίσης συντάκτης του κειμένου "The Human Rights of the Turkish Minority in Western Thrace", άρθρο του κοσμεί την ιστοσελίδα του Ραούφ Ντεκτάς και είναι μέλος της οργάνωσης για την ανέγερση μνημείου στα κατεχόμενα για τους Άγγλους που έπεσαν στον αγώνα της ΕΟΚΑ. Επιστολές στην Επιτροπή Εξωτερικών της Βρετανικής Βουλής μπορούσε να στείλει οποιοσδήποτε επιθυμούσε και ασφαλώς αυτό δεν σημαίνει ότι οι διάφορες, πολλές φορές ακραίες, απόψεις που περιλαμβάνονταν στις διάφορες αυτές επιστολές υιοθετούνται από την Αγγλική Βουλή ή λήφθηκαν καν υπόψιν από αυτή.

Από τον κυπριακό τύπο της εποχής προκύπτει ότι στις 4 Σεπτεμβρίου 1962 ο Μακάριος ούτε στην Παναγιά πήγε ούτε ομιλία έκανε. Η 4η Σεπτεμβρίου 1962 ήταν μέρα Τρίτη και εργάσιμη και ο Μακάριος την είχε περάσει στη Λευκωσία προεδρεύοντας διάφορων συσκέψεων. Ο φιλομακαριακός Φιλελεύθερος της επομένης μας πληροφορεί ότι το πρωί της 4ης Σεπτεμβίου 1962, ο Μακάριος είχε προεδρεύσει σύσκεψης της Ιεράς Συνόδου στην Αρχιεπισκοπή όπου ενέκρινε τους υποψηφίους της Ιερατικής Σχολής Άγιος Βαρνάβας και το απόγευμα προήδρευσε σύσκεψης στο Προεδρικο μαζί με εκπροσώπους του ΡΙΚ και της ΑΤΗΚ για θέματα τηλεποικοινωνιών.

"Η Ιερά Σύνοδος της Αγιωτάτης Εκκλησίας Κύπρου," αναφέρει η εφημερίδα "συνελθούσα εις συνεδρίαν χθες Τρίτην 4 Σεπτεμβρίου [1962] προσκλήσει και υπό την προεδρίαν του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ.κ. Μακαρίου ενέκρινη κατάλογο υποψηφίων μαθητών της Ιερατικής Σχολής Απόστολος Βαρνάβασς για το επερχόμενον σολοκόν έτος 1962-1963" και στη συνέχεια: "Το απόγευμα της χθες [4 Σεπτεμβρίου 1962] συνήλθαν εν τω Προεδρικώ Μεγάρω υπό την Προεδρίαν του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου οι Προέδροι της Αρχής Τηλεπικοινωνιών και του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου κ.κ. Γεώργιος Χαραλάμπους και Φρίξος Πετρίδης, ο Διευθυντής του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων κ. Παναγιώτης Καζαμίας και ο Διευθυντής του Ρ.Ι.Κ. κ. Βίας Μαρκίδης μετά των τεχνικών των συμβούλων ως και δυο εμπειρογνωμόνων της Διεθνούς Ενώσεως Τηλεπικοινωνιών" και συνεζήτησαν θέματα που αφορούσαν την εγκατάσταση "των σύγχρονων μηχανημάτων προς επικοινωνίαν της Κύπρου μετά των γειτονικών χωρών". Καμιά αναφορά για επίσκεψη Μακαρίου στην Παναγιά, μια από τις πιο απομακρυσμένες κοινότητες της Κύπρου και καμιά αναφορά σε εκφώνηση ομιλίας από τον Μακάριο η οποία αν γινόταν θα αποτελούσε πρωτοσέλιδο.

Το απόσπασμα λοιπόν που αποδίδεται στον Μακάριο είναι ένα εφεύρημα των διαφόρων άθλιων Τουρκικών προπαγανδιστικών ιστοσελίδων που τελικά υιοθετήθηκε από τους διαχειριστές της ελληνικής Βικιπαιδείας οι επιμένουν να παρουσιάζουν ως πραγματικό γεγονός, απλά γιατί έτσι τους αρέσει!

Τα σχετικά δημοσιεύματα του Φιλελευθέρου της εποχής από όπου προκύπτει ότι η αναφορά στην υποτιθέμενη δήλωση του Μακαρίου είναι ανυπόστατη είναι τα ακόλουθα:

Πηγή

Η μαγεία της Ελληνικής γλώσσας.

2009-08-22T00:44:00.006+03:00

Διαβάστε ένα καταπληκτικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στο antibaro.gr σχετικά με την Ελληνική γλώσσα. Δεν θα σας πάρει πάνω από 5 λεπτά και θα συνειδητοποιήσετε το έγκλημα που γίνεται από όλα τα κόμματα σε ότι πιο πολύτιμο έχουμε: τη γλώσσα μας. Όπως είπε και ο George Orwell στο έργο του «1984», 'απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη'. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις. Ότι ακριβώς δηλαδή πράττουν τα κόμματα στην Ελλάδα χρόνια τώρα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος εμπαιγμός από το να διατείνονται ότι η παιδεία είναι θέμα προϋπολογισμού και χρημάτων. Η παιδεία πάνω από όλα σημαίνει σεβασμός στη γλώσσα και σωστή εκμάθηση της στα σχολεία. Ακριβώς το αντίθετο από ότι κάνουν σήμερα τα 'κώμα-τα'.

Η μαγεία της Ελληνικής γλώσσας
Αλέξανδρος Αγγελής
Αντίβαρο, Δεκέμβριος 2007

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
Στις μέρες μας όπου αμφισβητούνται ακόμα και τα αυτονόητα, έχει αρχίσει να ακούγεται η άποψη ότι δεν υπάρχουν ανώτερες και κατώτερες γλώσσες, αλλά ότι όλες έχουν την ίδια αξία. Αυτό είναι τόσο παράλογο να το πιστεύει κανείς, όσο το να πιστεύει ότι μπορούν σε έναν αγώνα δρόμου όλοι οι δρομείς να τερματίσουν ταυτόχρονα. Κάτι τέτοιο είναι απλά αδύνατον. Το συγκεκριμένο παράδειγμα είναι κάτι πολύ απλό, πόσο μάλλον όταν έχουμε να κάνουμε με κάτι τόσο πολύπλοκο όσο η γλώσσα. Δηλαδή μπορεί μια γλώσσα πρωτόγονου επιπέδου με 10 διαφορετικές λέξεις να έχει την ίδια αξία με μια γλώσσα τόσο σύνθετη όσο οι σημερινές; Ποιός λογικός άνθρωπος μπορεί να το δεχτεί αυτό; Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι οι χιμπατζήδες χρησιμοποιούν μια «γλώσσα» με ένα λεξιλόγιο από τριάντα λέξεις-κραυγές.Σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι να υποβαθμίσει κάποιες γλώσσες, αλλά να αποδείξει με αντικειμενικά κριτήρια ότι δεν έχουν όλες οι γλώσσες την ίδια αξία (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η κάθε γλώσσα δεν έχει την αξία της). Υπάρχουν σήμερα περίπου 3.000 διαφορετικές γλώσσες (η πλειοψηφία των οποίων δεν έχει σύστημα γραφής). Είναι σίγουρο ότι κάθε γλώσσα έχει την δική της αξία και πρέπει να αγωνιζόμαστε όλοι ώστε όλες οι γλώσσες να επιβιώσουν. Δυστυχώς πολλές γλώσσες έχουν ήδη εκλείψει και θα εκλείψουν και στο μέλλον, και αυτό είναι πραγματικά μια αμαρτία. Όσο αμαρτία είναι όταν εξαφανίζεται ένα είδος ζώου διότι και η γλώσσα κάτι τέτοιο είναι, ένας «ζωντανός» οργανισμός που εξελίσσεται και είτε επιβιώνει είτε χάνεται. Πρακτική δυστυχώς συνέπεια αυτού είναι να χάνονται σημαντικά κομμάτια της εξέλιξης της ανθρώπινης πορείας, για την οποία δεν έχουμε ιδιαίτερα πολλές γνώσεις.Για πολλούς μη-Έλληνες γλωσσολόγους και ανθρώπους του πνεύματος, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Ελληνική γλώσσα (ιδιαιτέρως τα Αρχαία Ελληνικά) είναι η ανώτερη μορφή γλώσσας που έχει επινοήσει ποτέ το ανθρώπινο πνεύμα. Οι απόψεις αυτές δεν είναι αυθαίρετες, αλλά βασίζονται σε κριτήρια αντικειμενικά σχετικά με την αξιολόγηση μιας γλώσσας. Παρακάτω θα περιγράψουμε μία σειρά από ιδιότητες τις Ελληνικής γλώσσας και θα αντιπαραβάλουμε κάποιες ξένες γλώσσες (συνήθως την Αγγλική, καθώς αυτή είναι η πιό διαδεδομένη) προς σύγκριση.

ΠΛΟΥΤΟΣ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟΥ
Είναι γνωστή η έκφραση που χρησιμοποιούν οι Άγγλοαμερικάνοι όταν ψάχνουν να βρούν την κατάλληλη λέξη για κάποια έννοια «Οι Έλληνες θα έχουν μια λέξη για αυτό». Φράση την οποίαν πρώτος είχε γράψει ο καθηγητής Όλιβερ Τάπλιν στο βιβλίο του «Ελληνικό πυρ». [10]Ενώ η Αγγλική γλώσσα έχει, βάση του μεγάλου Αμερικανικού λεξικού Merriam-Webster, περίπου 166.724 λεξίτυπους (σύμφωνα με το ίδιο λεξικό 41.214 από αυτές τις λέξεις είναι αμιγώς Ελληνικές, χωρίς να υπολογίζουμε τις σύνθετες και τις Ελληνογενείς) [10], η Ελληνική γλώσσα περιλαμβάνει ήδη, στην καταγραφή μέχρι λίγο πριν από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, 1.200.000 λεξίτυπους. Το εντυπωσιακό αυτό νούμερο προκύπτει από το έγκριτο TLG (Θησαυρός Ελληνικής Γλώσσης) το οποίο ακόμα δεν έχει τελειώσει την καταγραφή όλων των Ελληνικών κειμένων. Εκτιμάται μάλιστα από την διευθύντρια του TLG, κα Μαρία Παντελιά, ότι μόλις τελειώσει η καταγραφή θα έχουν αποθησαυριστεί ίσως μέχρι και 2.000.000 λεξίτυποι.Επιπλέον, σύμφωνα με τον κ Α. Κωσταντινίδη συγγραφέα των βιβλίων «Οι Ελληνικές λέξεις στην Αγγλική γλώσσα» και «Η οικουμενική διάσταση της Ελληνικής γλώσσης», πολλά λεξικά σταματούν την ετυμολογία της λέξης στην Λατινική ρίζα αγνοώντας το γεγονός ότι η πλειονότης των ίδιων των Λατινικών λέξεων έχουν Ελληνική ρίζα.Πολλές Ομηρικές λέξεις σώζονται ακόμα και σήμερα στις Ευρωπαϊκές γλώσσες, και αυτές οι πάμπολλες λέξεις φυσικά δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των «αμιγώς Ελληνικών» που αναφέραμε νωρίτερα. Μία από αυτές τις λέξεις είναι το γνωστό «kiss». Ακούγεται αστεία σαν δήλωση ότι είναι στην ουσία Ελληνική λέξη ε; Και όμως, στα Αρχαία Ελληνικά, το «φιλώ» είναι «κυνέω / κυνώ», εξ’ ού και το προσκυνώ (σημαίνει κάνω ένα βήμα μπροστά και δίνω ένα φιλί). Στην προστακτική το ρήμα γίνεται «κύσον με», δηλαδή «φίλησε με», όπως θα είπε και η Πηνελόπη στον Οδυσσέα όταν τον είδε να επιστρέφει στην Ιθάκη. Στα Αγγλικά θα λέγαμε «kiss me». Ο βαθμός ομοιότητας των δύο φράσεων δεν αφήνει χώρο για αμφιβολίες. Και αυτό είναι μόνο ένα από τα πολλά παραδείγματα.

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΝΕΩΝ ΛΕΞΕΩΝ
Η δύναμη της Ελληνικής γλώσσας βρίσκεται στην ικανότητά της να πλάθεται όχι μόνο προθεματικά ή καταληκτικά, αλλά διαφοροποιώντας σε μερικές περιπτώσεις μέχρι και την ρίζα της λέξης (π.χ. «τρέχω» και «τροχός» παρόλο που είναι από την ίδια οικογένεια αποκλίνουν ελαφρώς στην ρίζα). Η Ελληνική γλώσσα είναι ειδική στο να δημιουργεί σύνθετες λέξεις με απίστευτων δυνατοτήτων χρήσεις, πολλαπλασιάζοντας το λεξιλόγιο.Το διεθνές λεξικό Webster’s (Webster’s New International Dictionary) αναφέρει «Η Λατινική και η Ελληνική, ιδίως η Ελληνική, αποτελούν ανεξάντλητη πηγή υλικών για την δημιουργία επιστημονικών όρων.» [12] ενώ οι Γάλλοι λεξικογράφοι Jean Bouffartigue και Anne-Marie Delrieu τονίζουν «Η επιστήμη βρίσκει ασταμάτητα νέα αντικείμενα ή έννοιες. Πρέπει να τα ονομάσει. Ο θησαυρός των Ελληνικών ριζών βρίσκεται μπροστά της, αρκεί να αντλήσει από εκεί. Θα ήταν πολύ περίεργο να μην βρεί αυτές που χρειάζεται.».Ο Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαρριέρ, έκθαμβος μπροστά στο μεγαλείο της Ελληνικής, είχε δηλώσει σχετικώς «Η Ελληνική γλώσσα έχει το χαρακτηριστικό να προσφέρεται θαυμάσια για την έκφραση όλων των ιεραρχιών με μια απλή εναλλαγή του πρώτου συνθετικού. Αρκεί κανείς να βάλει ένα παν- πρώτο- αρχί- υπέρ- ή μια οποιαδήποτε άλλη πρόθεση μπροστά σε ένα θέμα. Κι αν συνδυάσει κανείς μεταξύ τους αυτά τα προθέματα, παίρνει μια ατελείωτη ποικιλία διαβαθμίσεων. Τα προθέματα εγκλείονται τα μεν στα δε σαν μια σημασιολογική κλίμακα, η οποία ορθώνεται προς τον ουρανό των λέξεων.»Είναι αλήθεια ότι μπορούμε να βάλουμε και παραπάνω από μια πρόθεση μπροστά από μία λέξη, ακριβώς όπως περιγράφει ο Γάλλος φίλος μας. Παραδείγματα συνδυασμών πολλαπλών προθέσεων με λέξεις που να δημιουργούν νέες λέξεις υπάρχουν άπειρα. Αντικαταβάλλω, επαναδιατυπώνω, αντιπαρέρχομαι, ανακατασκευάζω κτλ.Στην Ιλιάδα του Ομήρου η Θέτις θρηνεί για ότι θα πάθει ο υιός της σκοτώνοντας τον Έκτωρα «διό και δυσαριστοτοκείαν αυτήν ονομάζει». Η λέξη αυτή από μόνη της είναι ένα μοιρολόι, δυς + άριστος + τίκτω (=γεννώ) και σημαίνει όπως αναλύει το Ετυμολογικόν το Μέγα «που για κακό γέννησα τον άριστο». [7] Ποιά άλλη γλώσσα στον κόσμο θα μπορούσε να αποδώσει σε μία μόνο λέξη τόσα πολλά και υψηλά νοήματα; Και όπως έλεγαν και οι Αρχαίοι, «το Λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν».Προ ολίγων ετών κυκλοφόρησε στην Ελβετία το λεξικό ανύπαρκτων λέξεων (Dictionnaire Des Mots Inexistants) όπου προτείνεται να αντικατασταθούν Γαλλικές περιφράσεις με μονολεκτικούς όρους από τα Ελληνικά. Π.χ. androprere, biopaleste, dysparegorete, ecogeniarche, elpidophore, glossoctonie, philomatheem tachymathie, theopempte κλπ, περίπου 2.000 λήμματα με προοπτική περαιτέρω εμπλουτισμού.Ο Godefroi Herman, ο Γάλλος μεταφραστής των Διονυσιακών του Νόννου, ομολογεί «Πόσες φορές μεταφράζοντας δεν ανέκραξα όπως ο Ρονσάρ: Πόσο είμαι περίλυπος που η γλώσσα η Γαλλική δεν δημιουργεί λέξεις όπως η Ελληνική... ωκύμορος, δύσποτμος, ολιγοφρονείν...».

Η ΑΚΡΙΒΟΛΟΓΙΑ
Στα Αγγλικά το ρήμα και το ουσιαστικό συχνά χρησιμοποιούν ακριβώς την ίδια λέξη π.χ. «drink» που σημαίνει και «ποτό» και «πίνω». Επιπλέον τα ονόματα δεν έχουν κλίσεις, για παράδειγμα στα Ελληνικά λέμε «Ο Θεός, του Θεού, τω Θεώ, τον Θεό, ω Θεέ» ενώ στα Αγγλικά έχουμε μια μόνο λέξη για όλες αυτές τις έννοιες, το «God». Είναι προφανές λοιπόν, ότι τουλάχιστον όσον αφορά την ακριβολογία, γλώσσες όπως τα Ελληνικά υπερτερούν σαφώς σε σχέση με γλώσσες σαν τα Αγγλικά. Είναι λογικό άλλωστε αν κάτσει να το σκεφτεί κανείς, ότι μπορεί πολύ πιο εύκολα να καθιερωθεί μια γλώσσα διεθνής όταν είναι πιο εύκολη στην εκμάθηση, από τη άλλη όμως μια τέτοια γλώσσα εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να είναι τόσο ποιοτική.Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι η Αγγλική γλώσσα δεν μπορεί να είναι λακωνική όπως είναι η Ελληνική, καθώς για να μην είναι διφορούμενο το νόημα της εκάστοτε φράσης, πρέπει να χρησιμοποιηθούν επιπλέον λέξεις. Για παράδειγμα η λέξη «drink» σαν αυτοτελής φράση δεν υφίσταται στα Αγγλικά, καθώς μπορεί να σημαίνει «ποτό», «πίνω», «πιές» κτλ. Αντιθέτως στα Ελληνικά η φράση «πιές» βγάζει νόημα, χωρίς να χρειάζεται να βασιστείς στα συμφραζόμενα για να καταλάβεις το νόημά της.Παρένθεση: Να θυμίσουμε εδώ ότι στα Αρχαία Ελληνικά εκτός από Ενικός και Πληθυντικός αριθμός, υπήρχε και Δυϊκός αριθμός. Υπάρχει στα Ελληνικά και η Δοτική πτώση εκτός από τις υπόλοιπες 4 πτώσεις ονομαστική, γενική, αιτιατική και κλιτική. Η Δοτική χρησιμοποιείται συνεχώς στον καθημερινό μας λόγο (π.χ. Βάσει των μετρήσεων, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι...) και είναι πραγματικά άξιον λόγου το γιατί εκδιώχθηκε βίαια από την νεοελληνική γλώσσα. Ακόμα παλαιότερα, εκτός από την εξορισμένη αλλά ζωντανή Δοτική υπήρχαν και άλλες τρείς επιπλέον πτώσεις οι οποίες όμως χάθηκαν.Το ίδιο πρόβλημα, σε πολύ πιο έντονο φυσικά βαθμό, έχει και η Κινεζική γλώσσα. Όπως μας λέει και ο Κρητικός δημοσιογράφος Α. Κρασανάκης «Επειδή οι απλές λέξεις είναι λίγες, έχουν αποκτήσει πάρα πολλές έννοιες, για να καλύψουν τις ανάγκες της έκφρασης, πρβλ π.χ.: “σι” = γνωρίζω, είμαι, ισχύς, κόσμος, όρκος, αφήνω, θέτω, αγαπώ, βλέπω, φροντίζω, περπατώ, σπίτι κ.τ.λ., «πα» = μπαλέτο, οκτώ, κλέφτης, κλέβω... «πάϊ» = άσπρο, εκατό, εκατοστό, χάνω....» [1]. Ίσως να υπάρχει ελαφρά διαφορά στον τονισμό, αλλά δύσκολα μπορώ να φανταστώ πως θα μπορούσαν να υπάρχουν δεκάδες διαφορετικοί τονισμοί για μία μονοσύλλαβη λέξη, ώστε να διαχωρίσουν φωνητικά όλες οι πιθανές της έννοιες. Αλλά ακόμα και να υπάρχει, πως είναι δυνατόν να καταστήσεις ένα σημαντικό κείμενο (π.χ. συμβόλαιο) ξεκάθαρο;

Η ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ
Στην Ελληνική γλώσσα ουσιαστικά δεν υπάρχουν συνώνυμα, καθώς όλες οι λέξεις έχουν λεπτές εννοιολογικές διαφορές μεταξύ τους. Για παράδειγμα η λέξη «λωποδύτης» χρησιμοποιείται για αυτόν που βυθίζει το χέρι του στο ρούχο (=λωπή) μας και μας κλέβει, κρυφά δηλαδή, ενώ ο «ληστής» είναι αυτός που μας κλέβει φανερά, μπροστά στα μάτια μας. Επίσης το «άγειν» και το «φέρειν» έχουν την ίδια έννοια. Όμως το πρώτο χρησιμοποιείται για έμψυχα όντα, ενώ το δεύτερο για τα άψυχα.Στα Ελληνικά έχουμε τις λέξεις «κεράννυμι», «μίγνυμι» και «φύρω» που όλες έχουν το νόημα του «ανακατεύω». Όταν ανακατεύουμε δύο στερεά ή δύο υγρά μεταξύ τους αλλά χωρίς να συνεπάγεται νέα ένωση (π.χ. λάδι με νερό), τότε χρησιμοποιούμε την λέξη «μειγνύω» ενώ όταν ανακατεύουμε υγρό με στερεό τότε λέμε «φύρω». Εξ’ ού και η λέξη «αιμόφυρτος» που όλοι γνωρίζουμε αλλά δεν συνειδητοποιούμε τι σημαίνει. Όταν οι Αρχαίοι Έλληνες πληγωνόντουσαν στην μάχη, έτρεχε τότε το αίμα και ανακατευόταν με την σκόνη και το χώμα. Το κεράννυμι σημαίνει ανακατεύω δύο υγρά και φτιάχνω ένα νέο, όπως για παράδειγμα ο οίνος και το νερό. Εξ’ ού και ο «άκρατος» (δηλαδή καθαρός) οίνος που λέγαν οι Αρχαίοι όταν δεν ήταν ανακατεμένος (κεκραμμένος) με νερό.Τέλος η λέξη «παντρεμένος» έχει διαφορετικό νόημα από την λέξη «νυμφευμένος», διαφορά που περιγράφουν οι ίδιες οι λέξεις για όποιον τους δώσει λίγη σημασία. Η λέξη παντρεμένος προέρχεται από το ρήμα υπανδρεύομαι και σημαίνει τίθεμαι υπό την εξουσία του ανδρός ενώ ο άνδρας νυμφεύεται, δηλαδή παίρνει νύφη. Γνωρίζοντας τέτοιου είδους λεπτές εννοιολογικές διαφορές, είναι πραγματικά πολύ αστεία μερικά από τα πράγματα που ακούμε στην καθημερινή – συχνά λαθεμένη – ομιλία (π.χ. «ο Χ παντρεύτηκε»).Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο. Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει την ζωή από τον βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ
Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πως να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δεί ή γράψει.Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε. Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άπειρα παραδείγματα τέτοιου είδους υπάρχουν, σχεδόν ολόκληρο το λεξικό της Ελληνικής.Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας. Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης.

Η ΣΟΦΙΑ
Στην γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε και εμπρός να είναι έτσι. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Για αυτόν τον λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πεί «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο.»Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γή (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γή / δικό του σπίτι. Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για την σκέψη. Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» - ελαττώνει σαν ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και τη υγεία μας. Και φυσικά όταν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει πως το λέμε; Μα φυσικά «άφθονο».Έχουμε την λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έρθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι ένα φρούτο ούτε άγουρο ούτε σαπισμένο, και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή δεν μπορούμε να το απολαύσουμε. Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις την δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία...Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και ιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με την σωματική μας υγεία. Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο...Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που άλλο από Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε σαν λέξη, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.Μια και αναφέραμε τα Λατινικά, ας κάνουμε άλλη μια σύγκριση. Ο άνθρωπος στα Ελληνικά ετυμολογείται ώς το όν που κυττάει προς τα πάνω (άνω + θρώσκω). Πόσο σημαντική και συναρπαστική ετυμολογία που μπορεί να αποτελέσει βάση ατελείωτων φιλοσοφικών συζητήσεων. Αντίθετα στα Λατινικά ο άνθρωπος είναι «Homo» που ετυμολογείται από το χώμα. Το όν που κυττάει ψηλά στον ουρανό λοιπόν για τους Έλληνες, σκέτο χώμα για τους Λατίνους... Υπάρχουν και άλλα παρόμοια παραδείγματα που θα μπορούσαν να αναφερθούν εδώ. Είναι λογικό στο κάτω κάτω ότι μια γλώσσα που βασίστηκε στην Ελληνική αντιγράφοντάς την, εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να έχει τα ίδια υψηλά νοήματα.Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με την σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις. «Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση» έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων. [16] Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μιλάς σωστά σημαίνει να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.Όπως σημειώνει και ο «δικός μας» Κωνσταντίνος Τσάτσος, πρώην Υπουργός, πρώην Πρόεδρος Δημοκρατίας και συγγραφέας, «Όσο πιό προηγμένος είναι ο πολιτισμός ενός έθνους, τόσο πιό πλούσιες σε προϊστορία, και συνεπώς και σε ουσία, είναι οι λέξεις της γλώσσας... Με την γλώσσα μεταδίδομε λογικούς συνειρμούς και διεγείρομε συναισθήματα... Κάθε λαός έχει την γλώσσα που του αξίζει. Στην γλώσσα, όπως και στα τραγούδια του, εναποθηκεύεται ο πολιτισμός του... είναι ο πιό αδιάψευστος μάρτυρας της ιστορικής του συνείδησης και της ιστορικής του συνέχειας.»

Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ
Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία, προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ. Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώςθα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως έναποταμάκι που μουρμουρίζει.Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσαστους γαλάζιους διαδρόμουςσυναντήσω αγγέλους, θα τουςμιλήσω Ελληνικά, επειδήδεν ξέρουνε γλώσσες. ΜιλάνεΜεταξύ τους με μουσική.»Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε έναν άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πεί ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει.»Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής. Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες» όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου Ευσταθίου.Είναι γνωστό εξ’ άλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να αποθαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες». Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ότι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.Η Ελληνική γλώσσα επεβλήθη αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της. Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα». Και δεν είναι τυχαίο που απομνημονεύουμε ευκολότερα ένα ποίημα παρά μια σελίδα πεζογραφήματος. Και όπως ακριβώς έλεγαν και οι ίδιοι οι Ρωμαίοι, η Ελληνική γλώσσα θα παραμένει «η ευπρεπεστάτη των γλωσσών και η γλυκυτέρα εις μουσικότητα».Άλλος ξένος καθηγητής, ο Στέφεν Ντόιτς, διαπιστώνει έκθαμβος ότι μέσα από τους στίχους του Ομήρου αναδύεται μουσική «Είναι τόσο έντεχνα συντεθειμένοι, ώστε απολαμβάνοντας την ανάγνωση απολαμβάνεις και την μουσική.». Και ο Ζάκ Μπουσάρ, Καναδός καθηγητής γράφει ότι «Η απαγγελία σέβεται τα μακρά και τα βραχέα φωνήεντα, δηλαδή το καλούπι του εξαμέτρου», και αναλύει «πως η ψιλή και η δασεία, η περισπωμένη και η οξεία, η μακρόχρονη λήγουσα και τα βραχύχρονα φωνήεντα... γίνονται νότες.».

ΑΥΤΟΦΩΤΗ ΓΛΩΣΣΑ
Όλοι γνωρίζουμε ότι οι Ευρωπαϊκές γλώσσες έχουν τις ρίζες τους στα Λατινικά. Αυτό που ίσως μερικοί να αγνοούν είναι ότι τα ίδια τα Λατινικά έχουν βασιστεί πάνω στα Ελληνικά. Από το ίδιο το αλφάβητο (οι Ρωμαίοι πήραν αυτούσιο και απαράλλακτο το Χαλκιδικό αλφάβητο) μέχρι και την πλειοψηφία του λεξιλογίου.Πριν ο Κικέρων, ο δημιουργός ουσιαστικά της Λατινικής γλώσσας, έρθει στην Ελλάδα για να σπουδάσει, οι Ρωμαίοι είχαν μερικές εκατοντάδες μόνο λέξεις με αγροτικό, οικογενειακό και στρατιωτικό περιεχόμενο. Όταν επέστρεψε στην Ρώμη, πήρε μαζί του κάποιες χιλιάδες Ελληνικές λέξεις δηλωτικές πολιτισμού και ένα «κλειδί» με το οποίο πολλαπλασίασε την αξία και την σημασία τους. Το «κλειδί» αυτό ήταν οι προθέσεις.Για του λόγου το αληθές, να αναφέρουμε ότι το ιστορικό αυτό γεγονός το έχει τονίσει και ο διάσημος Γάλλος γλωσσολόγος Meillet «Τα Λατινικά ως λόγια γλώσσα, είναι ανάτυπο των Ελληνικών. Ο Κικέρων μεταφέρει στην Λατινική, την Ελληνική ρητορική και φιλοσοφία. Ο Χριστιανισμός ακολούθως συνετέλεσε και αυτός στην επίδραση των Ελληνικών επί των Λατινικών. Το Λατινικό λεξιλόγιο είναι μετάφραση του αντιστοίχου Ελληνικού, και για αυτό τα Λατινικά δεν παραμέρισαν τα Ελληνικά στην Ανατολή. Διότι η μίμηση δεν είχε αρκετό γόητρο ώστε να αντικαταστήσει το πρωτότυπο.».Μόνο και μόνο όσον αφορά τους επιστημονικούς όρους, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των λέξεων είναι Ελληνικές, οι ξένες γλώσσες στην κυριολεξία θα κατέρρεαν χωρίς την Ελληνική. Η Ελληνική είναι η μοναδική γλώσσα η οποία είναι πραγματικά αυτόφωτη χωρίς να εξαρτάται από καμία άλλη. Δύο εκ του πλήθους ξένων επιστημόνων που το έχουν διαπιστώσει αυτό είναι οι Jean Bouffartigue και Anne-Marie Delrieu. Στο βιβλίο τους «Οι Ελληνικές ρίζες στην Γαλλική γλώσσα» διαβάζουμε «Η κατανόηση της δικής μας γλώσσης, η εκ νέου ανακάλυψη της ουσίας της – να ποιά είναι η χρησιμότητα του να γνωρίζει κανείς τις Ελληνικές ρίζες. Οι Ελληνικές ρίζες δίνουν στην Γαλλική το πιο βαθύ στήριγμά της και συγχρόνως της παρέχουν την πιο υψηλή δυνατότητα για αφαίρεση. Μακρινή πηγή του πολιτισμού μας, η Ελλάδα βρίσκεται ζωντανή μέσα στις λέξεις που λέμε. Σχηματίζει κάθε μέρα την γλώσσα μας.»Υπάρχουν ακόμα σοβαρές απόψεις έγκριτων ξένων επιστημόνων, που υποστηρίζουν ότι μέχρι και τα Σανσκριτικά (αρχαία Ινδικά) προέρχονται από τα Ελληνικά. «Ο πρώτος ο οποίος παρετήρησε αυτήν την ομοιότητα των ριζών είναι ο Φ. Μπάγιερ (1690-1738), καθηγητής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αγ. Πετρουπόλεως, καταλήγοντας στα συμπέρασμα ότι τα σανσκριτικά προέρχονται από τα Ελληνικά.» συμπέρασμα στο οποίο είχε καταλήξει στα τέλη του περασμένου αιώνος και ο Γερμανός Βορρ. Η συντακτική ομάδα του περιοδικού «Halcon – Ιέραξ» μας λέει «Συγκρίνοντας καλά την Σανσκριτική με την αρχαία Ελληνική, εύκολα αντιλαμβανόμεθα ότι η Ελληνική όχι μόνο είναι πιο αρχαία, αλλά και ότι επί πλέον όλοι οι συντακτικοί και γραμματικοί τύποι της είναι ανώτεροι και μεγαλυτέρας γλωσσικής αξίας. Η δε σύνταξις καθ’ υπόταξιν είναι καθαρά Ελληνική.».Ας μην ξεχνάμε ότι ο Μέγας Αλέξανδρος προσπάθησε με την εκστρατεία του, εκτός όλων των άλλων, και να «συναγωνιστεί» τους Έλληνες που είχαν εκστρατεύσει στην Ανατολή πριν από αυτόν, τον Ηρακλή και τον Διόνυσο δηλαδή. Τα «Διονυσιακά» του Νόννου, έπος το οποίο περιγράφει την εκστρατεία του Διονύσου στις Ινδίες (αντίστοιχο με αυτά του Ομήρου), σώζεται μέχρι σήμερα. Ακόμα και κατά την διάρκεια της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ινδία, διασώζονται απο του ιστορικούς της εποχής στοιχεία που επαληθεύουν την πανάρχαια παρουσία των Ελλήνων στις Ινδίες (Παράρτημα Ε).Επειδή μπορεί κάποιος να σκεφτεί σε αυτό το σημείο ότι το Ελληνικό αλφάβητο είναι Φοινικικής προελεύσεως, να αναφέρουμε απλά ότι τέτοιες αντιεπιστημονικές θεωρίες είναι προ πολλού ξεπερασμένες καθώς η αξιοπιστία τους έχει κλονιστεί σοβαρά από διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα. Απορίας άξιον είναι το γεγονός ότι η ύπαρξη των ευρημάτων αυτών δεν αναφέρεται πουθενά στα Ελληνικά (;) σχολεία, όπου προβάλλεται ως δεδομένη και αδιαμφισβήτητη η θεωρία της Φοινικικής προελεύσεως.Ένα από τα καρφιά στο φέρετρο της θεωρίας αυτής είναι και το κεραμικό θραύσμα που βρέθηκε στην νησίδα «Γιούρα» των Βορείων Σποράδων από τον Αρχαιολόγο Α. Σαμψών. Χρονολογήθηκε το 5.500-6.000 π.Χ. και φέρει καθαρά πάνω του εγχάρακτα τα γράμματα Α, Δ και Υ. Να σημειώσουμε εδώ ότι οι Φοίνικες πρωτοεμφανίστηκαν στην ιστορία το 1.300 π.Χ. Και αυτό το εύρημα δεν είναι «μόνο» του. Τα γράμματα Μ, Ν, Κ, Χ, Ξ, Π, Ο, και Ε διακρίνουμε σε πρωτοκυκλαδικά αγγεία της Μήλου τα οποία είναι της 3 π.Χ. χιλιετίας. Επιπλέον υπάρχει και η λίθινη σφραγίδα των Γιαννιτσών που ανακαλύφθηκε από τον αρχαιολόγο Π. Χρυσοστόμου η οποία χρονολογείται την 5 π.Χ. χιλιετία. Ακόμη η επιγραφή του Δισπηλιού που ανεσύρθη από τον καθηγητή Γ. Χουρμουζιάδη χαρακτηρίστηκε ως η πρώτη γραφή του κόσμου, αφού χρονολογήθηκε από τον «Δημόκριτο» βάσει της μεθόδου του «άνθρακα 14» με απόλυτη ακρίβεια στο 5.250 π.Χ. Τέλος να αναφέρουμε τον δίσκο της Φαιστού ο οποίος χρονολογείται (με τις πιο συντηρητικές απόψεις) στο 1.700 π.Χ. και φέρει σύμβολα τα οποία όμως είναι τυπωμένα με κινητά στοιχεία (σφραγίδες), και για αυτόν τον λόγο το εύρημα αυτό αποτελεί το αρχαιότερο δείγμα τυπογραφίας του κόσμου. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε πηλός εξαιρετικής ποιότητος εις τον οποίον αφού απετυπώθησαν οι χαρακτήρες ο δίσκος εψήθη.Το 1989, στο υπ αριθ. 16 τεύχος του αρχαιολογικού περιοδικού «NESTOR», το οποίο εκδίδει το πανεπιστήμιο της Ινδιάνας, ο καθηγητής Πωλ Φώρ ανακοινώνει ότι στην Ιθάκη του 2.700 π.Χ. μιλούσαν και έγραφαν Ελληνικά. Με την βοήθεια χαραγμένης εικόνας πλοίου επάνω στο όστρακο και σε σύγκριση με την ήδη αποκρυπτογραφημένη Γραμμική Γραφή Β’ ο καθηγητής Φώρ κατώρθωσε να διαβάσει «Νύμφη με έσωσε». Εδιάβασε ακόμα, αναγνωρίζοντας αριθμητικά και συλλαβές «Ιδού εγώ ο Αρεάδης δίδω εις την άνασσα Θεά Ρέα 100 αίγες, 10 πρόβατα...». [6] Σημειωτέον ότι ακόμα και σήμερα διδάσκεται στα Ελληνικά σχολεία η άποψη ότι τα χρόνια του Ομήρου δεν υπήρχε γραφή και συνεπώς τα δύο έπη (Ιλιάδα και Οδύσσεια) μεταφέρονταν από γενεά σε γενεά προφορικώς (κάτι το οποίο ούτως ή άλλως μόνο και μόνο βάσει της κοινής λογικής είναι αδύνατον).Εις την Ελληνικήν γλώσσα τέλος παρατηρούνται όλα τα γλωσσολογικά φαινόμενα, πχ. αφομοίωση (είς φθόγγος γίνεται όμοιος με άλλον), εναλλαγή (χρησιμοποίηση άλλου φθόγγου αντ’ άλλου), συγχώνευση (ενοποίηση πολλών φθόγγων), ανομοίωση (αποβολή του ενός εκ των δύο ομοίων φθόγγων της ιδίας λέξεως), ανταλλαγή (αμοιβαία αλλαγή φθόγγων) κλπ κλπ.Ορισμένοι μάλιστα ήχοι όπως το Γ το Δ το Θ το Χ και το Ψ αποτελούν πολύ μεταγενέστερη και αποκλειστικά Ελληνική επινόηση, αφού δεν τους συναντάμε σε άλλη γλώσσα έστω και αν περιέχονται στις δανεισμένες Ελληνικές λέξεις.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Τα Ελληνικά είναι η μόνη γλώσσα στον κόσμο που ομιλείται και γράφεται συνεχώς επί 4.000 τουλάχιστον συναπτά έτη, καθώς ο Arthur Evans διέκρινε τρείς φάσεις στην ιστορία της Μινωικής γραφής, εκ των οποίων η πρώτη απο το 2000 π.Χ. ώς το 1650 π.Χ. [13]. Μπορεί κάποιος να διαφωνήσει και να πεί ότι τα Αρχαία και τα Νέα Ελληνικά είναι διαφορετικές γλώσσες, αλλά κάτι τέτοιο φυσικά και είναι τελείως αναληθές.Ο ίδιος ο Οδυσσέας Ελύτης είπε «Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μία γλώσσα, η ενιαία Ελληνική γλώσσα. Το να λέει ο Έλληνας ποιητής, ακόμα και σήμερα, ο ουρανός, η θάλασσα, ο ήλιος, η σελήνη, ο άνεμος, όπως το έλεγαν η Σαπφώ και ο Αρχίλοχος, δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι πολύ σπουδαίο. Επικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας με τις ρίζες που βρίσκονται εκεί. Στα Αρχαία.». Ο μεγάλος διδάσκαλος του γένους Αδαμάντιος Κοραής είχε πεί «Όποιος χωρίς την γνώση της Αρχαίας επιχειρεί να μελετήσει και να ερμηνεύση την Νέαν, ή απατάται ή απατά.». Ενώ ο Γιώργος Σεφέρης γράφει «Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε την ίδια γλώσσα.».Παρόλο που πέρασαν χιλιάδες χρόνια, όλες οι Ομηρικές λέξεις έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Μπορεί να μην διατηρήθηκαν ατόφιες, άλλα έχουν μείνει στην γλώσσα μας μέσω των παραγώγων τους. Μπορεί να λέμε νερό αντί για ύδωρ αλλά λέμε υδροφόρα, υδραγωγείο και αφυδάτωση. Μπορεί να μην χρησιμοποιούμε το ρήμα δέρκομαι (βλέπω) αλλά χρησιμοποιούμε την λέξη οξυδερκής. Μπορεί να μην χρησιμοποιούμε την λέξη αυδή (φωνή) αλλά παρόλα αυτά λέμε άναυδος και απηύδησα. Τα παραδείγματα που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε εδώ είναι πραγματικά αμέτρητα.Η Γραμμική Β’ είναι και αυτή καθαρά Ελληνική, γνήσιος πρόγονος της Αρχαίας Ελληνικής. Ο Άγγλος αρχιτέκτονας Μάικλ Βέντρις αποκρυπτογράφησε βάση κάποιων ευρημάτων την γραφή αυτή και απέδειξε την Ελληνικότητά της. Μέχρι τότε φυσικά όλοι αγνοούσαν πεισματικά έστω και το ενδεχόμενο να ήταν Ελληνική... Το γεγονός αυτό έχει τεράστια σημασία καθώς πάει τα Ελληνικά αρκετούς αιώνες ακόμα πιο πίσω στα βάθη της ιστορίας. Αυτή η γραφή σίγουρα ξενίζει, καθώς τα σύμβολα που χρησιμοποιεί είναι πολύ διαφορετικά από το σημερινό Αλφάβητο. Παρόλα αυτά η προφορά είναι παραπλήσια, ακόμα και με τα Νέα Ελληνικά. Για παράδειγμα η λέξη «TOKOSOTA» σημαίνει «Τοξότα» (κλητική). Είναι γνωστό ότι «κ» και «σ» στα Ελληνικά μας κάνει «ξ» και με μια απλή επιμεριστική ιδιότητα όπως κάνουμε και στα μαθηματικά βλέπουμε ότι η λέξη αυτή εδώ και τόσες χιλιετίες δεν άλλαξε καθόλου. Ακόμα πιο κοντά στην Νεοελληνική, ο «άνεμος», που στην Γραμμική Β’ γράφεται «ANEMO», καθώς και «ράπτης», «έρημος» και «τέμενος» που είναι αντίστοιχα στην Γραμμική Β’ «RAPTE», «EREMO», «TEMENO», και πολλά άλλα παραδείγματα.Ένα μικρό πείραμαΟ γνωστός τραγουδιστής Διονύσης Σαββόπουλος έχει διαπιστώσει ότι η προφορά των μακρών και των βραχέων φωνηέντων είναι εγγενής και αυθύπαρκτη στην Ελληνική γλώσσα, παρά την κακοποίηση που έχει υποστεί αυτή με την κατάργηση των τόνων και των πνευμάτων. Όπως περιγράφει και ο ίδιος:«Έδωσα σε έναν ανύποπτο νέο που παρευρίσκετο στο στούντιο να διαβάσει λίγες φράσεις. Εκεί μέσα είχα βάλει σκοπίμως την ίδια λέξη ως επίθετο και ώς επίρρημα, διότι είχα πάντα την περιέργεια να διαπιστώσω αν προφέρουμε διαφορετικά το ωμέγα από το όμικρον. Μαγνητοφωνήσαμε τις φράσεις 1. Είναι ακριβός αυτός ο αναπτήρας και 2. Ναί, ακριβώς αυτό ήθελα να πω. Ελάχιστη διαφορά στο αυτί, ο ηχολήπτης μόνο επέμενε ότι το δεύτερο ήταν κάπως πιο φαρδύ. Τότε συνδέσαμε τον παλμογράφο. Το διάγραμμα του επιρρήματος που γράφεται με ωμέγα είναι πολύ πλουσιότερο. Καταπληκτικό!
Ο παλμογράφος μου φάνηκε σαν μια σκαπάνη που κάτω από το έδαφος της καθημερινής ομιλίας ανακαλύπτει αυτό που δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει, έστω μέσα σε χειμερία νάρκη, αυτό που συνειδητοποίησαν και προσπάθησαν να μνημειώσουν οι Αλεξανδρινοί 2.300 χρόνια πριν. Τίποτε δεν χάθηκε. Όλα υπάρχουν.»Άλλωστε η ίδια η γλώσσα είναι ξεκάθαρη. Το «όμικρον» είναι «ο» αλλά μικρό, ενώ το «ωμέγα» είναι και αυτό μεν «ο», είναι μέγα όμως, σαν δύο όμικρον μαζί, και ακόμα και το σύμβολό του είναι πραγματικά σαν δύο όμικρον κολλημένα. Μέγα και σε διάρκεια λοιπόν. Για αυτό όταν θέλουμε να γράψουμε το επιφώνημα θαυμασμού «πω πω» χρησιμοποιούμε ενστικτωδώς το ωμέγα και όχι το όμικρον. Γραμμένο με όμικρον φαίνεται γελοίο.Πολλοί ίσως να μην καταλαβαίνουν την τεράστια σημασία του πειράματος αυτού. Είναι εκτός όλων των άλλων και μια τρανταχτή απόδειξη για την συνέχεια της Ελληνικής φυλής, καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να παραμείνει στην γλώσσα μόνο περνώντας την γλώσσα από τον γονέα στο παιδί, σε αντίθετη περίπτωση θα είχε χαθεί.Υπολογίζοντας όμως έστω και με τις συμβατικές χρονολογίες, οι οποίες τοποθετούν τον Όμηρο γύρω στο 1.000 π.Χ., έχουμε το δικαίωμα να ρωτήσουμε: Πόσες χιλιετίες χρειάστηκε η γλώσσα μας από την εποχή που οι άνθρωποι των σπηλαίων του Ελληνικού χώρου την πρωτοάρθρωσαν με μονοσύλλαβους φθόγγους μέχρι να φτάσει στην εκπληκτική τελειότητα της Ομηρικής επικής διαλέκτου, με λέξεις όπως «ροδοδάκτυλος», «λευκώλενος», «ωκύμορος», κτλ; Ο Πλούταρχος στο «Περί Σωκράτους δαιμονίου» μας πληροφορεί ότι ο Αγησίλαος ανεκάλυψε στην Αλίαρτο τον τάφο της Αλκμήνης, της μητέρας του Ηρακλέους, ο οποίος τάφος είχε ως αφιέρωμα «πίνακα χαλκούν έχοντα γράμματα πολλά θαυμαστά, παμπάλαια...». Φανταστείτε περί πόσο παλαιάς γραφής πρόκειται, αφού οι ίδιοι οι αρχαίοι Έλληνες την χαρακτηρίζουν «αρχαία»...Φυσικά δεν γίνεται ξαφνικά, «από το πουθενά» να εμφανιστεί ένας Όμηρος και να γράψει δύο λογοτεχνικά αριστουργήματα, είναι προφανές ότι από πολύ πιο πριν πρέπει να υπήρχε γλώσσα (και γραφή) υψηλού επιπέδου. Πράγματι, απο την αρχαία Ελληνική Γραμματεία γνωρίζουμε ότι ο Όμηρος δεν υπήρξε ο πρώτος, αλλά ο τελευταίος και διασημότερος μιάς μεγάλης σειράς επικών ποιητών, των οποίων τα ονόματα έχουν διασωθεί (Κρεώφυλος, Πρόδικος, Αρκτίνος, Αντίμαχος, Κιναίθων, Καλλίμαχος) καθώς και τα ονόματα των έργων τους (Φορωνίς, Φωκαϊς, Δαναϊς, Αιθιοπίς, Επίγονοι, Οιδιπόδεια, Θήβαις...) δεν έχουν όμως διασωθεί τα ίδια τα έργα τους.

Η ΕΥΛΥΓΙΣΙΑ
Στα Ελληνικά υπάρχει μία μεγάλη ελευθερία ως προς τον σχηματισμό προτάσεων. Για παράδειγμα η φράση «Ο κλέφτης άρπαξε την τσάντα» μπορεί να διατυπωθεί με τους εξής 6 διαφορετικούς τρόπους:Ο κλέφτης άρπαξε την τσάνταΟ κλέφτης την τσάντα άρπαξεΆρπαξε την τσάντα ο κλέφτηςΆρπαξε ο κλέφτης την τσάνταΤην τσάντα άρπαξε ο κλέφτηςΤην τσάντα ο κλέφτης άρπαξεΗ σημασία αυτού δεν είναι καθόλου μικρή. Πρώτα από όλα μπορούμε με τις ίδιες ακριβώς λέξεις να τονίσουμε διαφορετικά πράγματα, αποδίδοντας πιό ακριβείς έννοιες / νοήματα. Για παράδειγμα όταν ξεκινάμε την φράση με την λέξη «άρπαξε» τότε δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στην πράξη, ενώ αν ξεκινήσουμε με την λέξη «την τσάντα» τότε δίνουμε έμφαση στο αντικείμενο. Μπορούμε να εκφράσουμε καλύτερα τις σκέψεις μας και τον ψυχικό μας κόσμο. Έχουμε πολύ μεγαλύτερη επιλογή, δεν μας περιορίζει η γλώσσα βάζοντάς μας σε καλούπια.Δεύτερον, μπορούμε να μεταβάλλουμε την ηχητική εκφορά της κάθε φράσεως, ανάλογα ίσως και με τα συμφραζόμενα, ώστε να παράγεται κάθε φορά το πιό επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτή η ιδιότητα της γλώσσας, έχει άμεση επίδραση σε κάτι που αναφέραμε νωρίτερα, στην μουσικότητά της.

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΑΣ
Αυτό που οι Έλληνες και ο Όμηρος εγνώριζαν προ αμνημονεύτων ετών, έρχεται να το επιβεβαιώσει η σημερινή επιστήμη. Η εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή» (Παράρτημα Δ) δημοσιεύει άρθρο με τον τίτλο «Ο Όμηρος κάνει καλό στην... καρδιά». Δηλαδή αυτό που καταγράφει ο Ιάμβλιχος «Χρήσθαι δε και Ομήρου και Ησιόδου λέξεσιν εξειλεγμέναις προς επανόρθωσιν» και ο Πλούταρχος στο «Δια μουσικής ιάσασθαι». [7] Η έρευνα αυτή, η οποία υποστηρίζει ότι το να απαγγέλει κανείς στίχους του Ομήρου κάνει καλό στην καρδιά, έχει δημοσιευτεί από τα έγκριτα ξένα περιοδικά «American Journal of Physiology», «Scientific American» και «Time».Εκτός από την καρδιά, τα αρχαία Ελληνικά φαίνεται να κάνουν καλό και στις περιπτώσεις δυσμάθειας, όπως διαβάζουμε στο άρθρο της εφημερίδας «Καθημερινή» (Παράρτημα Γ). Στο άρθρο υπάρχει βέβαια ένα λάθος που επισημαίνεται απο δελτίο τύπου του «Ανοικτού Ψυχοθεραπευτικού Κέντρου»: τα αποτελέσματα της έρευνας δεν αφορούν δυσλεξία αλλά δυσμάθεια. Τριετής έρευνα που διεξήχθη από το «Ανοικτό Ψυχοθεραπευτικό Κέντρο» [19] δείχνει ότι τα παιδιά που μαθαίνουν αρχαία Ελληνικά έχουν σημαντική βελτίωση σε σχέση με τα άλλα παιδιά όσον αφορά δοκιμασίες στην αντιγραφή σχημάτων, διάκριση γραφημάτων, μνήμη σχημάτων, μνήμη εικόνων και συναρμολόγηση αντικειμένων. Τα παιδιά και των δύο ομάδων αξιολογήθηκαν με τις ίδιες δοκιμασίες τόσο πριν όσο και μετά από τα μαθήματα των αρχαίων Ελληνικών.

ΕΙΔΗ ΓΡΑΦΗΣ
Σήμερα είναι γνωστές τρείς κατηγορίες γραφής, στις οποίες μπορούν να υπαχθούν όλες οι γνωστές γλώσσες του κόσμου. Η ιερογλυφική, η συλλαβική και η αλφαβητική. Μιλάμε πάντα για γλώσσες γραφής και ομιλίας και όχι για νοηματικές, οι οποίες και δεν ενδιαφέρουν το παρόν κείμενο.• Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι ιερογλυφικές. Είναι οι γραφές στις οποίες κάθε λέξη είναι και ένα ιδεόγραμμα. Είναι προφανές ότι αποτελούν την απλούστερη μορφή γραφής, χρειάζεται όμως να επινοηθεί ένα σύμβολο για κάθε έννοια. Για τον λόγο αυτό οι ιερογλυφική είναι η πρώτη γραφή που επινόησε ο άνθρωπος.• Στην δεύτερη ανήκουν οι συλλαβικές γραφές, στις οποίες υπάρχει ένα σύνολο από συλλαβές οι οποίες και αποτελούν τις λέξεις. Παράδειγμα τέτοιας γραφής είναι η περίφημη Γραμμική Β΄, όπου κάθε συλλαβή αποτυπώνεται με ένα διαφορετικό σημείο-σύμβολο (88 συνολικά σημεία). Οι συλλαβικές γραφές ήταν το επόμενο βήμα στην εξέλιξη της γλώσσας. Αποτέλεσε σαφή βελτίωση αυτής των ιδεογραμμάτων και πρόδρομος της αλφαβητικής γραφής.• Τέλος έχουμε την Τρίτη κατηγορία, την αλφαβητική / φθογγική γραφή, την οποία χρησιμοποιούμε και σήμερα. Η ευελιξία και ακρίβεια τούτης στην απόδοση των νοημάτων, σε σχέση με τις δύο προαναφερθείσες κατηγορίες, είναι χαρακτηριστική. Σε όλες τις γραφές τέτοιου τύπου χρειάζονται το πολύ 30 γράμματα, συνδυασμοί των οποίων μπορούν να αποτυπώσουν την οποιαδήποτε λέξη και έννοια.Μπορεί κάποιος σε αυτό το σημείο να αναρωτηθεί, λοιπόν, για ποιόν λόγο αναφέρουμε την γραφή ενώ το θέμα μας είναι η γλώσσα. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Το σύστημα γραφής έχει άμεση επίδραση στην ίδια την γλώσσα. Για παράδειγμα όταν στην Κινεζική αντιστοιχεί ένα μόνο σύμβολο σε πολλές έννοιες (π.χ. «σι» μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε από τις ακόλουθες λέξεις «γνωρίζω, είμαι, ισχύς, κόσμος, όρκος, αφήνω, θέτω, αγαπώ, βλέπω, φροντίζω, περπατώ, σπίτι κ.τ.λ.»), αυτό έχει ως συνέπεια να επηρεάζεται και ο προφορικός λόγος. Μια γλώσσα για να θεωρείται σημαντική θα πρέπει να χαρακτηρίζεται εκτός των άλλων και από ακριβολογία. Δεν μπορεί να αφήνει χώρο για παρερμηνείες, ούτε και να παραπέμπει αυτόν που τη χρησιμοποιεί στα συμφραζόμενα μιάς λέξης για να καταλάβει το νόημά της.Έχοντας λοιπόν υπ όψιν όλα αυτά, μπορούμε αμέσως να διαπιστώσουμε ότι μια γλώσσα σαν την παραδοσιακή Κινεζική, είναι σαφώς μικρότερης γλωσσικής αξίας από τις υπόλοιπες γλώσσες του πολιτισμένου κόσμου. Ιδιαίτερα η έλλειψη της πρακτικότητάς της έχει γίνει φανερή και στους ίδιους τους Κινέζους που την χρησιμοποιούν. Το ότι η κάθε λέξη είναι ένα ιδεόγραμμα, σημαίνει ότι υπάρχουν 50.000 ιδεογράμματα τα οποία είναι παντελώς αδύνατον να μάθει κανείς. Ακόμα και οι πιο επιφανείς Κινέζοι ακαδημαϊκοί δεν γνωρίζουν όλα τα ιδεογράμματα της γλώσσας τους. Αντίθετα μια γλώσσα σαν την δική μας μπορεί να αποτυπώσει κάθε πιθανή λέξη χρησιμοποιώντας συνδυασμούς μόλις 24 συμβόλων. Επιπλέον η γλώσσα αυτή καταντάει ένα εξοντωτικό τεστ μνήμης, αντί σαν τις Ευρωπαϊκές να είναι ένα εργαλείο που να ακονίζει το μυαλό.Τέλος αξίζει να αναφέρουμε ότι μόνο η Ελληνική γλώσσα έχει περάσει και από τα τρία αυτά στάδια στην μακραίωνη πορεία της. Αυτό το γεγονός από μόνο του λέει πολλά. Και αυτό διότι αναγκάστηκε να εξελιχθεί από μόνη της, χωρίς βοήθεια από κάποια άλλη γλώσσα, αφού δεν υπήρχε ισάξια ή ανώτερη γλώσσα από την οποία να μπορεί να δανειστεί στοιχεία.

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ
Στην παρούσα μελέτη, έχουν αναφερθεί σχόλια για την γλώσσα μας κυρίως (για ευνόητους λόγους) ξένων συγγραφέων. Είναι κρίμα που δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σχόλια από ένα σωρό Έλληνες συγγραφείς καθώς αμέσως το κείμενο θα χαρακτηριστεί ρατσιστικό, φασιστικό, ή οτιδήποτε άλλο. Πρέπει κάποια στιγμή αυτή η ξενομανία να σταματήσει. Αν πεί κάτι πρώτα Έλληνας δεν του δίνουμε σημασία, ενώ αν πεί το ίδιο ακριβώς πράγμα ξένος τότε αλλάζει το πράγμα και ναί, να το πάρουμε στα σοβαρά. Τέλος, αν κάποιος επιθυμεί να αντικρούσει ή να υποβαθμίσει την μελέτη αυτή, τότε να ξέρει πως θα πρέπει πρώτα να το κάνει για τον Γκαίτε, τον Βολταίρο και ένα σωρό παγκοσμίως αναγνωρισμένα πνεύματα (Παράρτημα Α). Αναρωτηθείτε το εξής: Εκείνοι τι λόγο έχουν για να εκθειάσουν την δική μας γλώσσα;

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ A'
ΤΙ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ
Στο έργο «Σύντομη ιστορία της Ελληνικής Γλώσσης» του διάσημου γλωσσολόγου Α. Meillet, υποστηρίζεται με σθένος η ανωτερότητα της Ελληνικής έναντι των άλλων γλωσσών.Ο σπουδαίος Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαρριέρ είχε δηλώσει:«Στην Ελληνική υπάρχει ένας ίλιγγος λέξεων, διότι μόνο αυτή εξερεύνησε, κατέγραψε και ανέλυσε τις ενδότατες διαδικασίες της ομιλίας και της γλώσσης, όσο καμία άλλη γλώσσα.»Ο μεγάλος Γάλλος διαφωτιστής Βολταίρος είχε πεί «Είθε η Ελληνική γλώσσα να γίνει κοινή όλων των λαών.»Ο Γάλλος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Σορβόνης Κάρολος Φωριέλ είπε «Η Ελληνική έχει ομοιογένεια σαν την Γερμανική, είναι όμως πιο πλούσια από αυτήν. Έχει την σαφήνεια της Γαλλικής, έχει όμως μεγαλύτερη ακριβολογία. Είναι πιο ευλύγιστη από την Ιταλική και πολύ πιο αρμονική από την Ισπανική. Έχει δηλαδή ότι χρειάζεται για να θεωρηθεί η ωραιότερη γλώσσα της Ευρώπης.»Η Μαριάννα Μακ Ντόναλντ, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας και επικεφαλής του TLG δήλωσε «Η γνώση της Ελληνικής είναι απαραίτητο θεμέλιο υψηλής πολιτιστικής καλλιέργειας.»Η τυφλή Αμερικανίδα συγγραφέας Έλεν Κέλλερ είχε πεί «Αν το βιολί είναι το τελειότερο μουσικό όργανο, τότε η Ελληνική γλώσσα είναι το βιολί του ανθρώπινου στοχασμού.»Ιωάννης Γκαίτε (Ο μεγαλύτερος ποιητής της Γερμανίας, 1749-1832)«Άκουσα στον Άγιο Πέτρο της Ρώμης το Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες. Η Ελληνική αντήχησε άστρο λαμπερό μέσα στη νύχτα.»Διάλογος του Γκαίτε με τους μαθητές του:-Δάσκαλε τι να διαβάσουμε για να γίνουμε σοφοί όπως εσύ;-Τους Έλληνες κλασικούς.-Και όταν τελειώσουμε τους Έλληνες κλασικούς τι να διαβάσουμε;-Πάλι τους Έλληνες κλασικούς.Μάρκος Τίλλιος Κικέρων (Ο επιφανέστερος άνδρας της αρχαίας Ρώμης, 106-43 π.Χ.)«Εάν οι θεοί μιλούν, τότε σίγουρα χρησιμοποιούν τη γλώσσα των Ελλήνων.»Χάμφρεϋ Κίττο (Άγγλος καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, 1968)«Είναι στη φύση της Ελληνικής γλώσσας να είναι καθαρή, ακριβής και περίπλοκη. Η ασάφεια και η έλλειψη άμεσης ενοράσεως που χαρακτηρίζει μερικές φορές τα Αγγλικά και τα Γερμανικά, είναι εντελώς ξένες προς την Ελληνική γλώσσα.»Ιρίνα Κοβάλεβα (Σύγχρονη Ρωσίδα καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Λομονόσωφ, 1995)«Η Ελληνική γλώσσα είναι όμορφη σαν τον ουρανό με τα άστρα.»R. H. Robins (Σύγχρονος Άγγλος γλωσσολόγος, καθηγητής στο πανεπιστήμιου του Λονδίνου)«Φυσικά δεν είναι μόνο στη γλωσσολογία όπου οι Έλληνες υπήρξαν πρωτοπόροι για την Ευρώπη. Στο σύνολό της η πνευματική ζωή της Ευρώπης ανάγεται στο έργο των Ελλήνων στοχαστών. Ακόμα και σήμερα επιστρέφουμε αδιάκοπα στην Ελληνική κληρονομιά για να βρούμε ερεθίσματα και ενθάρρυνση.»Φρειδερίκος Σαγκρέδο (Βάσκος καθηγητής γλωσσολογίας – Πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας της Βασκωνίας)«Η Ελληνική γλώσσα είναι η καλύτερη κληρονομιά που έχει στη διάθεσή του ο άνθρωπος για την ανέλιξη του εγκεφάλου του. Απέναντι στην Ελληνική όλες, και επιμένω όλες οι γλώσσες είναι ανεπαρκείς.»«Η αρχαία Ελληνική γλώσσα πρέπει να γίνει η δεύτερη γλώσσα όλων των Ευρωπαίων, ειδικά των καλλιεργημένων ατόμων.»«Η Ελληνική γλώσσα είναι από ουσία θεϊκή.»Ερρίκος Σλήμαν (Διάσημος ερασιτέχνης αρχαιολόγος, 1822-1890)«Επιθυμούσα πάντα με πάθος να μάθω Ελληνικά. Δεν το είχα κάνει γιατί φοβόμουν πως η βαθειά γοητεία αυτής της υπέροχης γλώσσας θα με απορροφούσε τόσο πολύ που θα με απομάκρυνε από τις άλλες μου δραστηριότητες.» (Ο Σλήμαν μίλαγε άψογα 18 γλώσσες. Για 2 χρόνια δεν έκανε τίποτα άλλο από το να μελετάει τα 2 έπη του Ομήρου).Γεώργιος Μπερνάρ Σώ (Μεγάλος Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας, 1856-1950) «Αν στη βιβλιοθήκη του σπιτιού σας δεν έχετε τα έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τότε μένετε σε ένα σπίτι δίχως φώς.»Τζέιμς Τζόυς (Διάσημος Ιρλανδός συγγραφέας, 1882-1941)«Σχεδόν φοβάμαι να αγγίξω την Οδύσσεια, τόσο καταπιεστικά αφόρητη είναι η ομορφιά.»Ίμπν Χαλντούν (Ο μεγαλύτερος Άραβας ιστορικός)«Που είναι η γραμματεία των Ασσυρίων, των Χαλδαίων, των Αιγυπτίων; Όλη η ανθρωπότητα έχει κληρονομήσει την γραμματεία των Ελλήνων μόνον.»Will Durant (Αμερικανός ιστορικός και φιλόσοφος, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Columbia)«Το αλφάβητον μας προήλθε εξ Ελλάδος δια της Κύμης και της Ρώμης. Η Γλώσσα μας βρίθει Ελληνικών λέξεων. Η επιστήμη μας εσφυρηλάτησε μίαν διεθνή γλώσσα διά των Ελληνικών όρων. Η γραμματική μας και η ρητορική μας, ακόμα και η στίξης και η διαίρεσης είς παραγράφους... είναι Ελληνικές εφευρέσεις. Τα λογοτεχνικά μας είδη είναι Ελληνικά – το λυρικόν, η ωδή, το ειδύλλιον, το μυθιστόρημα, η πραγματεία, η προσφώνησις, η βιογραφία, η ιστορία και προ πάντων το όραμα. Και όλες σχεδόν αυτές οι λέξεις είναι Ελληνικές.»Ζακλίν Ντε Ρομιγύ (Σύγχρονη Γαλλίδα Ακαδημαϊκός και συγγραφεύς)«Η αρχαία Ελλάδα μας προσφέρει μια γλώσσα, για την οποία θα πω ότι είναι οικουμενική.»«Όλος ο κόσμος πρέπει να μάθει Ελληνικά, επειδή η Ελληνική γλώσσα μας βοηθάει πρώτα από όλα να καταλάβουμε την δική μας γλώσσα.»Μπρούνο Σνέλ (Διαπρεπής καθηγητής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου)«Η Ελληνική γλώσσα είναι το παρελθόν των Ευρωπαίων.»Φρανγκίσκος Λιγκόρα (Σύγχρονος Ιταλός καθηγητής Πανεπιστημίου και Πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας προς διάδοσιν του πολιτισμού)«Έλληνες να είστε περήφανοι που μιλάτε την Ελληνική γλώσσα ζωντανή και μητέρα όλων των άλλων γλωσσών. Μην την παραμελείτε, αφού αυτή είναι ένα από τα λίγα αγαθά που μας έχουν απομείνει και ταυτόχρονα το διαβατήριό σας για τον παγκόσμιο πολιτισμό.»Ο. Βαντρούσκα (Καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης)«Για έναν Ιάπωνα ή Τούρκο, όλες οι Ευρωπαϊκές γλώσσες δεν φαίνονται ως ξεχωριστές, αλλά ως διάλεκτοι μιάς και της αυτής γλώσσας, της Ελληνικής.»Peter Jones (Διδάκτωρ – καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ο οποίος συνέταξε μαθήματα αρχαίων Ελληνικών προς το αναγνωστικό κοινό, για δημοσίευση στην εφημερίδα «Daily Telegraph»)Οι Έλληνες της Αθήνας του 5ου και του 4ου αιώνος είχαν φθάσει την γλώσσα σε τέτοιο σημείο, ώστε με αυτήν να εξερευνούν ιδέες όπως η δημοκρατία και οι απαρχές του σύμπαντος, έννοιες όπως το θείο και το δίκαιο. Είναι μιά θαυμάσια και εξαιρετική γλώσσα.»Ντε Γρόοτ (Ολλανδός καθηγητής Ομηρικών κειμένων στο πανεπιστήμιο του Μοντρεάλ)«Η Ελληνική γλώσσα έχει συνέχεια και σε μαθαίνει να είσαι αδέσποτος και να έχεις μιά δόξα, δηλαδή μιά γνώμη. Στην γλώσσα αυτή δεν υπάρχει ορθοδοξία. Έτσι ακόμη και αν το εκπαιδευτικό σύστημα θέλει ανθρώπους νομοταγείς – σε ένα καλούπι – το πνεύμα των αρχαίων κειμένων και η γλώσσα σε μαθαίνουν να είσαι αφεντικό.»Gilbert Murray (Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης)«Η Ελληνική είναι η τελειότερη γλώσσα. Συχνά διαπιστώνει κανείς ότι μιά σκέψη μπορεί να διατυπωθεί με άνεση και χάρη στην Ελληνική, ενώ γίνεται δύσκολη και βαρειά στην Λατινική, Αγγλική, Γαλλική ή Γερμανική. Είναι η τελειότερη γλώσσα, επειδή εκφράζει τις σκέψεις τελειοτέρων ανθρώπων.»Max Von Laye (Βραβείον Νόμπελ Φυσικής)«Οφείλω χάριτας στην θεία πρόνοια, διότι ευδόκησε να διδαχθώ τα αρχαία Ελληνικά, που με βοήθησαν να διεισδύσω βαθύτερα στο νόημα των θετικών επιστημών.»E, Norden (Μεγάλος Γερμανός φιλόλογος)«Εκτός από την Κινεζική και την Ιαπωνική, όλες οι άλλες γλώσσες διαμορφώθηκαν κάτω από την επίδραση της Ελληνικής, από την οποία πήραν, εκτός από πλήθος λέξεων, τους κανόνες και την γραμματική.»Martin Heidegger (Γερμανός φιλόσοφος, απο τους κυριότερους εκπροσώπους του υπαρξισμού του 20ου αιώνος)«Η αρχαία Ελληνική γλώσσα ανήκει στα πρότυπα, μέσα από τα οποία προβάλλουν οι πνευματικές δυνάμεις της δημιουργικής μεγαλοφυΐας, διότι αναφορικά προς τις δυνατότητες που παρέχει στην σκέψη, είναι η πιό ισχυρή και συνάμα η πιό πνευματώδης από όλες τις γλώσσες του κόσμου.»David Crystal (Γνωστός Άγγλος καθηγητής, συγγραφεύς της εγκυκλοπαίδειας του Cambridge για την Αγγλική)«Είναι εκπληκτικό να βλέπεις πόσο στηριζόμαστε ακόμη στην Ελληνική, για να μιλήσουμε για οντότητες και γεγονότα που βρίσκονται στην καρδιά της σύγχρονης ζωής.»Μάικλ Βέντρις (Ο άνθρωπος που αποκρυπτογράφησε την Γραμμική γραφή Β’)«Η αρχαία Ελληνική Γλώσσα ήτο και είναι ανωτέρα όλων των παλαιοτέρων και νεοτέρων γλωσσών.»R.H. Robins (Γλωσσολόγος και συγγραφεύς)«Ο Ελληνικός θρίαμβος στον πνευματικό πολιτισμό είναι ότι έδωσε τόσα πολλά σε τόσους πολλούς τομείς [...]. Τα επιτεύγματά τους στον τομέα της γλωσσολογίας όπου ήταν εξαιρετικά δυνατοί, δηλαδή στην θεωρία της γραμματικής και στην γραμματική περιγραφή της γλώσσας, είναι τόσο ισχυρά, ώστε να αξίζει να μελετηθούν και να αντέχουν στην κριτική. Επίσης είναι τέτοια που να εμπνέουν την ευγνωμοσύνη και τον θαυμασμό μας.»Luis José Navarro (Αντιπρόεδρος στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ευρωκλάσσικα» της Ε.Ε.)«Η Ελληνική γλώσσα για μένα είναι σαν κοσμογονία. Δεν είναι απλώς μιά γλώσσα...»Juan Jose Puhana Arza (Βάσκος Ελληνιστής και πολιτικός)«Οφείλουμε να διακηρύξουμε ότι δεν έχει υπάρξει στον κόσμο μία γλώσσα η οποία να δύναται να συγκριθεί με την κλασσική Ελληνική.»D’Eichtal (Γάλλος συγγραφεύς)«Η Ελληνική γλώσσα είναι μία γλώσσα η οποία διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά, όλες τις προϋποθέσεις μιάς γλώσσης διεθνούς... εγγίζει αυτές τις ίδιες τις απαρχές του πολιτισμού... η οποία όχι μόνον δεν υπήρξε ξένη προς ουδεμία από τις μεγάλες εκδηλώσεις του ανθρωπίνου πνεύματος, στην θρησκεία, στην πολιτική, στα γράμματα, στις τέχνες, στις επιστήμες, αλλά υπήρξε και το πρώτο εργαλείο, – προς ανίχνευση όλων αυτών – τρόπον τινά η μήτρα... Γλώσσα λογική και συγχρόνως ευφωνική, ανάμεσα σε όλες τις άλλες...»Theodore F. Brunner (Ιδρυτής του TLG και διευθυντής του μέχρι το 1997)«Σε όποιον απορεί γιατί ξοδεύτηκαν τόσα εκατομμύρια δολλάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής, απαντούμε: Μα πρόκειται για την γλώσσα των προγόνων μας και η επαφή με αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας.»Ζακ Λάνγκ (Γάλλος Υπουργός Παιδείας)«Θα ήθελα να δώ να διδάσκονται τα Αρχαία Ελληνικά, με τον ίδιο ζήλο που επιδεικνύουμε εμείς, και στα Ελληνικά σχολεία.»

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β
ΤΙ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ
Νίκος Γκάτσος«Πολύ δεν θέλει ο ΈλληναςΝα χάσει την λαλιά τουΚαι να γίνει μισέλληναςΑπό την αμυαλιά του.»Γιώργος Σεφέρης«Μα τι γυρεύουν οι ψυχές μαςΠάνω σε καταστρώματα καταλυμένων καραβιώνΜουρμουρίζοντας σπασμένες σκέψεις από ξένες γλώσσες;»

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ
ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» (29/05/2004)«Aρχαία Eλληνικά κατά δυσλεξίας»Tης Αλεξάνδρας KασσίμηH εκμάθηση της Αρχαίας Ελληνικής, εκτός από μέσο διατήρησης της γλωσσικής παράδοσης, αποτελεί όπλο κατά της δυσλεξίας και άλλων μαθησιακών δυσκολιών, φαινόμενα που κάνουν έντονα την εμφάνισή τους τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τα συμπεράσματα τριετούς έρευνας του Ανοικτού Ψυχοθεραπευτικού Kέντρου και του Ινστιτούτου Διαγνωστικής Ψυχολογίας. Τα παιδιά που διδάσκονται μαθήματα Aρχαίων Eλληνικών αποκτούν σημαντικό πλεονέκτημα, έναντι αυτών που δεν παρακολουθούν, στην αντιγραφή σχημάτων, διάκριση γραφημάτων, μνήμη σχημάτων και εικόνων καθώς και στη δοκιμασία συναρμολόγησης αντικειμένων, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας.«Mαθαίναμε περισσότερα γράμματα όταν πηγαίναμε εμείς σχολείο» λέει στην «K» ο 67χρονος Γιώργος Kαραντινός, συνταξιούχος μαθηματικός, ο οποίος εξομολογείται ότι «μέχρι σήμερα εξακολουθώ να χρησιμοποιώ όλους τους τόνους και τα πνεύματα σε όλα μου τα χειρόγραφα». Παράλληλα παραδέχτηκε ότι «όταν τα παιδιά μου έπρεπε να μάθουν τη χρήση τόνων και πνευμάτων στη γλώσσα, δυσκολεύτηκαν αρκετά, ενώ εμένα μου φαινόταν περίεργη η υπερπροσπάθεια που κατέβαλλαν για να μάθουν Aρχαία Eλληνικά». Οι σημερινοί μαθητές έρχονται σε επαφή με την Aρχαία Ελληνική γλώσσα στην πρώτη τάξη του γυμνασίου όπου κάνουν και την πρώτη τους γνωριμία με την... ψιλή, τη δασεία και την περισπωμένη. «Θα ξέραμε καλύτερα την αρχαία γλώσσα αν την μαθαίναμε από μικρότερη ηλικία, ενώ θα αποκτούσαμε καλύτερη αίσθηση της σύγχρονης γλώσσας και της ορθογραφίας» εκτιμά ο 17χρονος Γιώργος Δημητρίου, μαθητής B΄ Λυκείου, ο οποίος θέλει να σπουδάσει Φυσική. Kαι ο δύο κάνουν λόγο για την ευκολία με την οποία μαθαίνει ένα άτομο το πολυτονικό σύστημα σε νεαρή ηλικία, ενώ η έρευνα του Ανοικτού Ψυχοθεραπευτικού Kέντρου προσθέτει ένα ακόμη στοιχείο. H εκμάθηση της ιστορικής ορθογραφίας, όπως αποδεικνύουν τα ευρήματα της μελέτης, συμβάλλει στη βελτίωση της ψυχοεκπαιδευτικής ανάπτυξης του παιδιού σε καίριους τομείς, όπως είναι οι αντιληπτικές και οπτικές ικανότητες, λειτουργίες που συνδέονται άμεσα με την εμφάνιση της δυσλεξίας. H έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 50 (αγόρια και κορίτσια) παιδιά ηλικίας 6 έως 9 ετών, τα οποία φοιτούσαν σε δημόσια σχολεία της Αττικής και ανήκαν σε οικογένειες με κοινό μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο, ενώ παρακολουθούσαν παρόμοιες εξωσχολικές δραστηριότητες. Oι δύο ομάδες ήταν απόλυτα «συμβατές» μεταξύ τους, με μοναδική διαφορά ότι η μία παρακολουθούσε δύο ώρες εβδομαδιαίως μαθήματα Aρχαίων Eλληνικών. Τα παιδιά αξιολογήθηκαν πριν από την έναρξη του σχολικού έτους και μετά την ολοκλήρωσή του, και τα αποτελέσματα ήταν τα προαναφερόμενα.Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι μετά την κατάργηση του πολυτονικού συστήματος, που δεν συνοδεύτηκε από καμία απολύτως επιστημονική μελέτη, καταγράφηκε μεγάλη αύξηση κρουσμάτων μαθησιακών διαταραχών.Ημερομηνία : 28-10-2005
http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_1752976_28/10/2005_161700

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ
ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ» (14/08/2004)«Ο Όμηρος κάνει καλό στην... καρδιά»Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η απαγγελία της Οδύσσειαςκαι της Ιλιάδας συγχρονίζει αναπνοή και παλμούς«Ο Όμηρος κάνει καλό στην καρδιά», ισχυρίζονται Ευρωπαίοι επιστήμονες, παραπέμποντας στην αφηγηματική τεχνική του μεγάλου αρχαίου επικού και στις επιδράσεις που μπορεί να έχουν τα έργα του όχι μόνο στην νόηση αλλά και στην ομαλή λειτουργία του ανθρώπινου σώματος. Σε έρευνα που δημοσιεύει το «American Journal of Physiology» υποστηρίζεται ότι ο ξεχωριστός ρυθμός, ο λεγόμενος δακτυλικός εξάμετρος, το αρχαιότερο μέτρο ποίησης με το οποίο ο Όμηρος επέλεξε να γράψει τα έπη της «Οδύσσειας» και της «Ιλιάδας», επιδρά θετικά στον συγχρονισμό της αναπνοής και των παλμών της καρδιάς όταν κάποιος τα απαγγέλλει.Αργές ανάσεςΌπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες, με την απαγγελία στίχων υπό αυτήν την μορφή μπορούν να επιτευχθούν αργές ανάσες που βοηθούν τόσο στην καρδιακή λειτουργία όσο και στην σωστή αναπνοή. Παρακολουθώντας συστηματικά τις αντιδράσεις του οργανισμού 20 ατόμων κατά την διάρκεια απαγγελίας στίχων από την Ομηρική «Οδύσσεια», ανακάλυψαν μια εκπληκτική επίδραση στον συγχρονισμό των αναπνοών και των καρδιακών παλμών. «Είναι προφανές ότι το εξάμετρο βοηθά τον ανθρώπινο οργανισμό να βρεί τον δικό του σωστό ρυθμό», υποστηρίζουν οι ερευνητές. Θεωρείται μια ανακάλυψη ιδιαίτερα σημαντική, τόσο για την κατανόηση των μηχανισμών που βοηθούν στην λειτουργία της καρδιάς και της αναπνοής όσο και για την θεραπεία καρδιακών παθήσεων.Σωστός τονισμόςΌπως έχει αποδειχθεί, επιδρούν θετικά κυρίως στο κυκλοφορικό σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού, καθώς όταν κάποιος τα απαγγέλλει με τον σωστό τρόπο η αναπνοή του περιορίζεται σε έξι εισπνοές το λεπτό, κάτι που βοηθά την καρδιά να λειτουργεί αποτελεσματικά. Άλλες έρευνες έχουν αποδείξει ότι η απαγγελία τους μειώνει την πίεση και ευνοεί την αποτελεσματική λειτουργία των πνευμόνων. Όσο για τα Ομηρικά έπη, οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι δεν είναι ανάγκη να διαβάσει κανείς και τους 12.000 στίχους της «Οδύσσειας», αρκεί να απαγγείλει λίγες στροφές περπατώντας και ακολουθώντας τον τονισμό των συλλαβών.
Hμερομηνία : 28-10-2005
http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_1752976_28/10/2005_161700

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ε
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΙΣ ΙΝΔΙΕΣ
«Λένε ότι στην περιοχή από την οποία πέρασε ο Αλέξανδρος, ανάμεσα στους ποταμούς Ινδό και Κωφήνα, υπήρχε μία πόλη που λεγόταν Νύσα. Την είχε χτίσει ο Διόνυσος όταν εκστράτευσε εναντίον των Ινδών.» βιβλίο Ε σελ 27«Βασιλιά, οι Νυσίοι σε παρακαλούν να σεβαστείς τον Διόνυσο και να τους αφήσεις ελεύθερους και ανεξάρτητους. Όταν ο Διόνυσος υποδούλωσε τους Ινδούς και στράφηκε πίσω προς την Ελληνική θάλασσα, έχτισε, αφήνοντας εδώ τους απόμαχους στρατιώτες του που συμμετείχαν στην λατρεία του, αυτήν την πόλη για να θυμίζει την περιπλάνησή του και την νίκη του. Έτσι και εσύ ο ίδιος έχτισες την Αλεξάνδρεια στον Καύκασο και την άλλην Αλεξάνδρεια στην Αίγυπτο, καθώς μάλιστα έχεις ήδη χτίσει πολλές πόλεις και προτίθεσαι να χτίσεις κι άλλες, έχεις δείξει μεγαλύτερη δραστηριότητα από τον Διόνυσο. Ο Διόνυσος έδωσε στην πόλη μας το όνομα της τροφού του, της Νύσας, και ονόμασε ολόκληρη την περιοχή Νυσαία. Το βουνό που βρίσκεται κοντά στην πόλη, ο Διόνυσος το ονόμασε Μηρό, διότι κατά την παράδοση ο ίδιος κυοφορήθηκε στον μηρό του Δία. Από τότε η πόλη μας είναι ελεύθερη, εμείς οι ίδιοι ανεξάρτητοι και τα πολιτικά μας ήθη ήρεμα. Και σου έχω και άλλη μία απόδειξη ότι ο Διόνυσος έχτισε την πόλη μας, από όλη την Ινδία μόνο σε εμάς φυτρώνει κισσός.» (Ο κισσός ήταν το ιερό φυτό του Διονύσου) βιβλίο Ε σελ 29«Ανέβηκε στο βουνό που λεγόταν Μηρός με τους εταίρους ιππείς και το άγημα του πεζικού και το βρήκε κατάφυτο από κισσό [...] Οι Μακεδόνες αντίκρυσαν με βαθιά ευχαρίστηση τον κισσό διότι είχαν καιρό να δούνε (δεν υπάρχει στην Ινδία κισσός, όπως δεν υπάρχουν και αμπέλια).» βιβλίο Ε σελ 29«Οι Νυσσαίοι όμως δεν είναι Ινδοί. Ίσως να είναι απόγονοι των Ελλήνων εκείνων που ακολούθησαν τον Διόνυσο στην εκστρατεία του στην Ινδία και δεν μπορούσαν πια να πολεμήσουν.» Ινδική σελ 113«...το ότι οι Ινδοί πηγαίνουν στην μάχη κάτω από τον ήχο τυμπάνων και κυμβάλων, και η εσθήτα τους είναι κατάστικτη, όπως των βάκχων του Διονύσου.» Ινδική σελ 123

Εξωτερική πολιτική ενόψει Δεκεμβρίου.

2009-08-21T22:02:00.002+03:00

Στις 26 Αυγούστου φτάνει στη χώρα μας ο νέος Γραμματέας του ΝΑΤΟ, για να συζητήσει με το ΥΠΕΞ μας τα εθνικά μας θέματα (κυρίως, Αιγαίο, Κυπριακό, Θράκη) ενόψει της κρίσης της Τουρκίας τον Δεκέμβριο στην ΕΕ. Λέγεται ότι ίσως συναντηθεί και με τον Πρωθυπουργό.Σκοπός του πιστεύω θα είναι να δείξει στην Tουρκία πόσον καλός είναι μαζί της και επίσης για της εκφράσει έτσι και την ευγνωμοσύνη του που ήρε το βέτο της και δέχτηκε να γίνει ο κ. Ράμσουνσεν Γραμματέας του ΝΑΤΟ.

Στη συνέχεια αναμένεται να μας επισκεφθούν για να πιέσουν για τα ίδια θέματα, οι <<φίλοι>> μας Καρλ Μπιλντ, Μπράϊζα εκ μέρους του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, και Κύριος οίδε ποίοι άλλοι.Κατωτέρω υπενθυμίζω τι επιβάλλει η κοινή λογική να είναι η πολιτική της χώρας μας (ανεξάρτητα με το ποία ήταν στην περίπτωση του σχεδίου ΑΝΑΝ) και δεν πιστεύω κανένας Έλληνας να θεωρεί ότι είναι δυνατόν...το ΥΠΕΞ μας και η Ελληνική μας Κυβέρνηση να διαπραγματεύονται θέματα εθνικής κυριαρχίας, ανεξάρτητα αν υπογράψαμε τη Συμφωνία της Μαδρίτης, όπως μας το ζήτησε ο τέως Πρόεδρος Κλίντον, με την οποία αναγνωρίσαμε νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα της τουρκίας στο Αιγαίο (που επικαλούνται οι τούρκοι), ανεξάρτητα από τα λίγα στρέμματα γης λιγώτερα για να κοιμώμαστε ήσυχοι, ανεξάρτητα από τις παραινέσεις της τέως Προέδρου της Ελληνικής Βουλής προς τον Πρόεδρο Παπούλια κατά την ανάληψη των καθηκόντων του, ανεξάρτητα από παλαιές εισηγήσεις του τέως Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλου για Αιγαίο κτλ., ανεξάρτητα από τις κουμπαριές και τα ζεϊμπέκικα, ανεξάρτητα από το παλαιότερο mea culpa, κτλ., κτλ.

Όλοι ελπίζουμε ότι οι πολιτικοί μας θα υποστηρίξουν φανατικά την εθνική κυριαρχία και δεν θα ανεχθούν να τους πιέσουν οι ανωτέρω για παζαρέματα της και υποχωρήσεις.Συνεπώς αναμένουμε στο μέλλον ανυποχώρητα σε πιέσεις , Ραμσούσεν, Μπράϊζα, Καρλ Μπιλντ, και λοιπών:

1. Να απαιτήσουν με βέτο την διακοπή κάθε διαπράγμάτευσης με την Tουρκία, είτε για πλήρη ένταξη είτε για ειδική σχέση, εάν η τουρκία δεν αποσύρει το casus belli εναντίον της χώρας μας.

2. Το ίδιο αν δεν αποσείρει τα κατοχικά στρατεύματα της από την Κύπρο και δεν ανοίξει τα λιμάνια της και τα αεροδρόμια της, στα πλοία και τα αεροπλάνα της Κυπριακής Δημοκρατίας, σύμφωνα με το πρωτόκολλο της Άγκυρας που έχει υπογράψει και εάν δεν αποδεχθεί Ευρωπαϊκή λύση του Κυπριακού (ισχυρή κεντρική κυβέρνηση που να ελέγχει τα σύνορα της Κύπρου, ευρωπαϊκό κεκτημένο σε όλην την Κύπρο, κτλ.).

3. Δεδομένου ότι η αποδοχή του δικαίου της θάλασσας είναι υποχρέωση κάθε μέλους της Ε.Ε., να απαιτήσει την άμεση αποδοχή του από την τουρκία. Διαφορετικά με βέτο να διακόψει κάθε διαπράγμάτευση της τουρκίας με την Ε.Ε., είτε για πλήρη ένταξη, είτε για ειδική σχέση, μέχρις ότου η τουρκία αποδεχθεί το δίκαιο της θάλασσας.

4. Να απαιτήσει τη διακοπή κάθε διαπράγμάτευσης με την τουρκία για πλήρη ένταξη ή για ειδική σχέση, όσον η χώρα αυτή απειλεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, όπως αυτά καθορίζονται από τις υπάρχουσες συνθήκες.

5. Εφόσον η τουρκία δεν αποδεχθεί τα ανωτέρω θα πρέπει σε κάθε περίπτωση που δύναται, η Ελλάδα να θέτει εμπόδια στην τουρκία (βέτο για ενίσχυση της από Ε.Ε., κτλ)

6. Για όλα τα ανωτέρω η Ελλάδα να δημιουργήσει <<συμμαχίες>> εντός της Ε.Ε. και σίγουρα θα τις βρεί εφόσον δε είναι δυνατόν για πολλά μέλη της Ε.Ε. μία υπό ένταξη χώρα να απειλεί ένα μέλος της Ε.Ε.

7. Να σταματήσουν να χρησιμοποιούν όλοι πολιτικοί μας ως άλλοθι την τουλάχιστον <<ηλίθια>> εισήγηση του απερίγραπτου ΕΛΙΑΜΕΠ για απρόσκοπτη πρόοδο της ένταξης της τουρκίας στην Ε.Ε. και δημοψήφισμα μετά πολλά πολλά χρόνια λίγο πριν την ένταξη τους. Δόξα τω Θεώ η χώρα μας διαθέτει πολλούς άριστους ειδικούς πατριώτες Καθηγητές διεθνών σχέσεων καθώς και άξιους πατριώτες διπλωμάτες. Είναι ώρα να χρησιμοποιηθούν αυτοί αντι του του ΕΛΙΑΜΕΠ που οδηγησε τη χώρα σε τρομερά αδιέξοδα.

Ευριπίδης Μπίλλης

Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Πρώτη η Ελλάδα σε επενδύσεις στα Σκόπια!

2009-08-21T15:34:00.003+03:00

Δυναμική είναι η παρουσία των Ελλήνων επενδυτών στα Σκόπια. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων της Ελλάδας στα Σκόπια, η Ελλάδα βρίσκεται στην τρίτη θέση σε ότι αφορά τις επενδύσεις στην πΓΔΜ, μετά την Ολλανδία και την Ουγγαρία, αλλά ουσιαστικά είναι πρώτη με διαφορά.Η Ελλάδα την τελευταία δεκαετία, έχει παρουσία στη γειτονική χώρα μέσω 280 επιχειρήσεων και με συνολικό ύψος επενδύσεων που πλησιάζει το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας της πΓΔΜ αναφορικά με το σύνολο των εκεί Άμεσων Ξένων Επενδύσεων (ΑΞΕ), για την περίοδο 1997-2007, με βάση το αρχικό υπενδεδυμένο κεφάλαιο των επιχειρήσεων, η Ελλάδα κατατάσσεται στην τρίτη θέση με ποσοστό επί του συνόλου των ΑΞΕ, 15,2%, μετά την Ολλανδία (ποσοστό 16,9%) και την Ουγγαρία (16,6%).Δεδομένου, όμως, ότι τα επίσημα στοιχεία λαμβάνουν υπόψη μόνο το κατά την ίδρυση της εταιρείας υπενδεδυμένο κεφάλαιο, παραβλέποντας το συνολικά επενδυμένο κεφάλαιο, που αφορά σε επανεπενδύσεις, μεταβιβάσεις κεφαλαίων μέσω άλλων χωρών (όπως Ολλανδία, Λουξεμβούργο, Κύπρος κ.ά.), ιδιωτικοποιήσεις και εξαγορές, η Ελλάδα, κατά την τελευταία δεκαετία, κατέχει στην πραγματικότητα την πρώτη θέση στη χώρα, με συνολικό ύψος επενδύσεων περί τα 985 εκατ. ευρώ.Συγκεκριμένα, στην πΓΔΜ δραστηριοποιούνται περί τις 280 επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων, οι δέκα μεγαλύτερες εκ των οποίων έχουν επενδύσει περί τα 800 εκατ. ευρώ.Οι επιχειρήσεις, σε μια χώρα με υψηλά επίπεδα ανεργίας, παρέχουν απασχόληση σε περίπου 20.000 εργαζόμενους, ενώ πολλές ακόμη θέσεις εργασίας δημιουργούνται δευτερογενώς.Οι κύριοι τομείς δραστηριότητας στους οποίους συγκεντρώνονται οι ελληνικές επενδύσεις είναι οι τράπεζες (28% επί του συνόλου των ελληνικών επενδύσεων), η ενέργεια (25%), οι τηλεπικοινωνίες (17% - το ποσοστό πιθανότατα έχει μεταβληθεί έπειτα από την πώληση, το 2009, της Cosmofon στη Slovenia Telecom), η βιομηχανία (15%), το εμπόριο τροφίμων/ποτών (10%) και άλλες διάφορες επενδύσεις (5%).Σημειώνεται ότι σε απόλυτο επίπεδο το ελληνικό επενδεδυμένο κεφάλαιο στη χώρα είναι σχετικά χαμηλό σε σύγκριση με άλλες Βαλκανικές χώρες (Ρουμανία, Βουλγαρία). Αν, όμως, συγκριθεί σε αναλογία με το μέγεθος της χώρας είναι αρκετά υψηλότερο.Το 2008, οι ελληνικές επενδύσεις στην πΓΔΜ αυξήθηκαν τουλάχιστον κατά 42 εκατ. ευρώ, με βάση τα στοιχεία που χορήγησαν στο Ελληνικό Γραφείο ΟΕΥ ορισμένες από τις ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη χώρα.

Πως βλέπει ένας Τ/κ τον εποικισμό και την αλλαγή της πληθυσμιακής σύνθεσης στα κατεχόμενα.

2009-08-19T22:04:00.008+03:00

Διαβάστε στο παρακάτω κείμενο πως βλέπει τον εποικισμό της κατεχόμενης Κύπρου από Τούρκους της Ανατολίας, ένας τουρκοκύπριος. Σύμφωνα με ανεπισημες πληροφορίες οι Τ/κ αποτελούν περίπου το 40% του πληθυσμού των κατεχομένων.Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στα αγγλικά στην εφημερίδα Cyprus Mail.

Του Σερντάρ Αταΐ
«Η Αϊσιέ μπορεί να πάει διακοπές!». Αυτό ήταν το σύνθημα, για το πράσινο φώς και την έναρξη της στρατιωτικής επιχείρησης από την Τουρκία το 1974.Αναμφίβολα, για τους Τουρκοκυπρίους τότε ήταν μια επιχείρηση διάσωσης. Τα χρόνια όμως πέρασαν και έγινε ξεκάθαρο ότι η επιχείρηση δεν ήταν και τόσο αθώα. Είχε μια ευρύτερη επικάλυψη, ήταν ένα σχέδιο κατάλληλα φτιαγμένο έτσι που όλη σχεδόν η ύπαρξη των Τουρκοκυπρίων (μαζί με τα αισθήματα και τις σκέψεις τους) να κρατηθούν σε ομηρία.Τα πρώτα δύο χρόνια έγιναν εξαναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμού από την Τουρκία στη βόρεια Κύπρο. Το πρόσχημα που δόθηκε από την Τουρκική κυβέρνηση ήταν η κάλυψη των αναγκών σε εργατικό δυναμικό στην κτηνοτροφία, παρόλο που δεν υπήρχε πραγματικά μια τέτοια ανάγκη.Οι πύλες του βορρά άνοιξαν διάπλατα σε όλους από «την ηπειρωτική πατρίδα». Η γη που αρπάχθηκε από τους πρόσφυγες Ελληνοκύπριους διαμοιράστηκε δωρεάν στους έποικους μετά την άφιξη τους. Τα ονόματα των χωριών στη βόρεια Κύπρο αντικαταστήθηκαν με καινούργια ονόματα, σύμφωνα με την ονομασία των τόπων καταγωγής του πληθυσμού στην Τουρκία. Τη δεκαετία του ʼ80, είχαμε απλά άνεργους από την Τουρκία. Ήταν έτοιμοι να εργαστούν για το μισό μισθό χωρίς καμιά επίγνωση για κοινωνικά δικαιώματα. Μια μικρή οικονομία, με σπάνιες υπαλλακτικές πιθανότητες εργασίας είχε περιορισμένη δυνατότητα προσφοράς εργασίας. Τότε οι αχόρταγοι μεσαίοι και μεγάλοι επενδυτές επέλεξαν την απασχόληση των εποίκων για να μεγιστοποιήσουν το κέρδος. Οι Τουρκοκύπριοι εργαζόμενοι αποκλείονταν αυτόματα από την αγορά εργασίας. Οι νεαροί που δεν ήθελαν να ακολουθήσουν πανεπιστημιακές σπουδές, αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν. Η ίδια εισροή εργατών από την Τουρκία συνεχίστηκε και την δεκαετία του ʼ90. Κατά την περίοδο εκείνη και μετά, εκτός από την έξοδο των Τουρκοκύπριων αποφοίτων μέσης εκπαίδευσης από την χώρα, οι Κύπριοι σπουδαστές των Τουρκικών πανεπιστημίων επέλεγαν να εγκατασταθούν στις εκμοντερνισμένες πόλεις της Τουρκίας μετά την αποφοίτηση τους.Παράλληλα, οι κτηματομεσιτικές επιχειρήσεις και ο οικοδομικός τομέας επεκτάθηκαν και αυξήθηκαν ραγδαία το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ʼ90 και τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 2000. Το αποκορύφωμα έφτασε με την εισαγωγή του σχεδίου Ανάν το φθινόπωρο του 2002, προκαλώντας μια απότομη αύξηση στη ζήτηση για ειδικευμένο και ανειδίκευτο εργατικό δυναμικό. Το μεταναστευτικό ρεύμα από την νοτιοανατολική Ανατολία προς πιο ανεπτυγμένες πόλεις της Τουρκίας, τώρα στρέφονταν προς τη βόρεια Κύπρο. Για αυτούς ήταν ένα ασφαλισμένο καταφύγιο με καλές ευκαιρίες απασχόλησης και σήμαινε πολλές ελευθερίες που δεν μπορούσαν να απολαύσουν στην πατρίδα τους. Οι νέες αφίξεις στοίχησαν τις εργασίες των Τουρκοκυπρίων εργατών στον οικοδομικό τομέα οι οποίοι με τη διάνοιξη των οδοφραγμάτων, εκμεταλλεύτηκαν την ελευθερία διακίνησης και εργοδοτήθηκαν στον νότο. Στην απουσία ικανού εγχώριου εργατικού δυναμικού, οι κάτοικοι στο βορρά αναγκάστηκαν να εργοδοτούν εποίκους σε υπηρεσίες υποδεέστερες σε ποιότητα και πιο ακριβές από αυτές που ήταν συνηθισμένοι. Κάποιοι έποικοι παραπονούνται αβάσιμα ότι τους μεταχειρίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας και ότι οι Τουρκοκύπριοι τους υποβαθμίζουν. Το αντίθετο συμβαίνει αφού, η Τουρκική Πρεσβεία και ο στρατός πάντοτε υποστηρίζουν κατά προτεραιότητα τους υπηκόους τους με απευθείας επιδοτήσεις και κίνητρα. Γιʼ αυτό και η πλειοψηφία τους έχει επιδοτηθεί με ένα τρόπο που ούτε τον φανταζόταν. Φυσικά, η οικονομική βοήθεια από την Τουρκία συνέπιπτε γενικά με τις περιόδους εκλογών. Και οι παρεμβάσεις στις ψήφους των εποίκων διαμόρφωναν ανελλιπώς το πολιτικό σκηνικό. Αν θα ανοίξουμε μια δημόσια συζήτηση για υπηκοότητες δεύτερης κατηγορίας, στην πραγματικότητα οι Τουρκοκύπριοι υποκείμεθα σε διακρίσεις σε διάφορα μέτωπα:- Είμαστε αριθμητικά δραματικά λιγότεροι στη δική μας πατρίδα.- Η πολιτική μας θέληση παραμερίζεται ολοφάνερα- Τα κοινωνικά μας δικαιώματα επισκιάζονται βίαια- Η πολιτιστική μας κληρονομιά υπόκειται σε συστηματική εκμετάλλευση- Ταλαιπωρούμαστε από τη συνεχή σύγκρουση νοοτροπίας στην καθημερινή ζωή και- Είμαστε ζωντανοί μόνο από τύχη με τα πολύ ψηλά επίπεδα εγκληματικότητας που εισάγεται από την Τουρκία. Ποτέ δεν έχει διεξαχθεί έρευνα που να αναλύει τις επιπτώσεις της μετακίνησης πληθυσμού από την Τουρκία στη βόρεια Κύπρο.Μερικές εκθέσεις εκπονήθηκαν από ερασιτέχνες ή τσαρλατάνους, απλά πιθανολογούν και δεν μπορούν να δώσουν επιστημονικά στοιχεία και υγιή αξιολόγηση αυτού του βαθιά ριζωμένου προβλήματος. Μην ακούτε προκατειλημμένους και υπερόπτες ξένους απεσταλμένους που μας λένε να «μην διογκώνουμε το πρόβλημα» και μας συμβουλεύουν πώς να ενσωματώσουμε τους «μετανάστες» με τους «ντόπιους». Διερωτώμαι αν οι μεγαλειότητες τους θα μπορούσαν να συμπεριφερθούν με τέτοιο «ανθρωπιστικό» τρόπο, αν αντιμετώπιζαν ένα πληθυσμό εποίκων τρεις φορές πιο μεγάλο από το ντόπιο πληθυσμό στις χώρες τους. Το Φεβρουάριο 2007, ανακοινώθηκαν από τον Φερντί Σαπίτ Σογιέρ τα επίσημα αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού του 2006 στη βόρεια Κύπρο. Στην ομιλία του προς το κοινό, έδωσε τον αριθμό του de facto πληθυσμού ως 265.100. Δύο χρόνια αργότερα, ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, έκανε δήλωση σε μια από τις ομιλίες του λέγοντας έμμεσα ότι ο de facto πληθυσμός μας είναι γύρω στις 500.000. Ποιος έδωσε το σωστό αριθμό;Οι δρόμοι έχουν φωνή και αυτό που νιώθουμε στους δρόμους δικαιολογεί τον αριθμό που δόθηκε από τον κύριο Ταλάτ. Ωστόσο η απογραφή σε αυτό τον τόπο είναι μια λεπτή εργασία που πρέπει να αναληφθεί από εμπειρογνώμονες διεθνούς κύρους. Επομένως, καλούμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Πληθυσμού του Συμβουλίου της Ευρώπης και το Γραφείο Εκδημοκρατικοποίησης θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη, να αναλάβουν και να στείλουν μια ομάδα, για να διερευνήσει, να τεκμηριώσει και να δημοσιεύσει αξιόπιστα στοιχεία για την αλλαγή στη δημογραφική δομή και τις επιδράσεις της στο βορρά.Με την παραχώρηση του δικαιώματος ψήφου στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν, τα διαπραγματευόμενα μέρη υιοθέτησαν μια γρήγορη αλλά λανθασμένα αυθαίρετη προσέγγιση σε καταπάτηση των διεθνών συμβάσεων.Στο πλαίσιο των παγκοσμίων συμβάσεων, θα θέλαμε να ανακαλύψουμε ποιος είναι ποιος και να προσδιορίσουμε τα άτομα που δικαιούνται υπηκοότητα και δικαίωμα ψήφου. Ως ιδιοκτήτες της χώρας, έχουμε δυστυχώς ηττηθεί από τους παραθεριστές. Όμως η αξιοθαύμαστη εξέλιξη των τελευταίων 60 χρόνων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προστασίας των βασικών ελευθεριών, μου επιτρέπει να αντλώ κουράγιο για να αγωνιστώ για το δικαίωμα μας να υπάρχουμε.«Μη βία ή μη ύπαρξη», είπε ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ Τζούνιορ πριν από τέσσερεις δεκαετίες. Ως μέλος του γηγενούς πληθυσμού που βρίσκεται υπό απειλή επικείμενης εξαφάνισης, ασκώ με τον τρόπο αυτό λίγη «μη βίαιη» πίεση μέσω της ελευθερίας σκέψης για να υποστηρίξω το δικαίωμα μας να υπάρχουμε. Ελπίζω να υπάρχει κάποιος διεθνής παίκτης αρκετά ευαίσθητος για να ακούσει το μήνυμα που διαβιβάζω.

Δημιουργούν τουρκικό θύλακα στην Λεμεσό;!

2009-08-18T17:00:00.004+03:00

To παρακάτω κείμενο μας έχει αποσταλεί από το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης και εάν αληθεύει είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ.Το αναρτούμε με κάθε επιφύλαξη.

Μια γεύση από το καθεστώς της «Νέας Κύπρου»...

Στη Λεμεσό, υπάρχει η συνοικία Άγιος Αντώνιος. Η συνοικία αυτή κατοικείται από τούρκους, οι οποίοι μετά την διάνοιξη των οδοφραγμάτων και κυρίως μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Χριστόφια, αυξήθηκαν ραγδαίως. Σύμφωνα με τις προσεγγίσεις πολιτικών αναλυτών, οι οποίοι μπορούν να δουν πιο μακριά από ότι μπορεί να δει ή να φανταστεί ο κ. Χριστόφιας και τα επιτελεία του, οι τούρκοι αυτοί ετοιμάζονται για τη δημιουργία τουρκικού θύλακα, εντός των ελεύθερων περιοχών για να είναι έτοιμοι να δημιουργήσουν, κατά τον δεδομένο χρόνο, προβοκατόρικο επεισόδιο, το οποίο θα είναι η αφορμή για την επέλαση του τουρκικού στρατού στις ελεύθερες περιοχές. Αυτό το σενάριο θα τεθεί σε ενέργεια σε περίπτωση κατά την οποία δεν ευδοκιμήσει το σενάριο της βελούδινης κατάκτησης, δηλ. της κατάκτησης της ελεύθερης Κύπρου, συνεπεία της δημογραφικής αποσύνθεσης του Ελληνικού πληθυσμού.
Εκεί λοιπόν στον Άγιο Αντώνιο, δίπλα από τον μουσουλμανικό μιναρέ, διατηρεί ταβερνάκι ένας τούρκος ο οποίος διατηρεί καλές σχέσεις με Έλληνες. Στις 12 Αυγούστου, ημέρα Τετάρτη, επισκέφτηκαν τον συγκεκριμένο τούρκο, 6 συμπατριώτες μας, γνωστοί του. Σε κάποια στιγμή επέδραμαν στην ταβέρνα 15 τούρκοι, μελαψών αποχρώσεων και αγρίων διαθέσεων, οι οποίοι άρχισαν να βρίζουν τον ταβερνιάρη και να τον απειλούν, σπάζοντας ταυτόχρονα αντικείμενα που ευρίσκοντο στην ταβέρνα.
Οι συμπατριώτες μας, με ήρεμο τρόπο, ζήτησαν εξηγήσεις από τους επιτιθέμενους αλλά αυτοί αναζητούσαν αφορμή για επεισόδιο και ο πλέον άγριος από αυτούς απευθυνόμενος σε ένα από την ομάδα των συμπατριωτών μας τον κάλεσε με άγριο ύφος να μην τον «στραβοκοιτάζει» και στην συνέχεια και οι 15 τούρκοι επιτέθηκαν απρόκλητα στον συμπατριώτη μας. Οι διαθέσεις τους ήσαν άγριες και η επίθεση τους θύμιζε κάτι από την σκηνή Τάσου Ισαάκ. Οι 3 από τους 6 Έλληνες προσέτρεξαν προς υποστήριξη του φίλου τους και αναπόδραστα το επεισόδιο πήρε διαστάσεις. Η σύγκρουση υπήρξε σφοδρή και από αυτήν εξήλθαν σοβαρά τραυματισμένοι 4 τούρκοι. Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου, κάποιοι από τους τούρκους τράβηξαν μαχαίρι και επιτίθοντο με ρόπαλα, σιδερένιους λοστούς και σούβλες. Οι Έλληνες απλά υπερασπίζοντο τη ζωή τους.
Ωστόσο υπήρξε και συνέχεια. Με εμπλοκή των αστυνομικών αρχών. Ο ταβερνιάρης, ο οποίος διατηρεί καλές σχέσεις με την αστυνομία, ευθύς μετά την επέμβαση των 15 τούρκων στην ταβέρνα του, κάλεσε την αστυνομία, η οποία όμως αφίχθη στο μέρος, αφού οι τούρκοι έφαγαν το ξύλο. Η αστυνομία την επαύριον κάλεσε τους συμπατριώτες μας στον αστυνομικό σταθμό και ζήτησε εξηγήσεις. Αφού ο επί καθήκοντι υπαστυνόμος άκουσε το περιστατικό κάλεσε τους Έλληνες να δώσουν κατάθεση άφοβα, αφού, όπως τους είπε, τελούσαν σε αυτοάμυνα. Οι Έλληνες εν τη αφελεία τους κατέθεσαν. Ωστόσο προς μεγάλη τους κατάπληξη, μετά το πέρας της κατάθεσης τους ο συγκεκριμένος υπαστυνόμος τους δήλωσε ότι τελούν υπό σύλληψη. Τους έθεσε δε υπό κράτηση από η ώρα 8 την πρωία της Πέμπτης, 13 Αυγούστου μέχρι την 22 ώρα της ίδιας ημέρας και τους άφησε ελεύθερους αφού τους κατηγόρησε πρώτα. Τώρα οι συμπατριώτες μας αντιμετωπίζουν την κατηγορία της επίθεσης κα της βαριάς σωματικής βλάβης. Σημειώνεται δε ότι ο τούρκος ταβερνιάρης τώρα …«ποιεί την νήσσαν» και δηλώνει ότι δεν είδε τίποτα. Φοβάται, βλέπετε, τα αντίποινα των ομοεθνών του.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας η αστυνομία ενήργησε τοιουτοτρόπως προς καταστολή κάθε διάθεσης των Ελλήνων για αντίσταση εναντίον των τούρκων ακόμη κι όταν αυτοί δέχονται επίθεση. Όλη αυτή η σπουδή είναι ενταγμένη στο ...πνεύμα της ‘’ειρηνικής συνύπαρξης’’ μας με τους τούρκους. Αυτό το επεισόδιο καταγράφεται ως σημειολογία αυτού του οποίου μέλλει να ακολουθήσει μετά την (διά)λυση. Εάν η αστυνομία της Κυπριακής δημοκρατίας ενήργησε ως ανωτέρω μπορεί κάποιος να φανταστεί πως θα ενεργήσει η αστυνομία του υπό εκκόλαψη υβριδιακού κρατιδίου της « Νέας Κύπρου».

18 Αυγούστου 2009
Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης

Τι να φοβηθούμε;

2009-08-16T20:38:00.005+03:00

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ Γ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Είναι προφανές πού το οδηγούν οι Τούρκοι. Και εννοώ και τους Τουρκοκύπριους γιατί η φασιστική επιβολή της Τουρκίας σ' αυτούς είναι προφανής. Και να το θέλουν δεν μπορούν.Λοιπόν. Θα επιχειρήσουν, στους επόμενους γύρους, την παγίδευσή μας με δύο τρόπους και στόχους.Η επίτευξη «λύσης» που να αφήνει παράθυρα ή παράθυρο ανοικτό για τους Τούρκους, μέσα από το οποίο θα καταταστέψουν τη νέα κατάσταση που θα δημιουργηθεί ώστε η Κύπρος να καταστεί περίπου No Mans Land. Να υπάρξει διάλυση της ΚΔ και μέσα από τα γνωστά τούρκικα τερτίπια να δημιουργηθούν δύο ημιαναγνωρισμένα κρατίδια, των οποίων η αξία, η κυριαρχία και η εγκυρότης και νομιμότης θα είναι υπό διαρκή αμφισβήτηση.Σε τέτοιες άναρχες καταστάσεις επικυρίαρχοι θα είναι η Τουρκία και η Αγγλία. Η δεύτερη, μέσω ύπουλης αναβάθμισης των βρετανικών βάσεων σε κράτος, θα ασκεί ακόμη πιο αποτελεσματική επικυριαρχία γιατί δεν θα έχει Συνταγματικό Ψόγο επειδή θα υπάγεται απευθείας στο Στέμμα. Ενώ τα δύο «ψευδοκράτη», αφού θα έχουν χωριστεί σε δύο λόγω σκόπιμης δυσλειτουργίας που θα επιβάλει η Τουρκία, θα έχουν και τα δύο Συνταγματικό Ψόγο γιατί θα έπρεπε να ήταν «ενωμένα» μέσω Δ.Δ.Ο. Θα έχουμε, δηλαδή, την Τουρκία και την Αγγλία σαν δύο Γυπαετούς πάνω από το σώμα της Κύπρου, περιμένοντας ποιος θα φάει περισσότερο μετά το θάνατο.Για να παραπλανήσουν και να μας δελεάσουν οι Τουρκο-Άγγλοι, θα μας εντυπωσιάσουν με τις... «προσφορές τους». Μπορεί να υποσχεθούν τα πάντα. Πιθανόν επιστροφή πιο πολλών εδαφών, επιστροφή μεγαλύτερου αριθμού προσφύγων και πολλά άλλα απρόβλεπτα. Θα είναι, όμως, ΟΛΑ άκυρα και τίποτε δεν θα υλοποιήσουν εάν αφεθεί ΕΝΑ παράθυρο ανοικτό. Ναι, θα τα δώσουν όλα μόνο για ένα ανοικτό παράθυρο. Από το οποίο θα μπουν και θα τα ρημάξουν όλα ανενόχλητοι. Αυτό ακριβώς θα κάνουν.Εάν δεν μπορέσουν τον πρώτο στόχο, είτε γιατί ο Πρόεδρος και η Πολιτική Ηγεσία δεν θα δεχθούν ή υπάρξει απόρριψη μέσω νέου Δημοψηφίσματος του νέου σχεδίου,θα προσπαθήσουν να επιρρίψουν σ' εμάς τις ευθύνες και να μας απειλήσουν για αναβάθμιση του ψευδοκράτους. Ακόμη και με πιο σοβαρές απειλές, όπως σήμερα επιχειρούν στο Αιγαίο. Θα συμπεριφερθούν πολύ χυδαία, όπως το ξανάκαναν.Η σίγουρη και πλέον ασφαλής οδός υπό τις σημερινές περιστάσεις είναι: Ποτέ μα ποτέ να μη διαλύσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία που μας δίνει με ασφάλεια και στέγη, όπου έχουμε πού την κεφαλήν κλίναι. Μπορούμε να καταγελούμε την Τουρκία, την Αγγλία και κάθε παρανομούντα. Είμαστε στον ΟΗΕ και στην ΕΕ και μας υπολογίζουν. Τα χωρικά μας ύδατα και η ΑΟΖ κατοχυρωμένα.Εάν μας καταφέρουν και διαλύσουν την ΚΔ, θα γίνουμε διεθνές περίγελο. Θα μας κοροϊδεύουν και ούτε να διαμαρτυρηθούμε δεν θα μπορούμε. Από εμάς εξαρτάται τι θα αντιμετωπίσει η Τουρκία στο διεθνή στίβο.Η πορεία της προς την ΕΕ από εμάς εξαρτάται, αναλόγως του τι επιδιώκουμε.Ήλθε η ώρα της αλλαγής πορείας, της πορείας που θα φέρει την αληθινή λύση, δίκαιη για όλους τους Κυπρίους. Είναι η ώρα να περάσουμε στη Συνετή Επιθετική Διπλωματία. Εάν χρειαστεί, ναι, να ανακόψουμε την περαιτέρω πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ. Το Βέτο να χρησιμοποιηθεί εάν χρειαστεί. Όταν η Τουρκία έκανε την εισβολή και τις φρικαλεότητές της, ποιος απ' όλους που φοβούμαστε ότι θα μας θυμώσει ενδιαφέρθηκε; Οι Πόντιοι Πιλάτοι έχουν από πολύ καταδικαστεί. Τι να φοβηθούμε;

ΟΙ ΛΑΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ – ΔΕΝ ΠΟΛΙΤΕΥΟΝΤΑΙ.

2009-08-14T23:28:00.003+03:00

Του Φώτη Παπαφώτη-αγωνιστή της ΕΟΚΑ

Δύο είναι οι συντελεστές ενός Αγώνα: Ο Λαός και οι Πολιτικοί. Στον καθένα από αυτούς τους δύο Συντελεστές ανήκει και ένας ρόλος.

Ο ρόλος του Λαού είναι να διατυπώνει με σαφήνεια και καθαρότητα το αίτημά του. Και να απαιτεί επίμονα και αταλάντευτα από τους Πολιτικούς να αγωνίζονται με όλες τους τις δυνάμεις να επιτύχουν αυτό που θέλει ο Λαός. Και ο ρόλος των Πολιτικών είναι να πολιτεύονται με σοβαρότητα και σύνεση με στόχο να προάγουν σταδιακά και σταθερά τη δικαίωση του αιτήματος του Λαού.

Η συνεργασία αυτών των δύο ρόλων έχει αναπόδραστα ως βέβαιο αποτέλεσμα την επίτευξη του στόχου του Λαού.

Αντίθετα, η ΑΠΟΤΥΧΙΑ είναι εξασφαλισμένη αν υπάρξει αλλαγή ή έστω παρέκκλιση από το περιεχόμενο του ρόλου ενός εκάστου των δυο Συντελεστών όπως τούτο καθορίζεται πιο πάνω.

Ας φύγουμε από αυτή τη γενική θεώρηση κι ας δούμε συγκεκριμένα τη δική μας περίπτωση – το δικό μας Αγώνα για απελευθέρωση της Τουρκοκατακτημένης μικρής μας Πατρίδας, της Κύπρου μας.

Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι, δυστυχώς, ο Κυπριακός Λαός δεν αγωνίζεται αλλά πολιτεύεται. Και με αυτόν τον τρόπο έδωσε τη δυνατότητα στους Πολιτικούς να μην αγωνίζονται, με αποτέλεσμα το Εθνικό μας Πρόβλημα συνεχώς να οπισθοδρομεί, να γλιστρά προς τα κάτω, προς το βάραθρο, προς το χάος.

Πριν προχωρήσουμε σε ανάλυση αυτής της θλιβερής και πολύ επικίνδυνης κατάστασης την οποίαν ο Λαός παρασυρμένος από τους Πολιτικούς του Ηγέτες, εδημιούργησε με τη συμπεριφορά του, είναι χρήσιμον, νομίζω, να εξηγήσουμε την έννοια του «αγωνίζομαι» και την έννοια του «πολιτεύομαι».

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ σημαίνει ότι καταβάλλω έντονη και επίμονη προσπάθεια για να επιτύχω αυτό που θέλω. Παλεύω, βάζω τα δυνατά μου, μοχθώ, πασχίζω να επιτύχω το σκοπό μου. Μάχομαι ανυποχώρητος επί των επάλξεων και διεκδικώ δυναμικά τα δικαιώματά μου, το δίκαιον μου.

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ σημαίνει μένω αμετακίνητος στο σκοπό μου και πολεμώ με δόντια και με νύχια να τον επιτύχω. ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ σημαίνει δεν κάμνω ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ στο σκοπό μου. Διεκδικώ πάντοτε το ίδιο. Δεν υποχωρώ ποτέ. Δεν κάμνω ελιγμούς. Οι ελιγμοί είναι για τους Πολιτικούς που πολιτεύονται. Όχι για το Λαό που αγωνίζεται.

Για τον Λαό μας, για μας, ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟΣ είναι ο Στόχος του Αγώνα μας:- Να απαλλάξουμε το Νησί μας από το μίασμα της Κατοχής και των Εποίκων. Και ελεύθεροι πλέον, όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι της Κυπριακής Δημοκρατίας να επανέλθουν στις εστίες τους και στις περιουσίες τους από τις οποίες εκδιώχθηκαν βιαίως από την Τουρκανταρσίαν του 1964 και την Τουρκικήν Εισβολήν του 1974. Ουδέν τούτου ολιγώτερον και ουδέν τούτου περισσότερον.

ΓΙΑΤΙ ο Λαός ΟΦΕΙΛΕΙ να αγωνίζεται και όχι να πολιτεύεται;

Για τους ακόλουθους λόγους:
Πρώτον, για να διατηρείται ακέραιος ο σκοπός του Αγώνα του.
Δεύτερον, για να ενισχύει τους Πολιτικούς στην προσπάθειά τους να δικαιώσουν τον Αγώνα του Λαού. Οι Πολιτικοί διευκολύνονται από το ανένδοτον του Λαού στο να αντιμετωπίζουν τις πιέσεις των ξένων για υποχωρήσεις.
Τρίτον, αν οι Πολιτικοί είναι ανεπαρκείς (ανίκανοι) ή ενδοτικοί (έτοιμοι να πουλήσουν την πατρίδα τους για να έχουν την εύνοια των ξένων και να διατηρούνται στην εξουσία), η εμμονή του Λαού στον ΑΚΕΡΑΙΟ σκοπό, απαγορεύει σ’ αυτή την κατηγορία των Πολιτικών να προδώσουν, ή έστω, να οδηγήσουν τον Αγώνα του Λαού εις αποτυχίαν.
Τέταρτον, Για να πολιτευτεί ένας σωστά και να κάμει τους αναγκαίους ελιγμούς για να φτάσει με επιτυχία στο τέρμα του Αγώνα, ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΣ χρειάζεται να γνωρίζει ΠΟΛΛΑ πράγματα τα οποία ΜΟΝΟΝ οι Πολιτικοί μπορούν να γνωρίζουν ο δε Λαός είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να γνωρίζει. Ο Λαός π.χ., δεν μπορεί να ξέρει ούτε τις πραγματικές θέσεις των άλλων (του αντίπαλου και των άλλων χωρών), ούτε τις δυνατότητές τους, ούτε τις αδυναμίες τους, ούτε τους ειδικούς και γενικούς στόχους τους, ούτε τα εμπλεκόμενα συμφέροντα, ούτε τις πιθανές τοπικές ή διεθνείς αλλαγές και ανακατατάξεις, και, συνεπώς, ΟΥΤΕ ΤΗ ΜΕΘΟΔΟ ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ για να επιτύχουμε αυτό που επιδιώκουμε.

Για τους τέσσερις αυτούς ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟΥΣ λόγους ο Λαός ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ, ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΩΝ Ή ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΛΙΤΕΥΕΤΑΙ.

Όταν ο Λαός αγωνίζεται μόνον και δεν πολιτεύεται, οι Πολιτικοί θέλουν δεν θέλουν πολιτεύονται σωστά και με επιτυχία. Όταν ο Λαός πολιτεύεται οι Πολιτικοί στερούνται της Δύναμης του Λαού και είναι εκτεθειμένοι σε πιέσεις, πολλές φορές αφόρητες, των ξένων. Και αν οι Πολιτικοί χωρίς την κάλυψή τους από τη Δύναμη του Λαού, είναι ανεπαρκείς ή συμφεροντολόγοι, γίνονται εύκολα πιόνια των ξένων και κάμνουν ό,τι τους ζητήσουν ή τους διατάξουν.

Σήμερα το Εθνικό μας πρόβλημα βρίσκεται, εξαιτίας της, τουλάχιστον, ΑΝΕΡΜΑΤΙΣΤΗΣ πολιτικής των Πολιτικών μας, στα Τάρταρα του Άδη!… Στόχος των Συνομιλιών που γίνονται, όχι μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κατοχικής Δύναμης, αλλά μεταξύ των ΘΥΜΑΤΩΝ της Τουρκικής Εισβολής, δεν είναι η Απελευθέρωση, αλλά η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία η οποία ήταν Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΤΟΥ 74. Εάν οι Συνομιλίες επιτύχουν του στόχου τους αυτού, τότε:-

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ Η ΚΥΠΡΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΝΑ ΤΕΘΕΙ ΥΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, ΜΕ ΒΕΒΑΙΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΝ, ΟΧΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ, ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΤΩΝ ΕΠΑΡΧΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ, ύστερα από Δημοψήφισμα που θα διενεργήσει ο ΟΗΕ αιτήσει της Τουρκίας!…

Ο Λαός μας, αν θέλει να αποτρέψει τη ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΗ αυτή η εξέλιξη, ΜΠΟΡΕΙ! Έχει τη δύναμη. Και αν επιθυμεί να λυθεί σωστά το Εθνικό μας Πρόβλημα, ΟΦΕΙΛΕΙ χωρίς καθυστέρηση να σταματήσει να πολιτεύεται και να αποφασίσει οριστικά και αμετάκλητα ότι ο ρόλος του είναι ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ. Και τότε να πει στους Πολιτικούς και να αξιώσει από αυτούς να πολιτευθούν κατά τρόπον που θα ελευθερώσει το κατεχόμενο τμήμα της πατρίδας μας. Το πώς θα πολιτευθούν είναι ευθύνη των Πολιτικών. Αν δεν έχουν τη δύναμη να ελευθερώσουν τα σκλαβωμένα εδάφη μας, ο Λαός μας ένα και μόνον δικαιούται και οφείλει να τους πει: Αδειάστε μας τη Γωνιά! Και μην ανησυχείτε! Υπάρχουν άλλοι, ΑΞΙΟΙ και ΙΚΑΝΟΙ να αναλάβουν τα Ηνία του Απελευθερωτικού μας Αγώνα.
11/8/2009
Απο το http://antistasi.org

Αδιέξοδο στο Κυπριακό...

2009-08-12T04:32:00.002+03:00

Ποια είναι η πορεία του διαλόγου και ποια τα αποτελέσματά της; Κανένας πολίτης, αλλά ούτε και τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου γνωρίζουν τι συμβαίνει, τι συζητιέται και αν υπάρχουν αποτελέσματα. Γι αυτά μόνο ένας άνθρωπος στην Κύπρο γνωρίζει: ο... πρόεδρος! Φυσικά γνωρίζουν και οι κυβερνήσεις της Αγγλίας, της Αμερικής και Τουρκίας με κάθε λεπτομέρεια. Ο μόνος που παραμένει στο σκοτάδι είναι ο άμεσα ενδιαφερόμενος Κυπριακός Ελληνισμός!Αν όμως δεν πληροφορούμαστε από τον πρόεδρο τι συμβαίνει, το μαθαίνουμε από την τούρκικη πλευρά. Ο κλητήρας της Άγκυρας Ταλάτ, ζητά επιδιαιτησία και καλεί την Τουρκία να προωθήσει την ιδέα αυτή. Παραδέχεται ότι οι διαφορές μεταξύ των δύο συνομιλητών είναι χαώδεις και αδύνατο να γεφυρωθούν, μόνο η επιδιαιτησία όπως το 2004 μπορεί να τις γεφυρώσει με τις εντολές των ΗΠΑ προς τον υφιστάμενό τους Γ.Γ..
Από την άλλη ζητούν με επανειλημμένες δηλώσεις τους Αγγλία, Αμερική Τουρκία και Ταλατ όπως ολοκληρωθούν οι συνομιλίες μέχρι τον Δεκέμβρη και υπογραφεί η συμφωνία. Στόχος τους είναι να βοηθηθεί η Τουρκία να προχωρήσει με τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις χωρίς να κάνει την παραμικρή υποχώρηση στο κυπριακό και χωρίς να ικανοποιήσει τις συμφωνίες που ανέλαβε έναντι της Ε.Ε.. Η Τουρκία το θέτει ως όρο στην Ελληνική πλευρά, την κατάληξη σε συμφωνία μέχρι το Δεκέμβρη στη βάση των δικών της θέσεων περί δύο ισότιμων κρατών κι εγγυήσεις κ.α., διαφορετικά θα εξεύρει άλλους τρόπους να το επιλύσει. Ωμή, κυνική όπως πάντα στηρίζεται στη δύναμή της και τη στήριξη των συμμάχων της και περιφρονεί τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει. Ποια είναι όμως η δική μας στρατηγική τώρα που το τέρμα του δρόμου των συνομιλιών είναι ορατό; Κανένας από τους συνομιλητές δεν θέλει να τις διακόψει για να μη πέσει το βάρος πάνω του και ιδιαίτερα η δική μας πλευρά που είναι και η αδύνατη. Είναι ουτοπία να νομίζομε ότι αυτές οι συνομιλίες θα καταλήξουν σε οποιοδήποτε αποτέλεσμα.Ήδη η Τουρκία άρχισε να προετοιμάζει τον κόσμο ότι οι Ε/Κ δεν επιθυμούν λύση. Η Τουρκία επιθυμεί λύση που να βασίζεται σε δύο κράτη, δύο λαούς, δύο θρησκείες, με ισοτιμία. Δεν δέχεται την κατάργηση των επεμβατικών της δικαιωμάτων ακόμα και μετά τη λύση. Τόνισε αρκετές φορές ότι την Κύπρο την χρειάζεται για τα στρατηγικά της σχέδια για την περιοχή, που δεν έχουν σχέση με τους τ/κ ή τους ε/κ.
Ο πρόεδρος απαντά πολύ χλιαρά σ΄ αυτές τις διαστρεβλώσεις και εξακολουθεί να επαινεί τον Ταλάτ, δίδοντάς του διεθνές κύρος. Αυξάνει ακόμη τις προσδοκίες των ξένων για βέβαιη λύση, μένοντας έτσι εκτεθειμένος όταν θα υποχρεωθεί την τελευταία στιγμή να αποδεχθεί την αποτυχία των συνομιλιών. Τότε όλοι οι ξένοι θα επιπέσουν πάνω μας και θα μας επιρρίψουν ευθύνες, ενώ η Τουρκία τονίζει από τώρα την «αδιαλλαξία» της δικής μας πλευράς ως την αιτία αποτυχίας των συνομιλιών.Ας μη παρασύρεται από τις θωπείες των ξένων για το πόσο «καλός» είναι. Όσο τους εξυπηρετεί θα εξακολουθούν να τον εκθειάζουν και να τον θωπεύουν, στην αποτυχία όμως θα τον δαιμονοποιησουν και θα καταδικάσουν την Κύπρο.
Να αρχίσει αμέσως η ενημέρωση του διεθνούς παράγοντα για τα αίτια της αναμενόμενης αποτυχίας των συνομιλιών και της συμπεριφοράς της Τουρκίας. Να επιδιωχθεί η σύμπηξη νέων συμμαχιών πάνω σε κοινούς στόχους και συμφέροντα με χώρες με τις οποίες έχουμε φιλικές σχέσεις, αλλά να δημιουργήσουμε και νέες διασυνδέσεις. Για το έργο αυτό να στρατευθούν τα κόμματα και προσωπικότητες που έχουν κύρος και επαφές στο εξωτερικό, οι κυπριακές οργανώσεις εξωτερικού, οι οργανώσεις αποδήμων και η Ευρωβουλή και φυσικά όλος ο κυβερνητικός μηχανισμός και διπλωματία.Να εγκαταλείψουμε, επί τέλους, το σφικταγκάλιασμα των Άγγλο-Αμερικανών και να αντιμετωπίσουμε τα συμφέροντα της Κύπρου στα πλαίσια της Ε.Ε. και των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, όπως έπραξε και ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Η Ελλάδα είναι η κατ΄ εξοχήν χώρα που φυσιολογικά μας στηρίζει και την εγκαταλείψαμε. Με όλα τα δικά της προβλήματα, που είναι της ίδιας φύσης με τα δικά μας και πηγάζουν από την Τουρκία, είναι η μόνη χώρα με την οποία μπορούμε να έχουμε στενή συνεργασία και υποστήριξη, αν το επιδιώξουμε. Και προ πάντων να αποφύγουμε την ύπουλη Αγγλία, πηγή τού κάθε κακού που συνέβη στην Κύπρο και εξακολουθεί και τώρα να συμβαίνει.
Του Βία Λειβαδά

Αντιδράσεις σε Αθήνα και Λευκωσία από την αποκάλυψη-σοκ!

2009-08-10T15:51:00.006+03:00

Σχόλιο συντακτικής ομάδας ιστολογίου: Ναι μεν προκάλεσε αντιδράσεις σε Αθήνα και Λευκωσία η αποκάλυψη για ομαδικό τάφο, το θέμα όμως είναι κατά πόσον θα ευοδωθούν οι κινήσεις αυτές.Η Τουρκία πρέπει να καταγγελθεί επισήμως τόσο από την Κυπριακή όσο και από την Ελληνική Δημοκρατία για ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ πολέμου. Δεν πρέπει να πάνε χαμένες αυτές οι ευκαιρίες έναντι της Τουρκίας ούτε στο Κυπριακό ούτε στην αξιολόγηση της τον ερχόμενο Δεκέμβρη. Επιτέλους χρησιμοποιήστε ως κράτος τα σημαντικότατα δικαιώματα που μας δίνει η Ε.Ε.

Ακολουθεί άρθρο του in.gr

Αντιδράσεις προκάλεσε στην Αθήνα η αποκάλυψη-σοκ ομαδικού τάφου με λείψανα Ελληνοκυπρίων, οι οποίοι εκτελέστηκαν εν ψυχρώ από τις τουρκικές δυνάμεις εισβολής και κατοχής στην Κύπρο.Ο εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών Γρ.Δελαβέκουρας τόνιε ότι οι αποκαλύψεις, καθώς και οι πληροφορίες για την δολοφονία οικογένειας Ελληνοκυπρίων στη Λάπηθο, επιβεβαιώνουν τα εγκλήματα και την κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς και Ανθρωπιστικού Δικαίου κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ο ίδιος συμπλήρωσε ότι πρέπει να εφαρμοστούν πλήρως οι σχετικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που καλούν την Τουρκία να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την πλήρη διαλεύκανση όλων των περιπτώσεων αγνοουμένων κατά την τουρκική εισβολή. Ο πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα εξωτερικής πολιτικής Ανδρέας Λοβέρδος τόνισε ότι πρόκειται για μια ανατριχιαστική επιβεβαίωση όσων φοβόμασταν και βασίμως υποθέταμε πως έχουν γίνει.«Πρόκειται για μια ανατριχιαστική επιβεβαίωση της όψης του τούρκου εισβολέα στην Κύπρο το 1974. Μιας όψης την οποία η Τουρκία όχι μόνο δεν αφήνει πίσω στο παρελθόν να ξεχαστεί, αλλά πάνω στην οποία θεμελιώνει και το μέλλον της. » Με τη βοήθεια δυνάμεων που αντιστρατεύονται την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης και χρησιμοποιούν την Τουρκία ως άξονα» κατέληξε.

Αντιδράσεις και στη Λευκωσία

Στην ανάγκη να γίνουν σεβαστές οι αποφάσεις του ΕΔΑΔ αναφέρθηκε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της κυπριακής κυβέρνησης Στέφανος Στεφάνου. Ο ίδιος κάλεσε την Τουρκία να ανοίξει τα αρχεία του τουρκικού στρατού για το θέμα των αγνοουμένων.Σε δηλώσεις στο ΡΙΚ, ο κ. Στεφάνου σχολίασε τις περιπτώσεις της εν ψυχρώ εκτέλεσης των πέντε στρατιωτών, αδηλώτων αιχμαλώτων της τουρκικής εισβολής, στο Τζιάος, αλλά και της δολοφονίας των τεσσάρων μελών της οικογένειας Μέτσιου στη Λάπηθο, των οποίων τα λείψανα βρέθηκαν κατά τις έρευνες της Διερευνητικής Επιτροπής για του Αγνοουμένους και ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο DNA. Ειδικά στην περίπτωση των αιχμαλώτων πολέμου, υπογράμμισε ο Κύπριος εκπρόσωπος, υπάρχει το φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό, που αποδεικνύει ότι συνελήφθησαν. Όπως υποστήριξε, η ανεύρεση των λειψάνων τους μέσα σε πηγάδι μαρτυρεί ότι δολοφονήθηκαν.

«Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, με ό,τι αυτή συνεπάγεται»

2009-08-07T23:35:00.005+03:00

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ λίγες οι φορές που ακούσαμε τον πρόεδρο Χριστόφια να επαναλαμβάνει με στόμφο, τις πιο πάνω επιδιώξεις του στο Κυπριακό. Προκύπτει ότι η περιλάλητη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας έχει αποκτήσει διάφορες “ουρές” και “κεφαλές” κι αυτό εντάσσεται στις προσπάθειες που κάνουν οι ηγέτες για να “πουλήσουν” τη λύση (όπως είπε ο Μίλλετ). Με τον Δημήτρη Χριστόφια στο τιμόνι, οδηγηθήκαμε από την “Δ.Δ.Ο. με το σωστό περιεχόμενο” στο “συνεταιρικό κράτος Δ.Δ.Ο., με ό,τι αυτή συνεπάγεται”. Μετακινηθήκαμε δηλαδή, από μία ουτοπία, σε μια τρισχειρότερη. Κι αυτά που μας υποβάλλουν οι ξένοι, έχουν πλέον ως κύριο εκφραστή τους τον ίδιο τον πρόεδρο της απειλούμενης με διάλυση Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος με το γνωστό αφοπλιστικό ύφος, προσπαθεί να καταπνίξει τις οποιεσδήποτε ενστάσεις ή και αμυδρές ελπίδες για αλλαγή πορείας στο Κυπριακό.

Τι ακριβώς συνεπάγεται αυτή η λύση; Έχουν συνειδητοποιήσει οι απλοί πολίτες, πού οδηγούμαστε; Πώς θα επηρεαστεί η ζωή, η καθημερινότητά μας και πώς θα αντικρίζουμε το μέλλον; Θα απολαμβάνουμε τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα ή θα είμαστε “πολίτες” και “άνθρωποι”, μειωμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών; Οι ενδείξεις πάντως δεν είναι θετικές! Ήδη ο πρόεδρος δήλωσε ότι… «… η στασιμότητα κι η απραξία στο όνομα της ατόφιας λύσης και της ατόφιας ελευθερίας, οδηγεί τον τόπο μας στην τελική και ολοκληρωτική καταστροφή και στη διχοτόμηση.» Μάλιστα, καλά διαβάσατε! Ουσιαστικά ζητά από τον λαό του να μην ονειρεύεται ελευθερία και ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά πολύ λιγότερα (αυτά που επιτρέπει η ανελεύθερη λύση που ο ίδιος, χωρίς ίχνος σεβασμού προς την ετυμηγορία του λαού στο δημοψήφισμα, επιδιώκει). Από την “κολοβωμένη ελευθερία” του 1960, οδεύουμε στη “μειωμένη ελευθερία”. Προκύπτει ότι υπάρχουν από τώρα οι ενδείξεις για το… «ό,τι αυτή συνεπάγεται». Εκτός από τη “διαφώτιση” που παρέχει ο πρόεδρος με τις επαναλαμβανόμενες δηλώσεις του, υπάρχει και το “πλούσιο έργο” που έχει να επιδείξει η διακυβέρνηση Χριστόφια σε νευραλγικούς τομείς όπως είναι η παιδεία, η άμυνα και η επικοινωνία. Ξεχωρίζει η επαναλαμβανόμενη δήλωση ότι θα πρέπει να το χωνέψουμε ότι στην Ομοσπονδιακή Κύπρο δεν θα κυβερνούν οι Έλληνες (γιατί η αντιδημοκρατική λύση συνεταιρικού κράτους προνοεί ότι η μειοψηφία θα αναβαθμιστεί σε ισότιμο συνέταιρο.) Καλλιεργείται κλίμα τρομοκρατίας με συλλήψεις πολιτών, απλώς γιατί αντιτίθενται στη λύση της Ομοσπονδίας. Η κυβερνητική προσπαθεί να πείσει ότι όποιος είναι αντίθετος με την… “από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους” λύση, είναι σοβινιστής, ακραίος, υβριστής της πολιτικής του προέδρου και δεν θέλει λύση. Στόχος είναι να φοβούνται οι πολίτες να διαδηλώσουν, για να μπορεί, όπως είπαμε, να πωληθεί πιο εύκολα η λύση. Ο “Ακελικός οδοστρωτήρας” έχει πάρει ’μπρος και δεν σταματά μπροστά σε τίποτα. Όταν γίνονται αυτά τώρα, φανταστείτε τη μετά τη λύση εποχή.

Φανταστείτε…, πώς θα είναι η ζωή στην Κύπρο σε ένα συνεταιρικό κράτος Δ.Δ.Ο. με Τούρκο πρόεδρο και Τούρκους υπουργούς να συμμετέχουν στην κυβέρνηση. Φανταστείτε πώς θα εκπροσωπούν την Κύπρο στο εξωτερικό και ποια εθνικά συμφέροντα θα εξυπηρετούν. Φανταστείτε τι θα διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στα σχολεία. Φανταστείτε την οικοπεδοποίηση των στρατοπέδων της Εθνικής Φρουράς και την πώληση των όπλων για τριάκοντα αργύρια, για να γίνει η Κύπρος πιο εύκολη λεία για τους στρατηγούς της Άγκυρας. Φανταστείτε την ντροπή και την ανασφάλεια που θα νιώθουμε. Φανταστείτε, τέλος, τον “συνωστισμό” στα λιμάνια και στα αεροδρόμια, αυτών που θα φεύγουν, μη μπορώντας ν’ αντέξουν να ζουν εξευτελισμένοι, “σύγχρονοι ραγιάδες” στην πατρίδα τους. Ούτε “Κασσάνδρες” είμαστε, ούτε “καταστροφολόγοι”, ούτε “αρνητές της λύσης”. Είμαστε ρεαλιστές γιατί γνωρίζουμε, έστω και επιδερμικά, την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά και επειδή είμαστε θύματα της τουρκικής αρπακτικής πολιτικής. Μιας πολιτικής που θα διευκολύνει (αν δεν αλλάξουμε ρότα) τους φονιάδες των λαών (κατά το Α.Κ.Ε.Λ.) Αμερικάνους, στην εφαρμογή των σχεδίων τους. Γι’ αυτό και επιβάλλεται όλοι να βάλουν τη φαντασία τους να δουλέψει. Για να αντιληφθούν… τι στ’ αλήθεια συνεπάγεται η λύση συνεταιρικού κράτους Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας!

Του Πανίκου Ελευθερίου

Τεχνητή ένταση στο Αιγαίο βλέπει το ΠΑΣΟΚ.

2009-08-05T15:51:00.003+03:00

Με μεγάλη προσοχή και ανησυχία παρακολουθούν στο ΠΑΣΟΚ την κλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο. Δεν σπεύδουν ωστόσο να πάρουν θέση για τα τελευταία γεγονότα στη Ρω, αφενός μεν γιατί θέλουν να αξιολογήσουν ψύχραιμα την κατάσταση και αφετέρου δε επειδή δεν είχαν, για πολλοστή φορά όπως επισημαίνουν αρμόδια στελέχη, επίσημη ενημέρωση από την ελληνική κυβέρνηση, ώστε να διαμορφώσουν ολοκληρωμένη εικόνα.Το τελευταίο διάστημα ο κ. Γ. Παπανδρέου είχε επισημάνει με σκληρή γλώσσα την έλλειψη πολιτικής της κυβέρνησης απέναντι στην προκλητικότητα της Τουρκίας. Στο ΠΑΣΟΚ εκτιμούν ότι η Τουρκία θα δημιουργεί συνεχώς επεισόδια εν όψει της επανεξέτασης των σχέσεών της με την ΕΕ στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον προσεχή Δεκέμβριο και ότι θα προσθέτει διαρκώς ζητήματα και διεκδικήσεις ώστε να μπορεί αργότερα να διαπραγματευτεί για να τα αφαιρέσει από τον κατάλογο. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε χαρακτηρίσει «λάθος της κυβέρνησης» τη δήλωσή της ότι δεν θα προβάλει βέτο τον Δεκέμβριο- «κανένας δεν πρέπει να θεωρεί τη στάση της Ελλάδας δεδομένη » δήλωνεκαι είχε επισημάνει ότι αν δεν θέσει η Ελλάδα ένα σταθερό πλαίσιο διαπραγμάτευσης κινδυνεύει να απολέσει τμήμα των δικαιωμάτων της. Στο ΠΑΣΟΚ δεν αποκλείουν επίσης το ενδεχόμενο να υπάρξει τεχνητή ένταση στο Αιγαίο, η οποία θα αξιοποιηθεί από την κυβέρνηση ως δικαιολογία για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, για αυτό παρακολουθούν πολύ στενά τις εξελίξεις.Την περασμένη Πέμπτη, ο κ. Παπανδρέου είχε κατ΄ ιδίαν συνάντηση με τον εκπρόσωπο για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής κ. Α. Λοβέρδο στο γραφείο του, στην οποία συζήτησαν εκτενώς για το σκηνικό έντασης που στήνεται στο Αιγαίο. Στη σύσκεψη αυτή επισημάνθηκε ότι ο Σεπτέμβριος θα είναι ένας πολύ δύσκολος μήνας για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ότι η Τουρκία θα επιχειρήσει με ευρηματικούς τρόπους να ανοίξει βεντάλια ζητημάτων, καθώς έχει προστεθεί σε όλα τα υπόλοιπα και ο εκνευρισμός της από τις ελληνικές περιπολίες για τη λαθρομετανάστευση στο Αιγαίο. Αποφασίστηκε επίσης να συγκαλούνται τακτικά συσκέψεις του επιτελικού κύκλου Εξωτερικών από τα μέσα Αυγούστου και έπειτα ώστε το ΠΑΣΟΚ να θέσει τα θέματα που θεωρεί σημαντικά και να ενημερώσει εγκαίρως για τις απόψεις του την κοινή γνώμη.
Απο το http://tovima.dolnet.gr/

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΕΩΣ ΤΟΝ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ.

2009-08-03T16:26:00.001+03:00

OΙ ΝΑΤΟϊκοί σχεδιασμοί για μία ακόμα φορά βλάπτουν την Ελλάδα, αφού ο «εχθρός» προέρχεται μέσα από την ίδια τη Συμμαχία.Μπορεί ο Καραμανλής να ετοιμάζεται για ανασχηματισμό στις 25 Αυγούστου, οι Τούρκοι όμως ετοιμάζουν επεισόδια στο Αιγαίο έως τον Δεκαπενταύγουστο.
Η μελέτη αξιολόγησης της τουρκικής απειλής, που ζήτησε ο πρωθυπουργός από τα αρμόδια υπουργεία, δείχνει την κρισιμότητα της κατάστασης. Όλες οι κινήσεις της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας τον τελευταίο μήνα είναι εξαιρετικά επικίνδυνες και αποβλέπουν στην πρόκληση επεισοδίου. Δοκιμάζουν τα νεύρα και τις αντοχές της ελληνικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας σε μια στιγμή που στην Ελλάδα υπάρχει ένα κακό πολιτικό κλίμα.
Kαλοβλέπουν την υφαλοκρηπίδα στο Καστελόριζο.
Απώτερος σκοπός, να αμφισβητηθεί το δικαίωμα του Καστελόριζου να έχει υφαλοκρηπίδα και ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ. Τα δύο τελευταία χρόνια η Aγκυρα επιμένει σε έρευνες μέσα στα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στο Καστελόριζο και της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στην ίδια περιοχή. Η Τουρκία διενέργησε έρευνες και με ένα νορβηγικό σκάφος, αλλά και με δικό της σκάφος, ενώ απειλεί συνεχώς με νέες έρευνες στην ίδια περιοχή.
Για να γίνει αυτό, η Aγκυρα δοκιμάζει:
-Την πρόκληση επεισοδίου.
-Τη δημιουργία νέων Ιμίων.
-Τον εξαναγκασμό της Αθήνας να διαπραγματευθεί κυριαρχικά δικαιώματα, αν όχι κυριαρχία.
Την ίδια ώρα η Αθήνα κάνει τις στερεότυπες δηλώσεις περί παραβίασης των διεθνών κανόνων και συνθηκών. Όμως συνεχίζει το διάλογο με την Aγκυρα και σε διακρατικό επίπεδο αλλά και σε ΝΑΤΟϊκό.
Σε ΝΑΤΟϊκό επίπεδο συζητιέται η ενοποίηση του εναέριου χώρου του Αιγαίου. Υπήρξαν διήμερες συνομιλίες Αθήνας – Aγκυρας, υπό τον Αμερικανό διοικητή του στρατηγείου του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη για τη διασύνδεση των ραντάρ ΝΑΤΟϊκού ενδιαφέροντος των δύο χωρών και τη διασύνδεση των εναέριων χώρων Ελλάδας – Τουρκίας για σκοπούς της Συμμαχίας. Για το θέμα των συνομιλιών υπό τον Αμερικανό πτέραρχο, ο κ. Αντώναρος δήλωσε: «Δεν έχουν καμία σχέση αυτές οι συζητήσεις με τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο. Δεν είναι δε διμερείς, συμμετέχουν όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ». Βολική εξήγηση.
Πραγματοποιήθηκε επίσης ο 42ος γύρος των λεγόμενων διερευνητικών επαφών Ελλάδας – Τουρκίας για τα θέματα του Αιγαίου. Οι συνομιλίες κρατάνε εδώ και 7 χρόνια χωρίς κανένα αποτέλεσμα φυσικά.
Η υπουργός Εξωτερικών όμως ανέβαλε την επίσκεψή της στην Αγκυρα, όπως είναι φυσικό, μέσα σε ένα τόσο εχθρικό και πολεμικό περιβάλλον που δημιουργεί η τουρκική ηγεσία.
Την ίδια ώρα η Τουρκία αναβαθμίζει με κάθε τρόπο τις προκλήσεις με αποκορύφωμα τις υπερπτήσεις πάνω από κατοικημένα εδάφη της ελληνικής επικράτειας-μιλάμε για κανονικό πόλεμο-ακόμα και πάνω από την Ικαρία.
Οι παραβιάσεις και παραβάσεις στον ελληνικό εναέριο χώρο και στο ελληνικό FIR αυξάνονται αριθμητικά και ποιοτικά. Υπερπτήσεις πάνω από ελληνικό έδαφος, πάνω από νησιά δηλαδή, διεισδύσεις όσο πιο βαθιά γίνεται στον ελληνικό εναέριο χώρο, πτήσεις σε περιοχές που δεν πετούσαν, συνεχείς ασκήσεις στην περιοχή του Αιγαίου.
ΟΙ ΝΑΤΟϊκοί σχεδιασμοί για μία ακόμα φορά βλάπτουν την Ελλάδα, αφού ο «εχθρός» προέρχεται μέσα από την ίδια τη Συμμαχία. Στο επίπεδο του ΝΑΤΟ η ενοποίηση του εναέριου ΝΑΤΟϊκού χώρου στο Αιγαίο υπό κοινή διοίκηση- είναι ένα βήμα υπέρ των τουρκικών διεκδικήσεων.
Απο το http://vatopaidi.wordpress.com/

Ελληνοκύπριοι κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας!

2009-08-02T03:42:00.004+03:00

Στο εδώλιο του κατηγορουμένου στέλνουν την Κυπριακή Δημοκρατία επτά Ελληνοκύπριοι, με αγωγή που κατέθεσαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, καταγγέλλοντας ευνοϊκή μεταχείριση που τυγχάνουν σε βάρος τους από το Κράτος οι Τουρκοκύπριοι. Στην αγωγή τους, οι Ελληνοκύπριοι υποστηρίζουν ότι, με βάση το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και την Ευρωπαϊκή Συνθήκη που διέπει το Κοινοτικό Δίκαιο, έχουν παραβιαστεί και εξακολουθούν να παραβιάζονται από την Κυπριακή Δημοκρατία τα ατομικά τους δικαιώματα και ιδίως το δικαίωμα στην ίση μεταχείριση και το δικαίωμα ελευθερίας και προσωπικής ασφάλειας, για τους ακόλουθους πιο κάτω λόγους:

Πρώτον, από την μη υποβολή σε τεχνικό έλεγχο καταλληλότητας (MOT) των οχημάτων των Τουρκοκυπρίων που φέρουν πινακίδες της λεγόμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου»και που διέρχονται από τις κατεχόμενες προς τις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές, από τον Απρίλιο του 2003, οπόταν άνοιξαν τα οδοφράγματα, μέχρι και σήμερα.

Δεύτερον, από την απαλλαγή των Τουρκοκύπριων οδηγών, της υποχρέωσης κατοχής αδειών οδικής χρήσης ή και οδικού μεταφορέα ή και επαγγελματικών αδειών οδηγήσεως, τα οχήματα τωνοποίων φέρουν πινακίδες της λεγόμενης «ΤΔΒΚ» και που διέρχονται από τις κατεχόμενες στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές.

Τρίτον, από την απαλλαγή τους από την υποχρέωση κατοχής αδειών οδήγησης ή και άδειας κυκλοφορίας των Τουρκοκυπρίων, που κατέχουν την ιδιότητα του «πολίτη» της λεγόμενης «ΤΔΒΚ»και που διακινούνται με τα οχήματά τους, που είναι εγγεγραμμένα στη λεγόμενη «ΤΔΒΚ», στις ελεύθερες περιοχές.

Τέταρτον, για την παροχή, χωρίς την εφαρμογή οιωνδήποτε εισοδηματικών κριτηρίων, δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης ή και άλλων ιατροφαρμακευτικών ωφελημάτων, στους Τουρκοκύπριους που έχουν την ιδιότητα του «πολίτη» της λεγόμενης «ΤΔΒΚ», από τον Απρίλιο του 2003 και εντεύθεν.Οι παραπονούμενοι Ελληνοκύπριοι, στην αγωγή τους, αξιώνουν την έκδοση δικαστικού διατάγματος, με το οποίο θα απαγορεύεται στην Κυπριακή Δημοκρατία να συνεχίσει την παραβίαση των συνταγματικών ατομικών τους δικαιωμάτων, με την παροχή επιπρόσθετων δικαιωμάτων και ωφελημάτων στους Τουρκοκύπριους. Αξιώνουν, παράλληλα, γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις από τη Δημοκρατία για την παραβίαση των ατομικών τους δικαιωμάτων. Την αγωγή, καταχώρησαν εκ μέρους των παραπονουμενων Ελληνοκυπρίων, οι δικηγόροι Ξενής Ξενοφώντος και Αχιλλέας Αιμιλιανίδης.

ΚΥΠΕ

Η έννοια και το ανεφάρμοστο της Διζωνικής Ομοσπονδίας.

2009-07-31T16:55:00.005+03:00

Απο το http://web.mac.com/
Πριν μπω στο θέμα της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας πιστεύω ότι πρέπει να πω λίγα λόγια για την έννοια του ομοσπονδιακού κράτους. Ομοσπονδιακό κράτος είναι το κράτος που σε αντίθεση με το ενιαίο αποτελείται από περιοχές που έχουν καθορισμένη αυτονομία την οποία εφαρμόζει η κάθε μια με δικά της όργανα (εκτελεστικά, νομοθετικά και δικαστικά) ενώ παράλληλα υπάρχει μια κεντρική κυβέρνηση (ομοσπονδιακή) η οποία έχει αρμοδιότητες που ασκούνται απ’ ευθείας σε ολόκληρο το ομοσπονδιακό κράτος, δηλαδή σε όλες τις περιοχές, με άλλα δικά της (ομοσπονδιακά) όργανα (εκτελεστικά κλπ). Συνεπώς ο λαός των σχετικά αυτόνομων περιοχών υπάγεται απ’ ευθείας σε δυο εξουσίες εκείνη της κεντρικής κυβέρνησης και εκείνη της περιοχής όπου κατοικεί. Οι εξουσίες αυτές κατά κανόνα δεν συγκρούονται. Τα περισσότερα κράτη είναι ενιαία π.χ. Γαλλία, Σουηδία, Ελλάς κ.α. Παραδείγματα ομοσπονδιακών κρατών είναι οι Η.Π.Α., Καναδάς, Αυστραλία, Ελβετία.
Ο κλασσικός τρόπος δημιουργίας του ομοσπονδιακού κράτους είναι δια της συνένωσης δυο ή περισσότερων κρατών υπό μια κοινή εξουσία ανεξάρτητη των εξουσιών κάθε κράτους τα οποία το απαρτίζουν (πχ ΗΠΑ, Ελβετία). Υπάρχει όμως και η περίπτωση δημιουργίας ομοσπονδιακού κράτους δια της αποσύνθεσης ήδη υφισταμένου ενιαίου κράτους (π.χ. Ρωσσία, Βραζιλία). Το ομοσπονδιακό κράτος είναι πολύπλοκο και πολυδάπανο λόγω των πολλών κρατικών οργάνων και διαδικασιών που απαιτούνται για την λειτουργία του. Βασικές προϋποθέσεις σε κάθε ομοσπονδιακό κράτος είναι η ενότητα του μέσoν του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ολόκληρη την επικράτεια του(δικαίωμα εγκατάστασης ιδιοκτησίας, πολιτικά δικαιώματα κλπ), του κοινού νομίσματος, των κοινών βασικών αρχών δικαίου και της απαγόρευση φυλετικών διακρίσεων. Στα ομοσπονδιακά κράτη δεν νοείται να διαχωρίζονται οι περιοχές που συνθέτουν το κράτος ή τα ανθρώπινα δικαιώματα με βάση φυλετικά κριτήρια ή, στην περίπτωση των ατομικών δικαιωμάτων, ανάλογα με την περιοχή που τυγχάνει να εισέρχεται ένας υπήκοος του κράτους
Ο διαχωρισμός ενός ομοσπονδιακού κράτους σε περιφέρειες βασιζόμενες σε φυλετικά κριτήρια συνεπάγεται
α) την παραβίαση της απαγόρευσης φυλετικών διακρίσεων σύμφωνα με τους κανόνες του αναγκαστικού διεθνούς δικαίου που επιφέρει σύμφωνα με τη συνθήκη της Βιέννης 1980 ακυρότητα οποιασδήποτε διεθνούς συμφωνίας που προβλέπει τέτοια παραβίαση και
β) τη δημιουργία πόλωσης μεταξύ των περιφερειών που απαρτίζουν το κράτος και τη δημιουργία κινδύνου αντιπαλότητας και προώθησης θεμάτων σε κάθε περιφέρεια πάνω σε εθνικιστικά κριτήρια μάλλον παρά κριτήρια που εξυπηρετούν το κράτος σαν σύνολο με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διαχωριστικές παρά ενοποιητικές τάσεις, οι οποίες να διασπούν και ακόμη να ανεξαρτητοποιούν τις περιφέρειες. Αυτά τα αρνητικά στοιχεία εντείνονται αν οι περιφέρειες είναι δυο όπως συνέβη με τη Τσεχοσλοβακία, η οποία τελικά χωρίστηκε σε δυο ανεξάρτητα κράτη έστω και αν δεν υπήρχαν τα επιπρόσθετα προβλήματα αναγκαστικού φυλετικού διαχωρισμού και αποκλεισμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε οποιαδήποτε περιοχή.
Εξάλλου η σύνθεση ενός ομόσπονδου κράτους με δυο μόνο ισότιμες περιοχές αποτελεί από μόνο του πρόβλημα λόγω της δυνατότητας κάθε περιφέρειας, ανεξάρτητα αν ο πληθυσμός της αποτελεί μειοψηφία στο σύνολο του κράτος, να μπλοκάρει από μόνη της τις αποφάσεις της κεντρικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
Στην Κύπρο το προτεινόμενο ομοσπονδιακό κράτος θα απαρτίζεται (όπως ο όρος διζωνική εξυπακούει) από δυο μόνο περιφέρειες και θα κυβερνώνται από τις δυο κοινότητες Ε/κ και Τ/κ αντιστοίχως. Τέτοιο πολιτειακό κατασκεύασμα δεν υπήρξε ούτε αναμένεται να υπάρξει άλλο ποτέ σε όλο τον κόσμο. Για να επιτευχθεί δε αυτό απαιτείται
α) δημιουργία περιοχών βάσει κοινοτικών διακρίσεων και
β) αποκλεισμός των πολιτικών δικαιωμάτων κάθε κοινότητας στην περιοχή που θα διοικείται από την άλλη κοινότητα. Βέβαια οι Τούρκοι ζητούν επιπρόσθετα να αποκλεισθούν τα δικαιώματα εγκατάστασης, και περιουσίας σε κάθε περιοχή σε σχέση με την κοινότητα της άλλης περιοχής. Και τούτο διότι για την εξασφάλιση της δικοινοτικής μορφής της λύσης που θα συνεπάγεται διοίκηση της μιας από τις δυο περιοχές από τους Τ/Κ επιδιώκεται η πλειοψηφία των κατοίκων και της ακίνητης ιδιοκτησίας να είναι Τ/Κ πάνω σε μόνιμη βάση. Ουσιαστικά οι Τούρκοι επιδιώκουν ένα εθνικό ξεκαθάρισμα στην περιοχή που θα διοικούν για να διαιωνίσουν την τουρκοποίηση της περιοχής αυτής ως πρόδρομο ανεξαρτητοποίησής τους ως κρατικής οντότητας για να μην πω και τουρκοποίηση της υπόλοιπης Κύπρου. Αυτό επιδιώκουν με μια δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία στο στάδιο αυτό.
Με τα δεδομένα λοιπόν της Κύπρου η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία θα πάσχει από τα εξής σοβαρά προβλήματα:
θα διαχωρίζεται το κράτος σε δυο περιοχές Ε/Κ και Τ/Κ που η κοινοτική διακυβέρνησή τους θα καταστήσει την Τ/Κ περιφέρεια ουσιαστικά ανεξέλεγκτη. Και τούτο λόγω
α) της διαχρονικής πολιτικής της Τουρκίας για ανεξαρτησία της Τ/Κ περιοχής,
β) της άρνησης της Τ/Κ πλευράς να υπαχθεί σε μια κεντρική κυβέρνηση με ευρείες εξουσίες σε ολόκληρο το ομοσπονδιακό κράτος και γ) την απαίτηση της Τουρκικής πλευράς για λήψη των αποφάσεων της κεντρικής κυβέρνησης σε σχέση με όλα τα θέματα με τη σύμφωνη γνώμη της Τ/Κ περιφέρειας.
Συνέπεια αυτή της κατάστασης είναι ότι
α) οι έποικοι θα πολλαπλασιάζονται και νόμιμα και απεριόριστα λόγω του ελέγχου των βορείων συνόρων της Κύπρου από μία ανεξέλεγκτη Τ/Κ διοίκηση υποταγμένη στην Τουρκία,
β) οι Ε/Κ θα στερούνται βασικών δικαιωμάτων στην Τ/Κ περιφέρεια και γ) θα καταλήξουμε σε νομιμοποίηση ουσιαστικής διχοτόμησης που θα οδηγήσει τελικά σε ένα ανεξάρτητο Τ/Κ κράτος που πολύ ευκολότερα παρά τώρα θα τύχει διεθνούς αναγνώρισης.
Το σχέδιο Ανάν που διευκόλυνε τα Τουρκικά σχέδια και διέλυε την Κυπριακή Δημοκρατία συντάχθηκε από την ομάδα των συνεργατών του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Στην ομάδα αυτή πρωταρχικό ρόλο διαδραμάτισε ως νομικός σύμβουλος για το σχέδιο ο Ελβετός Didier Pfirter. Σε ένα άρθρο που δημοσίευσε το 2007 προ τιμή του φίλου του επίσης Ελβετού Προέδρου, τότε, του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Κου Wildhaber παραδόξως, καταδικάζει το γεωγραφικό διαχωρισμό ξεχωριστών εθνικών ομάδων λέγοντας τα εξής:
«Από πλευράς ανθρωπίνων δικαιωμάτων ο γεωγραφικός διαχωρισμός δυο ξεχωριστών εθνικών ομάδων είναι εξαιρετικά προβληματικό εγχείρημα που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς επέμβαση με πολύ οδυνηρούς και δραστικούς τρόπους με τις ζωές και τα ανθρώπινα δικαιώματα του επηρεαζόμενου λαού. Οποτεδήποτε αυτό συνέβηκε οι ζωές των θυμάτων κατεστράφησαν σε ουσιαστικό βαθμό και μόνο τα παιδιά τους ή άλλοι απόγονοι τους μπόρεσαν λίγο πολύ να αναπτύξουν ρίζες κάπου αλλού. Κάτω από ομαλές συνθήκες φαίνεται κυριολεκτικά αδύνατο να βρεθεί ένα νόμιμο δημόσιο συμφέρον που θα ήταν αρκετά ισχυρό για να δικαιολογήσει μια τέτοια δραστική επέμβαση στα ανθρώπινα δικαιώματα.»
Βεβαια στη συνέχεια ο κ. Pfirter προσπαθεί να δικαιολογήσει το ρόλο του στο σχέδιο Ανάν που κατέληξε στην υιοθέτηση ενός τέτοιου γεωγραφικού φυλετικού διαχωρισμού και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων λέγοντας ότι βρήκε την κατάσταση στην Κύπρο με προϋπάρχοντα γεωγραφικό διαχωρισμό των δυο κοινοτήτων που ήταν αποτέλεσμα βίας και παραβίαζε ήδη τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και γι’ αυτό προσπάθησε όσο ήταν δυνατό να συμβιβάσει μέσα στο σχέδιο τα ασυμβίβαστα.
Υπενθυμίζω πάλιν εδώ την κατάρρευση της διζωνικής ομοσπονδίας της Τσεχοσλοβακίας που ήταν διαμελισμένη σε δυο περιφέρειες που κατοικούντο από Τσέχους και Σλοβάκους αντιστοίχως. Η κατάρρευση επήλθε μόλις έφυγε το κομμουνιστικό σύστημα που επιβαλλόταν από τη Σοβιετική Ένωση δια της βίας και επενεργούσε σαν ενοποιητικό στοιχείο. Σημειώνω εδώ ότι μετά την απελευθέρωση της από το κομμουνιστικό καθεστώς και παρόλο που τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως της ελεύθερης εγκατάστασης, ιδιοκτησίας και πολιτικών δικαιωμάτων ήταν κατοχυρωμένα βάσει τη Ευρωπαϊκής σύμβασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων την οποία η Τσεχοσλοβακία επικύρωσε, η κατάρρευση του ομόσπονδου κράτους δεν αποφεύχθηκε. Και τούτο οφειλόταν απλώς στη διπεριφερειακή φύση του κράτους και στο γεωγραφικό de facto διαχωρισμό των δυο εθνικών ομάδων. De facto γεωγραφικός διαχωρισμός εθνικών ομάδων υπάρχει και στο Βέλγιο που γιαυτό και μόνο τον λόγο κινδυνεύει να διαλυθεί. Η χώρα αυτή είναι μεν ομόσπονδο κράτος άλλα παρά την εκ των πραγμάτων διαίρεση σε περιφέρειες που κατοικούνται από διαφορετικές εθνικές κοινότητες το Σύνταγμα διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα χωρίς φυλετικές διακρίσεις όπως ορισμένοι στην Κύπρο εκ του πονηρού διατείνονται. Στο Βέλγιο υπάρχει ελευθερία εγκατάστασης και ιδιοκτησίας όλων των Βέλγων σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας.
Χρήσιμη είναι και η αναφορά στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το πρόβλημα είναι γνωστό. Υποτίθεται ότι δόθηκε λύση σ’ αυτό με τη συμφωνία Dayton στις Η.Π.Α. Η λύση στηριζόταν και προέβλεπε διαχωρισμό και ξεχωριστά δικαιώματα των τριών εθνικών ομάδων του πληθυσμού δηλ. των Σέρβων, των Βοσνίων και των Κροατών. Κατοχύρωνε συνεταιρική και εκ περιτροπής διακυβέρνηση της χώρας με βάση εθνικιστικά και φυλετικά κριτήρια. Μέχρι σήμερα η λύση αυτή δεν λειτουργεί. Διατηρείται επιφανειακά και τυπικά λόγω της παραμονής των ευρωπαϊκών στρατευμάτων που βρίσκονται εκεί για την υλοποίηση της λύσης. Η ένταση υπάρχει, η δυσλειτουργία συνεχίζεται και μόλις φύγουν τα στρατεύματα αναμένεται ότι το όλο πολιτειακό κατασκεύασμα θα καταρρεύσει. Εδώ αξίζει να αναφέρουμε τι έγραψε η νομικός σύμβουλος Gro Nystuen που έλαβε μέρος στις σχετικές διαπραγματεύσεις στο Dayton για την εν λόγω λύση. Επαναλαμβάνω επί λέξει το σχετικό κείμενο της με δική μου μετάφραση από τα αγγλικά.
«Στις διαπραγματεύσεις αναφορικά με τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, οι υπεύθυνοι-μεσολαβητές είχαν την τάση να θεωρούν τις προοπτικές κατάληξης σε μια πολιτική διευθέτηση, τόσο σημαντικές που μια ενδελεχής νομική ανάλυση των πτυχών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στα Συντάγματα της χώρας αυτής δεν διεξάχθηκε. Κατά το χρόνο των διαπραγματεύσεων, ειδικότερα λόγω της αποτυχίας της διευθέτησης 18 μήνες προηγουμένως, θεωρήθηκε ως πολύ επικίνδυνο να εγερθούν ανησυχίες σχετικά με την εθνικιστική διάκριση που θα συμπεριλαμβανόταν στο συνταγματικό σύστημα. Υπήρχε ο φόβος ότι αυτό από μόνο του θα μπορούσε να καταστρέψει τις προοπτικές για μια συμφωνία. Βλέποντας όμως πίσω και σαν ένα μάθημα που πήραμε φαίνεται ξεκάθαρα ότι θα ήταν καλύτερη λύση να ακολουθήσουμε τις παραμέτρους του διεθνούς δικαίου κάνοντας την εθνικιστική ισορροπία του συστήματος προσωρινή. Αυτό θα επέτρεπε μια πολιτική εξέλιξη στη Βοσνία που τελικά θα μπορούσε να κατευθυνθεί προς μια πολιτική ενοποίηση παρά όπως αποδείχθηκε ένα τσιμέντωμα της αρχικής πολιτικής της διάσπασης και αποσύνθεσης.»
Και συνεχίζει η εν λόγω νομικός:
«Η απροθυμία να εξεταστούν αυτά τα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε σχέση με την συμφωνία ειρήνης του Dayton είχε σαν αποτέλεσμα ένα νομικό πλαίσιο που είναι ασυμβίβαστο με το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και που πράγματι κατακρίθηκε γι’ αυτό το λόγο. Αλλά ακόμη πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι είχε σαν αποτέλεσμα ένα πλαίσιο που εμποδίζει μια πολιτική εξέλιξη προς τη κατεύθυνση ενός γνήσιου πολυεθνικού συστήματος, το συνταγματικό σύστημα διασφαλίζει ότι η προσήλωση στην εθνικότητα θα παραμείνει ουσιαστικό στοιχείο για κάθε πρόσωπο και για κάθε πολιτικό κόμμα στη Βοσνία στο προβλεπτό μέλλον. Η προσήλωση στην εθνικότητα θα είναι η κινητήριος δύναμη πίσω από τα πολιτικά επιχειρήματα για σχεδόν κάθε πολιτικό θέμα. Η συνεχής διάσπαση θα επικρατεί»
»Το συμπέρασμα αυτού του βιβλίου» καταλήγει η εν λόγω συγγραφεύς «είναι συνεπώς ότι είναι καλύτερα να τυγχάνουν χειρισμού τα ενδεχόμενα προβλήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διαπραγματεύσεις για την ειρήνη μάλλον παρά να αγνοούνται. Έστω και αν ακόμη είναι δελεαστικό βραχυπρόθεσμα να παραγνωρίζονται ενδεχόμενα επίμαχα ζητήματα σχετιζόμενα με ανθρώπινα δικαιώματα, υπάρχει μεγαλύτερη ελπίδα επίτευξης πλήρους εφαρμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μακροπρόθεσμα αν τα θέματα αυτά τυγχάνουν χειρισμού με ανοικτό και συστηματικό τρόπο. Επίσης είναι προτιμότερο να καταλήγεις σε συμφωνίες που περιέχουν προσωρινές επεμβάσεις σε ανθρώπινα δικαιώματα μάλλον παρά να συμφωνείς σε διευθετήσεις στις οποίες αυτά τα θέματα δεν έτυχαν προσοχής και συνεπώς συνιστούν μόνιμες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως έγινε με τη συμφωνία Dayton».
Είναι για αυτό που πρέπει να προτάξουμε επιτέλους τις αρχές της Ε.Ε. όπου ανήκει και η Κύπρος δηλαδή την ελευθερία, τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου προς όφελος όλων των κατοίκων της Κύπρου. Μόνο με βάση τις αρχές αυτές μπορεί να υπάρξει ένα ενωμένο κυπριακό κράτος όπου όλοι οι κάτοικοι θα απολαμβάνουν τα ίδια ανθρώπινα δικαιώματα ανεξάρτητα με την περιοχή που εισέρχονται και ανεξάρτητα από την εθνική τους καταγωγή. Αν οι αρχές αυτές θα υιοθετηθούν θα έχουν σαν αποτέλεσμα να φέρουν μαζί όλες τις εθνικές κοινότητες για να συνεργαστούν για το κοινό συμφέρον της Κύπρου αντί να ανταγωνίζεται η μια την άλλη και να κατευθύνονται από εθνικά ελατήρια ή φιλοδοξίες. Αυτό είναι που ισχύει σε όλα τα δημοκρατικά κράτη. Επίσης μόνο με βάση τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ανάφερα θα αποφευχθεί ο πολλαπλασιασμός των εποίκων και η διχοτόμηση πάνω σε νόμιμη μόνιμη βάση.
Βέβαια υπάρχει και το επιχείρημα: είναι τώρα πια δυνατόν να αλλάξει η πολιτική μας ηγεσία κατεύθυνση και να ζητά την εφαρμογή των εν λόγω αρχών; Eίναι γεγονός ότι το δικοινοτικό ομόσπονδο κράτος με γεωγραφικό διαχωρισμό έγινε αποδεκτό για πρώτη φορά στις 12 Φεβρουαρίου 1977 από τον τότε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο σε μια συμφωνία του με τον Τ/Κ Ραούφ Ντενκτάς και έκτοτε μέχρι σήμερα επαναλαμβάνεται η αποδοχή της συμφωνίας αυτής από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας παρά το γεγονός ότι μεσολάβησαν τέτοια γεγονότα που άλλαζαν τις προϋποθέσεις της συμφωνίας και επέβαλλαν ριζική αλλαγή της πολιτικής μας.
Τα γεγονότα αυτά ήσαν βασικά τα εξής:
(α) η ανακήρυξη του ψευδο-κράτους το 1983 από τους Τ/Κ,
(β) η έναρξη ισχύος της συνθήκης της Βιέννης του 1980 που προβλέπει για την ακυρότητα διεθνών συμφωνιών που είναι αντίθετες με κανόνες του αναγκαστικού δικαίου όπως εκείνους που είναι ασυμβίβαστοι με τη λύση για την οποία μιλούμε,
(γ) η καταδίκη της Τουρκίας από το ΕΔΑΔ για συνεχείς και μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων,
(δ) οι προτάσεις των Τ/Κ στις δικοινοτικές συνομιλίες που απομακρύνονταν από την παραδοσιακή έννοια του ομόσπονδου κράτους και στήριζαν μάλλον περισσότερο την έννοια της συνομοσπονδίας, τη συνεργασία δηλαδή δυο ανεξαρτήτων κρατών,
(ε) η απόρριψη του σχεδίου Ανάν, ο πυρήνας του οποίου ήταν η έννοια της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας και
(στ) φυσικά η ένταξη μας στην Ε.Ε., η οποία προϋποθέτει και απαιτεί το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που περιλαμβάνουν και την απαγόρευση φυλετικών διακρίσεων. Παράλληλα όμως η λύση της δικοινοτικής ομόσπονδης κυπριακής πολιτείας υιοθετήθηκε, λόγω και της δικής μας πολιτικής στο θέμα αυτό, σε ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και άλλων διεθνών οργανισμών. Δυστυχώς αντί οι πολιτικές μας ηγεσίες να αναπροσαρμόζουν τις επιδιώξεις τους σύμφωνα με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις άλλες αρχές του διεθνούς δικαίου επέμεναν στη λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομόσπονδίας. Παρά την παραχώρηση μάλιστα αυτή οι Τούρκοι για 34 ολόκληρα χρόνια επεδίωκαν ακόμα χειρότερη λύση για την Κύπρο, μια λύση που θα εξυπηρετούσε αποκλειστικά τα συμφέροντα της Τουρκίας.
Έστω και τώρα όμως πιστεύω ότι μεταξύ νομιμοποίησης της διχοτόμησης που όπως εξήγησα προηγουμένως θα επέλθει οπωσδήποτε με την παρούσα πολιτική και της επίκλησης των αρχών της Ε.Ε. δεν βλέπω γιατί οι ξένοι και τα μέλη της Ε.Ε. να μπορούν λογικά να αντιτάξουν την πρώτη πορεία αντί της δεύτερης. Έχω τη γνώμη ότι θα προτιμούσαν να μη δεχτούν ένα κράτος διαμελισμένο βάσει φυλετικών διακρίσεων στους κόλπους τους και μου είναι δύσκολο να φανταστώ ότι η απάντηση τους θα είναι «ξεχάστε τις αρχές που θεμελιώνουν το οικοδόμημα της οικογένειας των κρατών που ανήκετε και προτιμήστε τη διάσπαση της χώρας σας με βάση το φυλετικό διαχωρισμό» Αυτό βέβαια προϋποθέτει και μια από μέρους μας αλλαγή πολιτικής, μια αγωνιστική στρατηγική και πολλές θυσίες.
Οι Τούρκοι θα το δεχτούν; Οι Τούρκοι δέχονται μόνο διαμελιστικά σχέδια. Δεν δέχονται ούτε κράτος ενοποιημένο με βάση αρχές ούτε καν τις αρχές της Ε.Ε. Συνεπώς επειδή οι θέσεις τους είναι αδιάλλακτες και καταστρεπτικές για την πατρίδα μας έχουμε τουλάχιστον υποχρέωση να υπερασπίσουμε τον κυπριακό λαό με ασπίδα τις αρχές της Ε.Ε. Και να προσπαθήσουμε να πείσουμε τους ξένους για την ορθότητα των επιδιώξεων μας αφού τους ενημερώσουμε για τις απαράδεκτες θέσεις των Τούρκων.
Η συνεχής δε αρνητική Τουρκική στάση σε σχέση μάλιστα με από μέρους μας παραχωρήσεις πέρα ακόμη και από τις αρχές που ανάφερα, που συνεχίζει μέχρι σήμερα δίνει την ευκαιρία στην πολιτική μας ηγεσία να εκθέσει την Τουρκία ως κατέχουσα μια ευρωπαϊκή χώρα για 34 χρόνια ως παραβιάζουσα τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο και ως επιδιώκουσα μια λύση που να διχοτομεί την Κύπρο δίνοντας έτσι σε μας το δικαίωμα να επανέλθουμε στη διεκδίκηση αρχών και αξιών πάνω στις οποίες να στηρίζεται η λύση του προβλήματος μας.

Του Λουκή Γ. Λουκαΐδη, Δικηγόρου, τ. δικαστή του ΕΔΑΔ

Ώς εδώ με την Άγκυρα!

2009-07-31T16:40:00.004+03:00

Απο το http://web.mac.com/
Άκρως ανησυχητικά εξελίσσεται η κατάσταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Οι εναέριες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο έχουν προσλάβει ακόμη πιο επιθετικό περιεχόμενο, καθώς οι Τούρκοι πιλότοι προβαίνουν πλέον και σε εικονικούς... βομβαρδισμούς (!) ακριτικών ελληνικών νησιών, όπως το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι. Την ώρα που σε μόλις πέντε μήνες θα κριθεί η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας προς την ΕΕ, στη βάση πρωτίστως του αν άνοιξε ή όχι τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της σε πλοία και αεροπλάνα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο γνωστός και ακραία φιλότουρκος Καρλ Μπιλντ, υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας που προεδρεύει αυτό το εξάμηνο στους «27», δικαιολογεί την τουρκική κατοχή της μισής Κύπρου ως νόμιμη συνέπεια του πραξικοπήματος της χούντας των συνταγματαρχών κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, δίνοντάς μας έτσι πρόγευση της στάσης που θα τηρήσει η προεδρία της ΕΕ τον Δεκέμβριο.
Η κυβέρνηση του πρωθυπουργικού «κουμπάρου» Ερντογάν ετοιμάζεται να βγάλει τουρκικό σκάφος για έρευνες και πετρέλαιο σε ελληνική υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, και μάλιστα σε περιοχή που αν όντως λάβουν χώρα αυτές οι έρευνες, καταργούνται ντε φάκτο τα δικαιώματα του Καστελόριζου, με δραματικές συνέπειες. Όσοι έχουν την ηλικία ώστε να θυμούνται έστω και αμυδρά τις ανάλογες κρίσεις με το «Χόρα» το 1976 και με το «Σισμίκ» το 1987, που έφεραν Ελλάδα και Τουρκία στο χείλος του πολέμου, αισθάνονται πολύ ανήσυχοι όταν συνειδητοποιούν ότι ενδέχεται να βρισκόμαστε στις παραμονές επανάληψης ανάλογου γεγονότος.

Μόλις προχθές το «Έθνος της Κυριακής» δημοσίευσε ένα άκρως διαφωτιστικό άρθρο του καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας Θεόδωρου Καρυώτη [ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΕΔΩ], μέλους της ελληνικής αντιπροσωπίας στη διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο παρουσιάζει πολύ αποκαλυπτικά την έκταση του διπλωματικού Βατερλό που απειλεί τη χώρα μας, στο κρισιμότατο ζήτημα της οριοθέτησης της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με εκείνην της Κύπρου αλλά και της Αιγύπτου. Το άρθρο αυτό αναδεικνύει την κορυφαία σημασία του Καστελόριζου και της αναγνώρισης των πλήρων δικαιωμάτων του, καθώς αν αυτά περικοπούν (όπως απειλείται να συμβεί λόγω απελπιστικής ανεπάρκειας ελληνικών χειρισμών και απαράδεκτης στάσης του Καΐρου), θα βρεθούν να έχουν θαλάσσια σύνορα η Τουρκία με την... Αίγυπτο! Μια τέτοια εξέλιξη θα συνιστούσε δραματικά αρνητικό γεγονός τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Κύπρο.
Δυστυχώς, σαν να μην ήταν αρκετές οι αλλεπάλληλες δυσάρεστες εξελίξεις, το χειρότερο είναι πως κανένας σοβαρός πολιτικός παράγοντας στην Ελλάδα δεν ασχολείται σοβαρά με τα θέματα αυτά.
Ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ασχολείται πάνω απ' όλα με το πώς θα παρατείνει την επιβίωση της παραπαίουσας κυβέρνησής του επί μερικούς μήνες ή και εβδομάδες. Ούτε που έχει μυαλό να σκεφθεί τι σημαίνουν όλα αυτά στο πλαίσιο της πολιτικής Ομπάμα, περί αναβάθμισης του ρόλου της Τουρκίας ή πώς θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες, αξιοποιώντας τη σθεναρή αντίσταση των ηγετών της Γερμανίας και της Γαλλίας στην προοπτική ένταξης της Άγκυρας στην ΕΕ.
Υπό το πρίσμα αυτό, ούτε που ασχολείται φυσικά με το ζήτημα αιχμής, τη ριζική αναθεώρηση της αναχρονιστικής και εκτός τόπου και χρόνου φανατικής υποστήριξης που προσφέρουν ο ίδιος και η κυβέρνησή του στην άνευ όρων ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, η οποία πλέον έχει καταστεί συν τοις άλλοις και γραφική, σε βαθμό που προκαλεί την οργή αλλά και τη θυμηδία των Ευρωπαίων ηγετών.
Όσο για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Γιώργος Παπανδρέου υποτάσσει τα πάντα στην προκήρυξη όσο το δυνατόν πιο γρήγορα πρόωρων εκλογών, για να απολαύσει τη νομή της εξουσίας. Αποτέλεσμα αυτής της γραμμής είναι να καταγγέλλει με τους ίδιους τόνους ως ανίκανη την κυβέρνηση Καραμανλή είτε πρόκειται για το Βατοπέδι είτε για τα Ελληνοτουρκικά ή για τη... γρίπη, χωρίς έτσι να πείθει κανέναν.
ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Να διακοπούν οι συνομιλίες
Θα συνιστούσε εθνική συνεισφορά της κυβέρνησης Καραμανλή, λίγο πριν εγκαταλείψει την εξουσία, να κάνει αυτό που δεν έκανε τα σχεδόν έξι χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία: να υψώσει το ανάστημά της απέναντι στην Τουρκία και να μπλοκάρει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την Άγκυρα, απαιτώντας και θέτοντας ως όρο για την επανέναρξη των συνομιλιών την εγκατάλειψη της τουρκικής επιθετικής πολιτικής και τη ρύθμιση μιας σειράς ελληνοτουρκικών θεμάτων. Η κυβέρνηση της ΝΔ θα υπονομεύσει ευθέως τα συμφέροντα της Ελλάδας, αν τυχόν συναινέσει τον Δεκέμβριο στη συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, μετά τα αίσχη που διαπράττει η Τουρκία στο Αιγαίο και την Κύπρο.

29/07/2009 (Από ΤΟ ΕΘΝΟΣ των Αθηνών)